หลานอยากแต่งงาน

เสี่ยวฮวามาถึงก็ส่งกระดาษให้หลายแผ่น เงินตำลึงที่เป็นเงินสินสอดห้าพันตำลึงถูกจ่ายไปเพื่อจ้างช่างตีเหล็กสร้างเครื่องมือแกะสลัก พรุ่งนี้นางจะขายทอดตลาดสินสอดทั้งหมดรวมถึงสมบัติในจวน เพื่อไปเริ่มต้นใหม่ที่อื่นกับครอบครัว

ร่างบางยืนร้องไห้อยู่ข้างๆเซียวอี้เซียน นางเงยหน้ามาก็เจอเจ้าของร่างเดิมที่เป็นเพียงวิญญาณอยู่ตอนนี้

"ไปเถอะอย่าเสียใจ เจ้าเลือกทางนี้แล้วจงรับผลกรรม ครอบครัวของเจ้า ความแค้นของเจ้าข้าจะช่วยแบกรับเอง"

เซียวอี้เซียนคนเก่าพยักหน้าให้ก่อนจะค่อยๆเลือนหายไป เซียวอี้เซียนสงสารชะตาร่างเดิมจริงๆ นางหัวอ่อนเชื่อใจคนถึงได้มีจุดจบเช่นนี้ อย่าบอกว่าสตรีโบราณอยู่ในจารีตต้องอ่อนแอ ถ้าเป็นเช่นนี้จริงๆหลิวเย่วสตรีอสรพิษจะทำเรื่องเลวทรามกับคนที่เรียกว่าสหายได้อย่างไร

"ได้เวลาเอาคืนแล้วสินะ เจ้าไปอย่างหมดห่วงเถอะ"

ตกค่ำขอทานที่เสี่ยวฮวาไปหามาก็รออยู่ประตูข้าง เซียวอี้เซียนที่สวมผ้าคลุมเดินออกมาก่อนจะเรียกเด็กๆเหล่านนั้นมาแล้วกระซิบบางอย่าง พร้อมกับเด็กอีกกลุ่มไปแจกใบปลิว เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็เข้าบ้าน เซียวอี้เซียนมองไปยังต้นไม้ใหญ่ที่ทอดกิ่งมาทางจวนของนาง ทำไมให้ความรู้สึกเหมือนมีคนกำลังมองมา จากนั้นก็สลัดศีรษะเดินจากไปไม่สนใจ บุรุษสามคนที่อยู่บนต้นไม้มองตามร่างไปแล้วยิ้มหนึ่งในนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเห็นอกเห็นใจ อีกสองคนก็พูดคุยวิจารณ์ต่างๆนาๆ

"หึ..คุณหนูเซียวคนนี้รับมือไม่ง่ายนัก จ้าวเฉิงคิดอันใดทำลายหักหน้าจวนเซียวเพียงนี้กัน"

"ได้ยินนางสั่งขอทานเหล่านั้นให้กระจายข่าว เรื่องที่คุณหนูหลิวแอบมีสัมพันธ์กับจ้าวเฉิงจนต้องแต่งงานกันเพราะในครรภ์ของนางมีสายเลือดสกุลจ้าวอยู่ พี่เทียนหลงพี่ว่าเรื่องนี้เป็นเช่นไร"

"อืม..นางฉลาดเมื่อวานนางเป็นเจ้าสาวที่ถูกจ้าวบ่าวทอดทิ้ง ชาวบ้านหัวเราะไปทั่วเมืองหลวง ประตูจวนเซียวปิดสนิทไม่เปิดต้อนรับคนที่จะมาแสดงความเสียใจหรือคนที่จะมาเยาะเย้ย แต่หากเรื่องที่หลิวเย่วกับจ้าวเฉิงทำผิดประเวณีจนต้องแต่งงานกัน สินสอดเหล่านั้นที่นางจะขายทอดตลาดยิ่งมีความชอบธรรม ต่อให้จ้าวอันป๋อผู้นำตระกูลมาเองก็ไม่สามารถตำหนินางได้ นับว่านางวางแผนได้แยบยลนัก นางเหมาะกับข้าที่สุด"

พูดจบเขาก็ดีดตัวไปจากที่นี่ทันที อีกสองคนเกาหัวเหมาะกับท่าน สตรีที่ถูกเจ้าบ่าวทอดทิ้งงานแต่งเนี่ยนะ ก่อนทั้งสองคนจะดีดตัวตามไป

ห้องอักษร

ฮ่องเต้กำลังอ่านฎีกาของวันนี้ที่เหล่าบัณฑิตถวายขึ้นมา ยังมีเรื่องภัยน้ำท่วมที่เมืองอี้ กับน้ำท่วมใหญ่ที่เมืองซ่างกู่ ลู่กงกงเห็นคนที่เดินเข้ามาก็ยิ้มให้ก่อนจะเอ่ยทักทาย

"คารวะหนิงอ๋องพ่ะย่ะค่ะ"

"หยางเทียนหลง ถวายพระพรฝ่าบาท ขอพระองค์จงทรงพระเจริญหมื่นปีหมื่นๆปีพ่ะย่ะค่ะ"