บทที่​ 198 ฆ่าองค์หญิงใหญ่

ณ พระตำหนักองค์หญิงอันเล่อ

ข่าวเฉียวเหลียนเหลียนถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสได้แพร่มาถึง เสี่ยวว่างรีบส่งข่าวอย่างรวดเร็ว

"ถอย ถอย" เขาผลักหญิงรับใช้ออกไปเหมือนกับชาวประมงที่กลับมาจากทะเล และรีบวิ่งเข้าไปในห้องขององค์หญิง

เสี่ยวม่ายสวมผ้าไหมสง่างามกำลังชงชาให้พระองค์หญิง

องค์หญิง มีข่าวมาแล้ว มีข่าวมา "เสี่ยวว่างคุกเข่าลงกับพื้น" พร้อมกับตะโกน

เสียงของเขาดังไปหน่อยทําให้องค์หญิงอันเล่อ มือสั่น น้ำชาหกลงกับพื้น

"องค์หญิงระวังเพคะ" ชายร่างเล็กผู้ซื่อสัตย์อยู่ด้านหน้าขององค์หญิงอันเล่อ ยอมถูกน้ำชาลวกเพื่อป้องกันไม่ให้กระโปรงองค์หญิงเปื้อน'

ไม่มีร่องรอยของน้ำชาเลย

"หัวใจแทบวาย" องค์หญิงไม่พอใจผลักคนตัวเล็กออกไป" "เสี่ยวว่าง เจ้าจะเสียงดังอะไรขนาดนั้น ? คิดว่าข้าหูหนวกหรือ?"

“เจ้ามีความผิด เจ้าไม่ควรส่งเสียงดัง ฟังดูแล้วเหมือนเจ้ามีความสุข" เสี่ยวว่างรู้ว่าแก้ตัวกับเรื่องนี้ก็ไม่มีประโยชน์ จึงพูดในสิ่งที่องค์หญิงอยากได้ยินมากที่สุดอย่างตรงไปตรงมา “ทูลองค์หญิง เฉียวเหลียนเหลียนได้รับบาดเจ็บสาหัส และได้ยินว่าเลือดไหลนองเต็มพื้น ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นหรือตาย ? "

"จริงหรือ ?" องค์หญิงไม่สนใจเรื่องดังกล่าวจริง ๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยความประหลาดใจ "ดี นังตัวแสบ กล้ามาเกี้ยวพาราสีพี่หยุนชู ของข้า สมควรแล้ว"

"แต่..." สีหน้าของเสี่ยวว่างขมขื่นเล็กน้อย"แต่อ๋องชิงผิงเห็นเหตการณ์ ตามที่ข้าน้อยเห็นคือท่านอ๋องส่งนางไปโรงหมอเป็นการส่วนตัว"

ดังนั้น สิ่งที่องค์หญิงอันเล่อทำจึงเป็นการผลักผู้หญิงคนนี้เข้าสู่อ้อมกอดอ๋องชิงผิง ?

องค์หญิงอันเล่องงงวยขึ้นมาทันที นางไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ หัวใจซับซ้อนมาก

ชายร่างเล็กที่อยู่บนพื้นมองมือที่แดงและบวม จากนั้นมองไปยังองค์หญิงของอันเล่อด้วยความว่างเปล่า "องค์หญิงไม่ต้องกังวลพระทัยไป ตราบใดที่หญิงคนนั้นตาย ท่านอ๋องก็ไม่มีประโยชน์ที่จะจดจํานางอีก"