บทที่​ 231 กู้โหลว เด็กชายผู้นำพาความครึกครื้น

เด็กอ้วนตัวน้อยมองตามหลัง และดูเหมือนว่าเขาไม่อยากกลับบ้าน

ปกติแล้วเขาจะตามติดเฉียวเหลียนเหลียน

แต่ตอนนี้นางเอกถูกแยกจากลูกชายคนโต เฉียวเหลียนเหลียนไม่ต้องการให้พวกเขาติดต่อกัน

เธอจึงคิดวางแผน

แม้ว่าเด็กอ้วนตัวน้อยได้เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้และมีความแข็งแกร่งมาก แต่เขาก็ยังมีความสามารถน้อยกว่าแม่เลี้ยง

ผ่่านไปสองสามนาที เด็กอ้วนก็ถูกเฉียวเหลียนเหลียนลากเข้าห้อง

ลากไปที่ประตู

หน้าประตูมีพี่น้องตระกูลหยู

"หยูหรานเอ๋อร์ เธอตะโกนใส่ฉันข้างนอก เธอตั้งใจจะหักหน้าฉันใช่ไหม ?" หยูเยียนเอ๋อร์สบถอย่างไม่สุภาพ

หยูหรานเอ๋อร์ดื้อรั้น "เธอตะคอกใส่ฉันก่อน"

"ฉันตะคอกในห้อง เธอตะคอกนอกห้อง มันเหมือนกันไหม ?

"ยังมีหน้าไปอ่อยหลานชายจักรพรรดิ?" หยูหรานเอ๋อร์ยิ้มอย่างดูถูกเหยียดหยาม "ธุระอะไรของเธอหล่ะ"

หยูเยียนเอ๋อร์มองเธอด้วยความตกใจ ขณะนั้นกำลังจะยกมือขึ้น

อย่างไรก็ตามเมื่อนึกถึงสถานการณ์ปัจจุบัน หยูเยียนเอ๋อร์จึงค่อยๆวางมือช้า ๆ

"หรานเอ๋อร์ อย่าพูดเรื่องไร้สาระ คำพูดที่เธอกล่าวนั้นน่าอดสู? อย่างมากฉันแค่ถอยให้เธอ ถอยให้ยังไม่พอเหรอ?"

แม้ว่าตระกูลหยูอยู่ในจวนป๋อ แต่ก็อยู่ในช่วงขาลง

รสชาติความอร่อยต้องลิ้มรสในช่วงเวลาหนึ่ง

โดยธรรมชาติแล้วมันไม่สามารถย้อมด้วยน้ำค้างรินได้

ที่ผ่านมาหยูหรานเอ๋อร์เป็นหลานที่เป็นที่รักมากที่สุด

ต่อมาหยูเยียนเอ๋อร์น้องสาวของเธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาหกล้ม หลังจากตื่นขึ้นแล้วก็กลายเป็นคนอีกคน