บทที่ 240 ตัวตนของกู้โหลว

ครอบครัวมีลูกห้าคน สี่คนเป็นทายาทขององค์ชาย

มีกู้โหลวตัวน้อยเพียงคนเดียวที่ไม่ใช่สายเลือดขององค์ชาย

เฉียวเหลียนเหลียนยังสงสัยเล็กน้อยว่าเขาเป็นลูกของใคร

จี้หยุนชูกุมขมับและพูดด้วยเสียงต่ำว่า "ตอนนั้นอาเส้าก็แต่งงานเช่นกัน แต่หลังจากที่เขาเสียชีวิต ภรรยาของเขาก็แต่งงานใหม่ และทิ้งลูกไว้หนึ่งคน" จี้หยุนชูต้องการซ่อนตัวตนของทั้งสี่

แต่เขาไม่อาจทิ้งเด็กคนนี้ได้ เขาจึงสวมอ้างว่ากู้โหลวและกู้จงเป็นฝาแฝดกัน และเลี้ยงดูเขาเหมือนลูกของเขาเอง

เฉียวเหลียนเหลียนสงสัยในความเป็นฝาแฝดของกู้โหลวและกู้จง ทำไมคนหนึ่งถึงมีรูปร่างและใบหน้าที่บอบบางเหมือนเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ในขณะที่อีกคนสูงและแข็งแรงกินจุ

ตอนนี้คำตอบทั้งหมดถูกเปิดเผยแล้ว

กู้โหลวแก่กว่ากู้จงหนึ่งปี และจี้หยุนชูบังคับให้ปลอมตัวเป็นฝาแฝด

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตอนนี้กู้โหลวอายุแปดขวบและกู้จงอายุเจ็ดขวบ พวกเขาไม่ได้เกิดปีเดียวกัน

เมื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วน กู้จงมีหน้าตาคล้ายกู้เฉิง กู้เชวี่ยคล้ายกับกู้เกอ แต่กู้โหลวนั้นไม่เหมือนใคร ซึ่งเพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่าเขาไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับเด็กสี่คน

เฉียวเหลียนเหลียนถอนหายใจ

เธอไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับเด็กคนนี้อย่างไร？

อีกสี่คนที่เหลือมีทั้งคนรวยหรือผู้สูงศักดิ์ และอย่างน้อยพวกเขาเป็นองค์หญิงและองค์ชายในอนาคต แต่เด็กคนนี้เป็นเพียงลูกขององครักษ์ธรรมดา

เขาจะคิดอย่างไร ?

เขายังสามารถเติบโตอย่างแข็งแรง และมีความสุขได้หรือไม่?

เขาจะคิดว่าไม่ยุติธรรมหรือไม่ ?

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะที่จี้หยุนชูกอดเฉียวเหลียนเหลียน เด็กอ้วนตัวน้อยเงยหน้าขึ้นและมองอย่างระมัดระวัง มีร่องรอยของความประหลาดใจในดวงตากลมโตของเขา แต่เขามีความสุขมากกว่า

“พ่อกอดแม่แล้ว แม่ไม่โกรธแล้ว พ่อกับแม่คืนดีกันแล้ว” จู่ ๆ เขาก็ปิดปากหัวเราะ

สิ่งนี้เรียนรู้จากกู้เกอ

เด็ก ๆ อยู่ด้วยกันเป็นเวลานาน และนิสัยเล็ก ๆ น้อย ๆ บางอย่างจะส่งผลต่อกันและกัน

ตัวอย่างเช่น กู้เกอชอบปิดปากและยิ้ม ตอนนี้กู้โหลวได้เรียนรู้แล้ว