บทที่ 213 ไฉเค่อจี่

เมืองหลวงมีสิบตระกูลใหญ่ ได้แก่ตระกูลจ้าว ตระกูลหาน ตระกูลซุน ตระกูลหลี่ ตระกูลหลิว ตระกูลไฉ ตระกูลหู ตระกูลจี้ ตระกูลเจียงและตระกูลโจว

ในบรรดาสิบตระกูลนี้ ตระกูลจี้เป็นใหญ่ ตระกูลหลิวและตระกูลหูเป็นรอง นอกนั้นอยู่ในลำดับถัดไป และมีตระกูลไฉอยู่ลำดับสุดท้าย

ตระกูลไฉ เป็นตระกูลโบราณ กล่าวกันว่าตระกูลนี้มีประวัติยาวนานหลายราชวงศ์ เมื่อมีการเปลี่ยนราชวงศ์สถานะมีขึ้นมีลงเป็นธรรมดา

แม้ทุกวันนี้ แม้ว่าตระกูลไฉจะยังคงเป็นหนึ่งในสิบตระกูลขุนนางระดับสูงในเมืองหลวง แต่ก็ยังถูกปลดออก

เมื่อพูดถึงตระกูลขุนนาง บางคนถึงกับจงใจไม่พูดถึงตระกูลไฉ

ไม่ใช่เพื่อสิ่งอื่นใดเพียง เพราะไม่มีใครในตระกูลไฉสามารถต้านทานได้

บรรพบุรุษตระกูลไฉเป็นขุนนางระดับสูงเขา แต่ชีวิตของเขาสั้นและเสียชีวิตก่อนวัยอันควร ทิ้งลูกชายสองคน และคนในตระกูลไว้ลลำพัง

หากเป็นสถานการณ์ปกติแล้ว ไฉไท่ไท่ควรพลิกกระแส แต่เธอใจอ่อน ไม่ชอบสู้รบ เธอชอบอยู่อย่างสงบสุข เฝ้าดูทรัพย์สินของครอบครัวถูกยึดไป หลังจากนั้นลูกชายสองคนของเธอก็ถูกจับตัวไปจนทำให้ตระกูลไฉต้องวุ่นวาย

ไฉเค่อจี่เกิดในสถานการณ์ที่วุ่นวาย

พ่อของเขาขี้ขลาดและเอาแต่หนีปัญหา แต่แม่ของเขาเข้มแข็ง แต่เขาแค่โกรธพ่อของเขา อิจฉาป้า และสุดท้ายก็เรียกร้องเงินจากย่า

ในตอนแรกไฉเค่อจี่ไม่เข้าใจ และเขาทำทุกอย่างที่แม่ของเขาขอให้ทำ

ต่อมาเมื่อโตขึ้นก็ได้ยินย่าของฉันเล่าถึงความรุ่งโรจน์ของตระกูลเมื่อตอนปู่ยังอยู่ โดยเล่าเดิมตระกูลไฉเป็นหนึ่งในสิบตระกูลใหญ่ของเมืองหลวง แต่ตอนนี้พวกเขาถูกขับไล่อย่างคลุมเครือ

โดยอ้างว่าว่าพี่ชายของปู่ทำเกินไป ไม่ควรใช้ชีวิตเช่นนี้

ไฉเค่อจี่จึงเกิดความยุติธรรมในใจ เขาต้องการช่วยตระกูลไฉเอาชนะพี่ชายจอมหลอกลวงของปู่ และฟื้นฟูตระกูลไฉสู่ความรุ่งโรจน์

แต่เด็กจะทำอะไรได้ ?

ไฉเค่อจี่เรียนอย่างหนัก และแม้กระทั่งเข้าเรียนที่สำนักศึกษาในชั้นเรียนดีเยี่ยม และได้พบเพื่อนมากมาย

มีลูกชายสายตรงของตระกูลเจียง หลานชายสายตรงของตระกูลซุน ลูกชายคนสุดท้องของตระกูลหาน และหยูเฟยเชิงที่มาเรียนที่นี่โดยปกปิดสถานะ

เมื่อไฉเค่อจี่รู้เป็นครั้งแรกว่าหยูเฟยเชิงเป็นพระราชนัดดาคนโตของจักรพรรดิ หัวใจของเขาเต้นแรงเป็นเวลานาน