บทที่ 241 คนตระกูลหลิว

เมื่อตัวตนของกู้เฉิงเปิดเผย

เมืองหลวงก็เริ่มวุ่นวาย

ทางด้านจ้าวหาน และซุนหลี่เริ่มหาวิธีการจัดการกู้เฉิงอย่างเงียบ ๆ

ส่วนตระกูลหลิวก็ได้มีการแตกกิ่งมะกอก

สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่กู้เฉิงรับรู้ได้อย่างชัดเจนที่สุด

ณ สำนักศึกษา

หลังเลิกเรียน กู้เฉิงหามุมเงียบ ๆ ฝึกมวยอย่างช้า ๆ

เขาไม่เหมือน กู้จงที่เชี่ยวชาญด้านวรรณกรรม และละเลยศิลปะการต่อสู้

ไม่เหมือน กู้โหลวที่รู้เพียงศิลปะการต่อสู้และไม่สามารถท่องบทกวีได้

จี้หยุนชูฝึกฝนกู้เฉิงเหมือนกับขององค์ชายในตอนนั้นทุกประการ

ทั้งในวรรณคดีและศิลปะการต่อสู้

ทั้งในด้านทักษะทั้งทางพลเรือน และการทหาร

แน่นอนว่าการอ่านทักษะเหล่านั้นเพียงครั้งสองครั้งจะไม่เกิดความเชี่ยวชาญ แต่คุณสามารถนึกขึ้นได้เมื่อได้ใช้

บางครั้งการเป็นองค์ชายก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่กู้เฉิงอดทนอย่างเงียบ ๆ

ท้องฟ้าแจ่มใสและสดใส แต่มุมนี้เงียบและเย็น

กู้เฉิงกำหมัดแน่น และเคลื่อนตัวช้าๆ

ไม่ไกลนัก มีวัยรุ่นสองสามคนอายุต่างกันยืนอยู่ ทุกคนมองมาที่เขาอย่างเงียบ ๆ แววตาของพวกเขาแสดงถึงความแตกต่าง

พวกเขาทั้งหมดเป็นเด็กเมืองหลวงที่มีปัญหากับกู้เฉิง

มีไฉเค่อจี่ จากตระกูลไฉ หนิวหวงเซิง จากตระกูลหนิว และจูเจิ้ง จากตระกูลจู คนเหล่านี้ล้วนเป็นทายาทสายตรงของตระกูลที่ตกต่ำ

ต่อมาด้วยความช่วยเหลือของกู้เฉิง ทำให้พวกเขารอดพ้นจากอันตราย

อำนาจจึงกลับมาอยู่ในมือของกู้เฉิง และลูกหลานสามตระกูลนั้นก็ไม่อาจพูดอะไรได้

เป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่าตระกูลเหล่านั้นไม่ฮึกเหิม

แต่วัยรุ่นเหล่านี้ล้วนมีอารมณ์สงบ และพวกเขาก็เห็นถึงความสำคัญของกู้เฉิงในทันที

มีผู้ที่สังเกตคำพูดและท่าทางได้ดีเช่น จูเจิงที่ยอมจำนนต่อกู้เฉิง

ไฉเค่อจี่มีความระวังเล็กน้อย และหนิวหวงเชิงจับตามองกู้เฉิงเป็นเวลาสองวัน

ปรากฏว่ากู้เฉิงไม่ได้หยิ่ง หรือใจร้อน และเขาไม่ได้มีเจตนาคุกคามใด ๆ ดังนั้นพวกเขาทั้งสามจึงยอมจำนน

นี่คือสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้อย่างชัดเจน

แต่คนฉลาดทุกคนมีสัญชาตญาณและสามารถสัมผัสได้ถึงเสน่ห์ที่ยากจะพรรณนาของกู้เฉิง

บางคนอาจยอมจำนนอย่างแท้จริง

ยังมีคนต้องการแสวงหาประโยชน์

บางคนที่ไม่มีทางเลือกอื่นก็เข้ามาแสวงหาแนวทางจากกู้เฉิง

แต่ก็ไม่สำคัญอะไร

สิ่งสำคัญคือในเวลานี้ พวกเขาทั้งหมดเต็มใจที่จะเป็นเบี้ยในมือ สละเลือดและเอาชนะอุปสรรคเพื่อกู้เฉิง

กู้เฉิงหลับตาลงรู้สึกถึงพลังกำปั้นของเขา เขารู้สึกอึดอัดจนอยากจะคำรามออกมา

เขาไม่แสดงความใจร้อนแต่อย่างใด

เขาตวัดหมัดท่วงท่าสวยงาม

ใบหน้าของเด็กชายสงบ ดวงตาของเขามืดมนและไร้จุดหมาย

ไฉเค่อจี่เดินไปข้างหน้า และพูดด้วยเสียงต่ำ "องค์ชาย คนตระกูลหลิวอยู่ที่นี่"

กู้เฉิงไม่มีความประหลาดใจใด ๆ

นับตั้งแต่การสิ้นพระชนม์ของพระชายาองค์ก่อน คนตระกูลหลิวก็ไม่เคลื่อนไหวใด ๆ ยกเว้นแต่มาร่วมงานแต่งงาน กิจกรรมทางสังคมอื่น ๆ พวกเขาแทบจะหลีกเลี่ยงการเข้าร่วม

ตอนนี้เขาก็กลับมาแล้ว ไม่ว่าตระกูลหลิวจะนิ่งแค่ไหน พวกเขาจะตามหากู้เฉิงอย่างแน่นอน