บทที่ 250 ขอบคุณองค์หญิงองค์โต

ความโกลาหลยังคงสะสมอยู่ และข่าวสารแพร่สะพัดออกไป

พระชายาอดทนอยู่นาน เธอต้องการฆ่ากู้เฉิงทันทีที่เขาเคลื่อนไหว

และทำให้เขาไม่สามารถกลับมาตำแหน่งพระราชนัดดาได้อีก

อาจเป็นเพราะวิธีการนั้นชัดเจนเกินไป หรือบางทีจุดประสงค์นั้นชัดเจนเกินไป กล่าวคือ มีสองเสียงเกิดขึ้นในเมืองหลวง

เสียงหนึ่งคิดว่าพระชายาไม่มีอะไรผิดปกติ ตำแหน่งนั้นน่าดึงดูดมาก

อีกเสียงคิดว่าองค์หญิงค่อนข้างโหดเหี้ยม กู้เฉิงเป็นสายเลือดขององค์ชาย แต่องค์หญิงทำกับเขาได้โหดเหี้ยมเลือดเย็น และน่ากลัวเกินไป

ในบรรดาเสียงทั้งสองกลุ่ม เสียงเดียวที่สงบที่สุดน่าจะเป็นตระกูลหลิวและอ๋องชิงผิง

พวกเขายังคงไปตามทางของตัวเอง ทำในสิ่งที่ควรทำ และพวกเขาไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านกับข้อความเลย

เมื่อเห็นว่าเทศกาลตรุษจีนกำลังใกล้เข้ามา กู้เฉิงจึงยุ่งอยู่กับการเขียนบทความอย่างเงียบ ๆ เติมเต็ มความรู้ และติดต่อสื่อสาร

ตระกูลหลิวยุ่งอยู่กับการวางรากฐาน ระดมทรัพยากร และทำงานหนักเพื่อพระราชนัดดาคนโตของจักรพรรดิ

อ๋องชิงผิง... กำลังถือเครื่องบรรณาการไปที่คฤหาสน์ขององค์หญิงใหญ่

เพื่อขอบคุณองค์หญิงองค์โตที่ช่วยภัตตาคารซื่อสี่จากเหตุการณ์ครั้งก่อน

ในเวลานั้นจี้หยุนชูทำสิ่งนี้เพราะไม่อยากให้เกิดเรื่องกับเฉียวเหลียนเหลียนในภายหลัง

การนิ่งเฉยของเฉียวเหลียนเหลียนพิสูจน์ให้เห็นว่าเธอก็คิดเช่นนั้นเช่นกัน

วันนี้จี้หยุนชูมาถึงหน้าประตูด้วยตัวเอง

นี่เป็นครั้งแรกที่อ๋องชิงผิงมาถึงตำหนักองค์หญิงองค์โตในรอบหลายเดือน และสาวใช้และคนรับใช้ในตำหนักก็ประหลาดใจเล็กน้อย โดยเฉพาะยวี่จาน เธอทั้งดีใจและเขินอายจนประหม่าไม่รู้จะทำอะไร

ตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่เธอถูกฉินจือและหยาจือบังคับกดขี่ และส่งกลับไปที่ตำหนักขององค์หญิงองค์โต เธอทำให้เธออัปยศอดสู

โชคดีที่องค์หญิงองค์โตไม่ฆ่าพวกเขา ดังนั้นเธอจึงรอดชีวิตและลดระดับไปดูแลสวน

ชีวิตของยวี่จานได้เปลี่ยนไปจากการปรนิบัติรับใช้เจ้านายอย่างระมัดระวังและดูแลตัวเอง กลายเป็นการทำงานหนักกวาดใบไม้ไปวัน ๆ อย่างน่าเบื่อ

สวรรค์รู้ว่าเธอเหนื่อยแค่ไหนกับชีวิตที่อยู่ตรงหน้าเธอ

ในที่สุดอ๋องชิงผิงก็เดินมาถึงหน้าประตูขององค์หญิงองค์โตอีกครั้ง เธอตั้งใจแน่วแน่ที่จะเปลี่ยนสถานะที่เป็นอยู่และต้องคว้าโอกาสเดียวนี้ไว้

"ข้าดูดีไหม ดูดีไหม ดูดีไหม?" หลังจากแต่งตัวเรียบร้อยยวี่จานก็ถามหญิงรับใช้ข้าง ๆ

เพื่อนหญิงรับใช้กล่าวอย่างกระวนกระวายใจ "ดูดี ดูดี ดูดีที่สุด"

ไม่ใช่แค่การเช็ดจอนด้วยน้ำแล้วเขียนคิ้ว การแต่งตัวที่เร่งรีบเช่นนี้แตกต่างจากเมื่อก่อน

แต่ยวี่จานไม่รู้ว่าเพื่อนของเธอพูดเท็จ เธอจึงวิ่งไปตามเส้นทางอย่างตื่นเต้น ทันเวลาสกัดอ๋องชิงผิงไว้

ไม่เจอกันนาน คิดถึงจังเลย

ทันทีที่ยวี่จานเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาและหาที่เปรียบมิได้ของอ๋องชิงผิง น้ำตานางก็ไหล

"ท่านอ๋อง..." เธออ้าปากอย่างสั่นเทา และก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอก็เต็มไปด้วยความคิดต่าง ๆ นา ๆ เมื่อร่างสองร่างแวบมาข้างหลังอ๋องชิงผิงที่ไร้อารมณ์

ทันใดนั้นก็มีหญิงรับใช้หน้าตาสะสวย

และอีกคน แข็งแกร่ง น่าเกรงขามและทรงพลัง

ทั้งสองคือหยาจือและฉินจือ

เช้าวันนี้เมื่อพวกเขารู้ว่าอ๋องชิงผิง กำลังจะไปที่ตำหนักองค์หญิงองค์โต ทั้งสองก็ตื่นขึ้นพร้อมกันและบอกว่าพวกเขาจะไปกับพระราชา

เฉียวเหลียนเหลียนประหลาดใจเล็กน้อย หญิงรับใช้ของเธอกำลังทำอะไรกับอ๋องชิงผิง

หลี่ชุนฮัวเป็นคนเตือนเธอ หลังจากนั้นมาเธอจำยวี่จานเด็กหญิงสีเขียวในตอนนั้นได้

น่าแปลกใจจริงๆ ที่คนอารมณ์ร้ายอย่างองค์หญิงองค์โตยังคงเก็บปิ่นหยก ซึ่งเป็นสาวใช้ที่ทำลายชื่อเสียงของเธอไว้

นี่หมายความว่าองค์หญิงอู๋ซวงไม่ได้เย็นชาและโหดเหี้ยมเป็นพิเศษ