บทที่​ 159 ชุดผู้หญิง

"อ๊าาาาา……"

เผิงตงหยวนกรีดร้อง ปิดเป้าของเขาและล้มลงกับพื้น

“หญิงชั่ว มึงทำร้ายกูทำไม? สารเลว​ เมื่อวานมึงบอกว่ารัก​* แต่วันนี้ มึงกลับแทง​*ด้วยมีด” เขาตะโกน

ร่างเพรียวสวยเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา ถอดเสื้อผ้าออก ลบบลัชออนและลิปบาล์มออก และในที่สุดก็เปลี่ยนทรงผม

เรียวงามมีที่ใด

เผิงตงหยวนจ้องมองที่เขาด้วยความว่างเปล่า ความรู้สึกละอายใจที่อธิบายไม่ได้เพิ่มขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจของเขา

ปรากฎว่าคนที่เข้าหาเขา​ บอกให้เขาหย่ากับภรรยา​กลับเป็นผู้ชาย

มัน...น่าโมโหมาก

“แกเป็นใครและมีจุดประสงค์อะไร? ” เขาตะโกนอย่างลนลาน

ชายรูปงามไม่สนใจเขา​ ชายผู้นั้นเดินไปหาเฉียวเหลียนเหลียนและพูดเบา​ ๆ ว่า "คุณผู้หญิง ภารกิจของปี้ซงเสร็จสิ้นแล้ว"

เฉียวเหลียนเหลียนพยักหน้า

ปี้ซงซ่อนตัวอยู่ที่มุมอย่างเขินอาย

สวรรค์รู้ดีว่าเขาไม่มีความสุขเพียงใด​ตอนที่เฉียวเหลียนเหลียนให้เขาแต่งตัวเป็นผู้หญิงเพื่อจีบเผิงตงหยวน

เห็นได้ชัดว่าฉินจือและหยาจือเหมาะสมกว่า​?

ต่อมาเมื่อคุณผู้หญิงอธิบายแผนโดยละเอียด ปี้ซงตระหนักว่าประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่ที่การติดต่อกับเผิงตงหยวน แต่เป็นมีดเล่มนั้น

ไม่เพียงต้องคุ้นเคย​กับส่วนต่าง​ ๆ ของร่างกายผู้ชายเท่านั้น แต่ยังต้องใช้ทักษะการใช้มีดที่มั่นคง​ และไร้ความปรานีอีกด้วย

คนเดียวที่สามารถปฏิบัติตามข้อกำหนดทั้งสองนี้ได้คือผู้ชาย

เจียงชุนสูง​ และไม่สามารถแต่งตัวเป็นผู้หญิงได้ ดังนั้นคนที่เป็นผู้ชายร่างใหญ่ในชุดผู้หญิงจึงตกที่ปี้ซง

โชคดีที่เขาทำผลงานได้ยอดเยี่ยม

เฉียวเหลียนเหลียนเดินไปหาเผิงตงหยวนอย่างสุภาพ และเดินไปรอบ​ ๆ เขาสองรอบ "ดูปริมาณเลือดออก คนไร้มนุษยธรรมอย่างแกควรได้รับ"

เผิงตงหยวนเหงื่อแตกพลั่ก

“ฉันจะไปหาหมอที่ดีที่สุด และฉันจะต้องรักษาหาย” เขายังคงยืนกราน

“แกรู้ดีที่สุดว่าจะหายหรือไม่? เพราะสิ่งนั้นของแกมันหายไปแล้ว" เฉียวเหลียนเหลียนพูดซ้ำ​ ๆ

ตามยุคสมัยแล้วการใช้เทคโนโลยีทางการแพทย์ที่ทันสมัยที่สุดอาจไม่สามารถรักษาไว้ได้

ในราชวงศ์นี้ หากเฉียวเหลียนเหลียนไม่เคลื่อนไหว เขาก็เป็นได้แค่ "ขันที"

“ไม่ เป็นไปไม่ได้ ไม่ แกร่วมมือกับชายคนนั้นเพื่อฆ่าฉัน ฉันจะแจ้งตำรวจ ฉันจะฟ้องแก” เผิงตงหยวนตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

“ใครทำร้ายคุณ? ” เฉียวเหลียนเหลียนยืดตัวขึ้นด้วยความประหลาดใจ และเหลือบมองผู้คนรอบตัวเขา “ทุกคนเห็นฉันทำอะไรไหม​ ? ”

ทุกคนในหมู่บ้านตระกูลหลี่ส่ายหัว

เฉียวเหลียนเหลียนยิ้มพึงพอใจ

ผู้ที่มาร่วมงานศพของอาสะไภ้ล้วนเป็นญาติตระกูลหลี่ แล้วส่วนใหญ่เข้าข้างหลี่ชุนฮัว

ความเย่อหยิ่งของเผิงตงหยวนก่อนหน้านี้ทำให้พวกเขาโกรธ และตอนนี้ไอ้หน้าตัวเมียนี้กำลังถูกลงโทษจากสวรรค์ พวกเขาจึงไม่สามารถยืนขึ้นและช่วยเป็นพยานได้

แน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือปี้ซงออกจากหมู่บ้านตระกูลหลี่อย่างเงียบ ๆ​ ไปแล้ว

ไม่มีพยาน ไม่มีหลักฐานทางกายภาพ และแม้แต่ฆาตกรก็ไม่สามารถจับได้

หากแจ้งความกับเจ้าหน้าที่​ เผิงตงหยวนก็ได้แต่คุยโวเปล่าๆ

"น่าเสียดาย ฉันได้ยินมาว่าคุณไม่มีทายาท​ และคุณเป็นทายาทคนเดียวของตระกูลเผิง​ ฉันคิดว่าตระกูลเผิงคงถึงคราวยุติการสืบสกุลแล้ว" เฉียวเหลียนเหลียนหัวเราะด้วยความเศร้าสร้อย

เผิฝตงหยวนทรุดตัวลง​ กับพื้นทันทีด้วยท่าทางสิ้นหวัง

เฉียวเหลียนเหลียนเหลียนไม่สนใจเขา​ และตะโกนใส่ชายที่แข็งแกร่งหลายคนในหมู่บ้านตระกูลหลี่ "ไปกันเถอะ​ ไปส่งอาสะไภ้ฉันเป็นครังสุดท้าย!"