บทที่ 229 ภัตตาคารซื่อสี่เปิดกิจการ

สิบวันแห่งการทดลองของภัตตาคารซื่อสี่นับว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก

ไม่เพียงแต่หม้อไฟเท่านั้นที่ขายดี แต่เนื้อแกะเสียบไม้ย่างก็กลายเป็นที่ชื่นชอบของผู้คนในเมืองหลวงเช่นกัน

อาหารอันโอชะเหล่านี้นิยมกินในฤดูร้อน ฤดูหนาวค่อนข้างหนาว คนมักจะไม่นิยมกิน

แต่หานจ้าวฉลาดพอที่จะติดตั้งระบบทำความร้อนใต้พื้นห้องโถง และติดตั้งอุปกรณ์ทำความร้อนในห้องส่วนตัวด้วย

ในฤดูหนาว หากต้องการใช้ไฟแรง ๆ เขาจะใช้ถ่านก้อนเล็กสำหรับทำปิ้งย่าง ทั้งอาคารเต็มไปด้วยความอบอุ่น

บางครั้งผู้คนที่เดินผ่านไปมาที่หนาวเกินไปก็อดไม่ได้ที่จะเข้าใกล้ภัตตาคารซื่อสี่เพื่อทำให้ร่างกายอบอุ่นก่อนเดินต่อ

หานจ้าวไม่ไล่พวกเขา เขาริเริ่มที่จะจัดหาเก้าอี้ไม้ และม้านั่ง โดยบอกให้คนเหล่านี้นั่งพักผ่อนที่หน้าประตูได้

ในไม่ช้าผู้คนต่างก็ชื่นชมภัตตาคารซื่อสี่ และไม่ค่อยมีใครใส่ร้าย

หลังจากทดลองขายสิบวัน ภัตตาคารซื่อสี่ก็หยุดขายสามวัน

สามวันต่อมาจึงเปิดอย่างเป็นทางการ

คราวนี้เขาสั่งหม้อไฟเพิ่มขึ้นจากสิบเป็นยี่สิบ และความหลากหลายของอาหารเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า

นักชิมในเมืองหลวงต่างก็ตื่นเต้น พวกเขาส่งคนรับใช้มาเพื่อสั่งหม้อไฟกลับไปกิน

ตอนช่วงทดลองขายหม้อไฟจะถูกจำกัดตามของที่เตรียมในแต่ละวันเท่านั้น

ตอนนี้เปิดเป็นทางการแล้ว สามารถจองได้

ปรากฏว่าใช้เวลาเพียงสองชั่วโมง หม้อไฟก็ได้รับการจองไปแล้วครึ่งเดือน

หานจ้าวถือเงินจำนวนมาก พร้อมกับหัวเราะคิกคัก

อาหารประเภทหม้อไฟหนึ่งหม้อราคาเพียงครึ่งหนึ่งของทองแดง รวมค่าหม้อต้มแล้วอย่างมากก็หนึ่งตำลึง อีกทั้งหม้อทองแดงนี้ยังสามารถนำกลับมาใช้ได้ใหม่

ราคาสำหรับการจองอาหารประเภทหม้อไฟของภัตตาคารซื่อสี่นี้ต้องใช้เงินสิบตำลึง และถ้าทานอาหารจริงๆ โต๊ะนึงจะเสียเงินอย่างน้อย 30-40 ตำลึง

นั่นคือกำไรทั้งหมด

หานจ้าวอยู่ในธุรกิจมาเกือบทั้งชีวิต และไม่เคยเห็นกำไรสูงขนาดนี้มาก่อน ช่วงหนึ่งเขารู้สึกหวาดกลัวด้วยซ้ำ

แต่เฉียวเหลียนเหลียนกล่าวว่าเนื่องจากภัตตาคารซื่อสี่เป็นร้านอาหารจึงต้องดูเหมือนร้านอาหาร ใครจำเปิดร้านจำหน่ายอาหารลงทุนเสียเปล่า

ยิ่งไปกว่านั้นหม้อไฟเป็นเหมือนสัญลักษณ์ของภัตตาคารซื่อสี่ แม้ว่าราคาจะไม่สูงนัก ตราบใดที่ปริมาณจำกัด ไม่มีใครกล้าพูดว่าแพง

แต่เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นเครื่องเตือนใจเฉียวเหลียนเหลียนว่า

แม้ว่าของในภัตตาคารจะแพงกว่าที่ซื้อในตลาดหลายเท่าแต่คนก็ยังมาทานไม่ขาดสาย นอกจากรสชาติจะต้องดีแล้ว การบริการยังต้องดีอีกด้วย

ดังนั้นเธอจึงมีความคิดที่กล้าหาญ

ในช่วงสามวันของการเตรียมเปิดตัวอย่างเป็นทางการ เธอกลับมาที่จวนของอ๋องรุ่ย และเธอสอนบริกรผู้ชายในเรื่องของการบริการ และสอนพวกเขาถึงวิธีการปฏิบัติต่อแขก วิธียิ้ม และวิธีจัดหาทุกสิ่งอย่างชาญฉลาด

แม้จะไม่พิถีพิถันเท่ากับในยุคปัจจุบัน แต่อย่างน้อยก็ต้องทำให้แขกที่จ่ายเงินรู้สึกว่าคุ้มค่าเงินที่จ่ายไป

น่าอัศจรรย์มาก

ทันทีที่ลูกค้าจำนวนมากเข้ามาในร้าน บริกรชายก็ไปต้อนรับ และนำพวกเขาไปยังห้องส่วนตัวที่จองไว้หรือจัดหาโต๊ะที่เหมาะสม

เนื่องจากภายในภัตตาคารซื่อสี่อบอุ่นมาก แขกจึงร้อนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อบริกรชายพบว่าแขกถอดเสื้อผ้าชั้นนอกออกเขาจะไปเอาผ้าฝ้ายนุ่ม ๆ ห่อเสื้อชั้นนอกของแขกและวางไว้ในที่ที่ใกล้กับแขกมากที่สุด

ในระหว่างมื้ออาหาร หากมีความจำเป็นใด ๆ บริกรจะรีบเข้าหาแขกโดยเร็วที่สุด

พวกขาส่งชา ส่งน้ำ และดูแลทุกอย่าง

แขกบางคนเพลิดเพลินกับบริการ ในขณะบางคนรู้สึกประหลาดใจ และถึงกับชื่นชม "บริกรที่นี่บริการดีจริง ๆ "

เฉียวเหลียนเหลียนยิ้มอยู่ข้างๆ เมื่อได้ยิน