บทที่ 256 ผู้คนต่างมอง

งานเลี้ยงในวังก็คืองานเลี้ยงในวัง

นอกจากรัฐมนตรีและสมาชิกในครอบครัวแล้ว

ระหว่างทางเฉียวเหลียนเหลียนได้พบกับองค์หญิงถึงสามพระองค์ องค์ชายสองพระองค์ และองค์หญิงองค์โต

แน่นอนว่าเธอไม่รู้จักคนเหล่านี้

เหตุผลที่เธอสามารถจำได้และทักทายอย่างสุภาพ ส่วนใหญ่เป็นเพราะเธอมี กู้เชวี่ยเล็กที่แสนห่วงใยอยู่ข้างเธอ

มันไม่เหมือนกับว่าสาวใหญ่เติบโตในเมืองหลวงโดยเปล่าประโยชน์ ไม่ต้องพูดถึง เสด็จป้าสามพระองค์และเหล่านางสนมอีกหก กู้เชวี่ยจำได้อย่างดี

เฉียวเหลียวเหลียวยิ้มและชมเชย

กู้เชวี่ยเงยหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก "แม่ไม่รู้ซะแล้วว่าหนูเป็นใคร?"

แต่ไม่นานเมื่อเธอเห็นใครบางคนมาไม่ไกล รอยยิ้มของเธอก็จางหายไปอีกครั้ง

“ท่านแม่ ท่านแม่ องค์หญิงอันเล่อ” กู้เชวี่ยดึงเฉียวเหลียนเหลียนอย่างกระวนกระวาย

เฉียวเหลียนเหลียนหยุดกระทันหัน

ไม่น่าแปลกใจที่กู้ดชวี่ยตอบโต้อย่างรุนแรง เป็นเพราะครอบครัวของพวกเขามีความคับข้องใจและคับแค้นใจกับองค์หญิงอันเล่อเป็นอย่างมาก

ในตอนแรกกู้เชวี่ยได้รับบาดเจ็บและถูกแทง แม้ว่าจะเป็นความผิดของเสี่ยวท่านแต่องค์หญิงอันเล่อก็ส่งเสี่ยวท่านไป

ต่อมาเฉียวเหลียนเหลียวได้รับบาดเจ็บซึ่งเกิดจากทาสที่องค์หญิงอันเล่อส่งมาเช่นกัน

และล่าสุดก็มีเรื่องราวเกิดขึ้นที่ภัตตาคารซื่อสี่

แม้ว่าเจ้าหญิงอันเล่อจะไม่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆ และแม้แต่ถูกตบหน้า แต่เจตนาร้ายและคำพูดที่ชั่วร้ายของเธอทำให้เฉียวเหลียนเหลียนประทับใจอย่างลึกซึ้ง

อาจเป็นอันตรายหากพบคนเช่นนี้ในเมืองหลวง

ไม่น่าแปลกใจที่กู้เชวี่ยรู้สึกประหม่ามาก

อย่างไรก็ตาม เฉียวเหลียนเหลียนลูบมือลูกสาวคนโตอย่างใจเย็น และโอ๋ลูกสาวคนเล็กที่บิดตัวอยู่ในอ้อมแขนของเธอ

วันนี้เป็นวันที่ยิ่งใหญ่และลูก ๆ ห้าคนในครอบครัวก็ออกงานกันหมด

เด็กชายทั้งสามติดตามจี้หยุนชูและเด็กหญิงสองคนติดตามเฉียวเหลียนเหลียน

เดิมทีหนูน้อยกู้เกอหลับอยู่ เธอถูกปลุกด้วยเสียงพี่สาวของเธอ เธอขยี้ตาและถามด้วยความสับสนว่า "แม่ เป็นอะไรไป?"

เธอดิ้นเพื่อกระโดดลงไป

เฉียวเหลียนเหลียนก้มลงและวางเธอลงบนพื้น

เพื่อป้องกันไม่ให้เธอวิ่งไปรอบ ๆ เธอจงใจจับมือข้างหนึ่งของลูกสาวไว้

“ไม่มีอะไร แค่เจอคนรู้จัก” เฉียวเหลียนเหลียนพูดเบาๆ

เมื่อองค์หญิงอันเล่อเดินมาหาเธอด้วยความโกรธมาก "เฮ้ นี่ไม่ใช่เจ้าของคนที่สองของภัตตาคารซื่อสี่เหรอ นักธุรกิจจะเข้ามาในวังของจักรพรรดิได้อย่างไร ? มีอิทธิพลในเมืองหลวง ?

คำพูดของเธอห้วนมาก และผู้สัญจรไปมาที่ได้ยินก็อดไม่ได้ที่จะปิดปากและหัวเราะ

ในเวลาเดียวกัน เธอแอบชำเลืองมองเฉียวเหลียนเหลียนด้วยความดูถูกเหยียดหยามที่มุมตาของเขา

นักปราชญ์ ชาวนา นักธุรกิจ ผู้ดีทั่วไปดูถูกพ่อค้า นับประสาอะไรกับเชื้อพระวงศ์ของชนชั้นสูง

สตรีที่ก้าวร้าวกว่าสองสามคนกำลังพึมพำอยู่ข้างๆ เย้ยหยันเฉียวเหลียนเหลียนในฐานะนักธุรกิจ แม้กระทั่งการแต่งกายและพฤติกรรมของเธอ และลูกสาวทั้งสองของเธอก็ถูกดูหมิ่น

แน่นอนว่ายังมีคนฉลาดสองสามคนที่รู้สึกงงเล็กน้อย ผู้หญิงที่มีสถานะนี้เข้ามาที่ประตูเมืองของจักรพรรดิได้อย่างไร

องค์หญิงอันเล่อพึงพอใจ แน่นอนว่านางรู้ว่าเฉียวเหลียนเหลียนเข้ามาได้อย่างไร

ต้องเป็นจี้หยุนชูพามา

แต่อะไรกัน เธอไม่ใช่พระชายา เธอเป็นเพียงนักธุรกิจธรรมดา แม้ว่าเธอจะถูกเยาะเย้ย แต่เธอก็สมควรได้รับเชิญ

สำหรับว่าคนไม่กี่คนที่หัวเราะเยาะ เฉียวเหลียนเหลียนจะถูกจี้หยุนชูชำระบัญชีหรือไม่ องค์หญิงอันเล่อไม่สนใจเลย

ไม่ใช่เรื่องของเธอ !

มีการพูดคุยกันมากมายเพราะมีคนจำนวนมาก มันเกือบทำให้ถนนของวังถูกปิดกั้น

กู้เชวี่ยโกรธมาก

ในชีวิต 11 ปีของเธอ เธอไม่เคยถูกรังแกมากขนาดนี้มาก่อน นี่ไม่ใช่แค่การผลักและทุบตีเท่านั้น แต่ยังเป็นการดูหมิ่นบุคลิกภาพและเป็นการดูถูกศักดิ์ศรีอีกด้วย