บทที่ 214 ชั่งใจ

วันที่สอง ณ สำนักศึกษา ไร้วี่แววของไฉเค่อจี่

วันที่สามก็ไม่มีวี่แววของเขา

จนกระทั่งวันที่เจ็ด กู้เฉิงเห็นไฉเค่อจี่มีท่าทางอิดโรยที่ชั้นเรียนระดับดี

เขาก้มศีรษะ และพิงผนังห้องราวกับว่าเขากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างหรือกำลังรอใครบางคนอยู่

กู้เฉิงเดินอย่างไม่เร่งรีบ และลดความเร็วลง

ไฉเค่อจี่เงยหน้าขึ้นด้วยแววตาที่ซับซ้อน เขายกแขนขึ้นขวางทาง

ฝีเท้าของกู้เฉิงหยุดลง แต่เขาไม่ได้มองมาที่ใคร เขายังคงจ้องมองไปข้างหน้า

“ทำไมถึงทำเช่นนี้ ? ” เสียงของไฉเค่อจี่เต็มไปด้วยความงงงวย “เห็นได้ชัดว่าข้ากำหนดเป้าหมายไปที่เจ้า แต่ทำไมเจ้าถึงช่วยข้า ?”

กู้เฉิงไม่พยักหรือส่ายหน้า แต่พูดอย่างใจเย็นว่า “แล้วเจ้าชอบผลลัพธ์นี้ไหม ?”

หัวหน้าตระกูลเสียชีวิตอย่างกะทันหัน บรรดาลูหลานของพี่ชายของปู่ตกใจจนเสียสติ และผู้อาวุโสหลายคนได้มอบทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลไฉให้แก่ไฉเค่อจี่

สิ่งที่เขาต่อสู้มาหลายปีก็กลายเป็นจริงในชั่วข้ามคืน

ในตอนแรกไฉเค่อจี่รู้สึกประหลาดใจ แต่ไม่นานเขาก็สงบลง

ใครเป็นคนทำ ใครเป็นคนช่วยเขา?

คนผู้นั้นมีแผนอื่นหรือไม่ ?

ไฉเค่อจี่จัดงานศพของพี่ชายปู่ของเขา ในขณะที่รวบรวมคนตระกูไฉ ขณะเดียวกันก็ขอให้ใครบางคนตรวจสอบเบื้องหลังเหตุการณ์นี้

หลังจากตรวจสอบเสร็จ เขาจึงรู้ว่าเป็นกู้เฉิง

ไฉเค่อจี่รู้สึกหวาดกลัวว่ากู้เฉิงจะตอบโต้และยึดครองตระกูลไฉทั้งหมด

จนถึงตอนนีเเด็กชายอายุสิบห้าสิบหกปีก็กลายเป็นหัวหน้าตระกูลไฉ

ทุกสิ่งเหมือนความฝัน