บทที่ 255 งานเลี้ยงในวัง

เฉียวเหลียนเหลียนคุยกับจี้หยุนชูนานแค่ไหน คนนอกไม่รู้

หญิงรับใช้สามารถเห็นได้ว่าตั้งแต่คืนนั้น เห็นได้ชัดว่าเธออ่อนโยนขึ้นมาก

รอยยิ้มบนใบหน้าของอ๋องชิงผิงก็เพิ่มขึ้นทุกวันเช่นกัน

แต่เมื่อเทศกาลตรุษจีนใกล้เข้ามา รอยยิ้มนี้เริ่มค่อยๆ จางหายไป

ไม่ใช่เพื่อสิ่งอื่นใด เพียงเพราะงานเลี้ยงในวัง จักรพรรดิจึงมอบมันให้องค์หญิงจัดการ

ตอนนี้มีข่าวลือไปทั่วเมืองหลวง ความสัมพันธ์ระหว่างพระราชนัดดาองค์โตทั้งสองของจักรพรรดิเกือบจะถึงจุดเดือด

ในช่วงเวลาหัวเลี้ยวหัวต่อเช่นนี้ จักรพรรดิได้มอบสิทธิ์ในการเป็นเจ้าภาพงานเลี้ยงในพระราชวังให้กับองค์ชายแล้ว นี่เป็นการลำเอียงอย่างโจ่งแจ้งไม่ใช่หรือ?

เป็นไปได้ไหมว่าพวกเขาเดิมพันผิด?

จี้หยุนชูเศร้าลงเล็กน้อย เขาไปหากู้เฉิงและพูดคุยเป็นเวลานาน

ในที่สุดก็ได้ข้อสรุป: เพื่อตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดด้วยสิ่งเดียวกัน

แน่นอนว่าสี่ตระกูลใหญ่ได้แก่ ตระกูลจ้าว ตระกูลหาน ตระกูลซุน ตระกูลหลี่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการยิ้มแย้มแจ่มใสได้

วันงานเลี้ยงในวังความสุขนี้ถึงจุดสูงสุด

จักรพรรดิยังยกเว้นและอนุญาตให้ขุนนางระดับห้าขึ้นไปพาครอบครัวไปงานเลี้ยงในวังได้

ต้องรู้ว่าในอดีตมีเพียงขุนนางระดับสามขึ้นไปเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าร่วม และไม่สามารถพาสมาชิกในครอบครัวธรรมดาไปด้วยได้ หากเข้าได้จะเข้าได้เฉพาะสมาชิกในครอบครัวที่ได้รับพระราชทานยศเท่านั้น

คราวนี้เปลี่ยนกฎใหม่

คนที่มีไหวพริบอดคิดไม่ได้ว่านี่อาจเกี่ยวข้องกับพระราชนัดดาองค์โตทั้งสองของจักรพรรดิ

บางทีในงานเลี้ยงของวังจะมีการประกาศว่าใครคือผู้สืบทอดของราชวงศ์นี้

ตระกูลหาน ตระกูลจ้าว และตระกูลหลี่แน่ใจว่าจักรพรรดิกำลังยกบัลลังก์ให้หยูเฟย

พวกเขาต่างชื่นชมยินดี

โชคดีที่พวกเขาทั้งหมดมาจากตระกูลชนชั้นสูง ยกเว้นคนหนุ่มสาวจำนวนเล็กน้อยที่ไม่มีคฤหาสน์ในเมือง คนชราส่วนใหญ่ยังคงซ่อนตัวอยู่

ในวันงานเลี้ยงในวัง

จี้หยุนชูพาเฉียวเหลียนเหลียน และลูก ๆ มาในวังด้วยเสื้อผ้าที่ตัดขึ้นใหม่