บทที่​ 158 แก้แค้น

อาสะไภ้เสียชีวิตแล้ว

เผิงตงหยวนตามหาหลี่ชุนฮัวอย่างย้างคลั่ง​ เมื่ออาสะไภ้ไม่สามารถอธิบายได้ เธอจึงเลือกที่จะแขวนคอตาย

ปี้ซ่งและเจียงชุนมาถึง ร่างก็เย็นแล้ว

คนของหมู่บ้านตระกูลหลี่นำร่างอาสะไภ้ลงมา และหาเสื่อ​ห่อร่างวางไว้ในบ้านชั่วคราว

เฉียวเหลียนเหลียนไม่รู้จะบอกกับหลี่ชุนฮัวอย่างไร

ลูกในครรภ์ของเธอเริ่มมีอาการไม่คงที่​ หากเธอได้ยินข่าวนี้​ อาจจะกระตุ้นให้เธอแท้งได้​ ?

แต่อามีญาติสายตรงเพียงคนเดียว​ ถ้าหลี่ชุนฮัวไม่มาก็ยากที่จะฝังร่างของเธอ

เฉียวเหลียนเหลียนปวดหัว

เธอกำลังจะออกไปข้างนอก​ แต่กลับเจอเรื่องแบบนี้ เธอสงสัยในโชคชะตายิ่งนัก

ในวันรุ่งขึ้น

หลี่ชุนฮัวดูเหมือนจะตัดสินใจได้ในที่สุด เธอเดินไปหาเฉียวเหลียนเหลียน และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า "ฉันตัดสินใจไม่เอาเด็กในท้องไว้"

เฉียวเหลียนเหลียนเม้มริมฝีปากของเธอแล้วพูดเสียงเบาว่า "ชุนฮัว มีบางอย่างเกิดขึ้นกับอาสะไภ้"

“หือ?” หลี่ชุนฮัวได้ยินไม่ชัดในครั้งแรก

“คุณอาแขวนคอตาย” เฉียวเหลียนเหลียนพูดเป็นครั้งที่สอง

หลี่ชุนฮัวจากสีหน้าสดใส​ กลับกลายเป็นงุนงง

หลังจากนั้นไม่นานร่างของเธอก็ทรุดลง

เจียงชุนที่อยู่ใกล้ ๆ ประคองเธอไว้ ขมวดคิ้วและพูดว่า "ผู้หญิงคนนี้อ่อนแอเกินไป เธอจะเป็นลมทุกครั้ง"

เฉียวเหลียนเหลียนไม่สนใจเขาและรีบเขย่าตัวหลี่ชุนฮัว

หลี่ชันฮัวตื่นขึ้นช้า​ ๆ ลืมตามองไปรอบ ๆ อย่างว่างเปล่า และในที่สุดเฉียวเหลียนเหลียนก็หยุดนิ่ง "เหลียนเหลียน แม่ของฉันจากไปแล้วหรือ? "

เฉียวเหลียนเหลียนพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ

หลีุ่ชุนฮัวริมฝีปากสั่นเทา และหลังจากนั้นไม่นาน เธอก็น้ำตาไหลออกมา

“ทำไม ทำไมคนที่ตายไม่ใช่ฉัน ทำไมถึงเป็นแม่ฉัน ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน แม่ฉันคงไม่แขวนคอตาย ฉันฆ่าแม่ ฉันเอง"

เฉียวเหลียนเหลียนรู้ว่าตอนนี้หลี่ชุนฮัวรับไม่ได้​ แต่เธอยังคงบอกว่า "หลี่ชุนฮัว ใจเย็น​ ๆ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ อาเลือกเอง"

“ถ้าฉันอยู่ร่วมกับเผิงตงหยวนได้ แม่ของฉันจะไม่แขวนคอ และแม่ของฉันก็จะไม่ตาย” หลี่ชุนฮัวร้องไห้​และทรุดลงทั้งน้ำตา

เดิมทีเจียงชุนต้องการที่จะปล่อยเธอ แต่เธอเกือบจะนั่งลงบนพื้น ทำให้ผู้คุ้มกันเช่นเขาต้องประคองเธอ

“ถ้าเธอถูกซ้อมจนตาย เธอคิดว่าอาจะอยู่คนเดียวได้หรือเปล่า? ” เฉียวเหลียนเหลียนถาม

หลี่ชุนฮัวหยุดร้อง

“ฉันเสียใจที่อาต้องจบชีวิตลงเช่นนี้​ แต่อย่าลืมความปรารถนาของอา อาต้องการให้เธอมีชีวิตที่ดี ฉันรู้ว่าเธอเศร้า ชุนฮัว เธอต้องทำเพื่ออา เธอต้องมีชีวิตที่ดี"

มีชีวิตที่ดี

อยู่ต่อไป

หลี่ชุนฮัวที่ตกอยู่ในความงุนงง​ หยุดร้องไห้​

เจียงชุนวางเธอบนเก้าอี้​ แล้วเดินออกไปโดยไม่กล้าระบายความโกรธ

เมื่อพบปี้ซ่งที่กำลังดูความสนุกสนาน เขากินเมล็ดแตงโม​ และพูดว่า "สาวน้อยคนนี้สัมผัสเป็นอย่างไรบ้าง? "

เจียงชุนจ้องมองที่เขา​ และจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

จริงๆ...ก็รูปร่างดีอยู่นะ

น่าเสียดายที่เธอเป็นสาวชาวนาที่แต่งงานและตั้งครรภ์แล้ว

น่าเสียดาย

...