บทที่​ 180 สร้างปัญหา

การเคลื่อนไหวนี้สำหรับกู้เฉิงแล้วเขาไม่คาดคิดมาก่อน

ท้ายที่สุดหยูเฟยเชิงได้ประกาศอย่างชัดเจนว่าเขาไม่ต้องการให้ใครกลับมาแข่งขันกับเขาเพื่อชิงตำแหน่งพระนัดดาของจักรพรรดิ

แต่ตอนนี้เขาวิ่งเข้าหากู้เฉิงด้วยความประมาทพร้อมกับเรียกกู้เฉิงว่าพี่ซึ่งดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมาย

คนที่จำหยูเฟยเชิงได้ต่างก็ซุบซิบกัน

มีใครอีกบ้างที่จะทำให้พระนัดดาของจักรพรรดิเรียกเขาว่าพี่ใหญ่?

หรือว่า.....

มีเสียงพูดคุยของคนรอบข้าง กู้เฉิงเม้มริมฝีปาก สีหน้าของเขาเฉยเมย

มีเพียงเฉียวเหลียนเท่านั้นที่คุ้นเคยกับเขา และในแววตาของเฉียวเหลียนเหลียนแสดงให้เห็นถึงความเบื่อหน่าย

ลูกชายคนโตของเธอไม่ชอบคนที่อยู่ตรงหน้า และเขาไม่ชอบให้คนอื่นเรียกเขาว่าพี่ใหญ่

เฉียวเหลียนเหลียนรีบยืนอยู่หน้ากู้เฉิง

ทำให้หยูเฟยเชิงถูกสกัดโดยแขนของหญิงสาว

เขาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะก้าวไปข้างหน้าแต่ก็ไม่สามารถฝ่าแรงของหญิงสาวได้เลย เขาพยายามฝืน แต่ก็เหมือนกับเต่าที่กระดองถูกตรึงไว้

กลุ่มคนที่พูดถึงกู้เฉิงเมื่อกี้เริ่มหัวเราะเยาะ

หยูเฟยเชิงไม่มีความสุข และใบหน้าของสลดลง

เขาเอาแขนออก ถอยหลังไปสองก้าวอย่างไม่พอใจ และจ้องมองเฉียวเหลียนเหลียนด้ววความอย่างเย็นชา

เฉียวเหลียนเหลียนมองกลับไปอย่างเฉยเมยโดยปราศจากความกลัว

"ได้ สาวน้อย เจ้าช่างกล้า เจ้ากล้าสกัดข้าครั้งแล้วครั้งเล่า ถ้าวันนี้ข้าจัดการเจ้าไม่ได้ ข้าไม่ต้องใช้สกุลหยู !" หยูเฟยเชิงโกรธจัด

ในตรอกเมื่อวานตอนที่เฉียวเหลียนเหลียนขวางเขา โชคดีที่ไม่มีใครเห็น

แต่วันนี้เขาถูกจับตามองโดยคนรอบข้าง มีนักเรียนหลายคนจ้องมอง หากเขาไม้ใช้ความเปงนพระราชนัดดาของจักรพรรดิอาจทำให้สถานะเขาไม่มั่นคง !

"ใครก็ได้ เขามา พาผู้หญิงคนนี้ไปหาจิงจ้าวหยิ่น" เขากวักมือและสั่งเสียงดัง

ทันใดนั้น องครักษ์ก็เข้าล้อมเฉียวเหลียนเหลียน

เฉียวเหลียนเหลียนขมวดคิ้วเล็กน้อย "นี่คือหน้าประตูสำนักศึกษา ภายใต้การจับตามองของทุกคน ฝ่าบาทจะลักพาตัวผู้หญิงท่ามกลางสายตาของทุกคน ? "

“ทำไมงั้นหรือ ? ก็เพราะเจ้าดูถูกอำนาจของพระราชนัดดาไงหล่ะ ? ” ชายเสียงทุ้มลุกขึ้น “เจ้ายับยั้งพระราชนัดดาได้หรือ ? เจ้าสามารถสัมผัสร่างกายพระราชนัดดาไม่ได้รับอนุญาตได้หรือไม่ ? โอหัง ไม่รู้ความผิด มิหนำซ้ำยังสงสัยในข้า เอาตัวนางไปโบยให้ตาย”