นางเป็นคนฉลาดหรือเป็นเจ้ากันแน่ที่โง่

เซียวอี้เซียนที่ไม่รู้ว่าจ้าวเฉิงกำลังจะเล่นงานคิดครอบครองตนเอง นางนั่งนับเงินทั้งหมดของสกุลเซียวแยกแยะชัดเจนนางขายได้เก้าแสนตำลึง สินสอดเน่าๆ เหล่านั้นนางขายได้สี่แสนตำลึง เซียวอี้เซียนไปหาบิดาพูดคุยบางอย่างจนกระทั่งไม่นานเซียวหงก็ให้คนนำรถม้าออกจากจวน

"คุณหนู..คนสกุลหลิวมาหาบอกว่าต้องการให้พวกเราย้ายออกทันทีเจ้าค่ะ"

"ยังไม่ถึงเวลา เจ้าไปบอกพวกเขาว่าไปหาใต้เท้าฮั่วแห่งกรมปกครอง หากใต้เท้ามาไล่ข้าเองข้าจะออกทันที"

"เอ่อ...เจ้าค่ะ"

เสี่ยวฮวาออกมาแจ้งแก่คนด้านนอกตามคำกล่าวของคุณหนู หลิวต่งถึงกับเงื้อมือจะตบหน้าสาวใช้ตัวน้อย แต่ยังไม่ทันลงมือแส้เส้นยาวก็สะบัดใส่เขาจนล้มลง

"เป็นบุรุษรังแกสตรี คุณชายหลิวช่างเป็นสุภาพบุรุษยิ่งนัก"

"ลู่เสวียน...เรื่องของสกุลหลิวใครใช้ให้เจ้าแส่ไม่เข้าเรื่อง"

"อืม...หนิงอ๋องรับสั่งเอาไว้ คุณหนูเซียวต้องปลอดภัย หลิวต่งหรือว่าเจ้าอยากต่อกรกับเทพสงครามแห่งต้าฉินกันเล่า"

"หมายความว่าอย่างไร"

"ความหมายของข้า คนโง่เช่นเจ้ารู้ไปก็เท่านั้น อ้อ เรื่องที่สกุลหลิวฉ้อโกงชาวบ้าน โก่งราคาจำนองอยู่ๆ ก็มีคนไปร้องศาลปกครองกว่าห้าสิบราย ใต้เท้าฮั่วกำลังไปที่บ้านเจ้า มิกลับไปดูหน่อยหรือ ฮ่าๆๆ"

หลิวต่งรีบกลับจวนทันที เหตุใดมีคนไปร้องเรียนเยอะเพียงนี้ ตอนนี้พวกเขาไม่มีใจจะหาเรื่องสกุลเซียวอีกแล้ว ต้องกลับไปจัดการเรื่องที่จวนก่อน เมื่อมาถึงจวนก็เห็นเจ้าหน้าที่กรมปกครองอยู่เต็มจวน บิดาของเขา ท่านปู่กำลังถูกสอบสวน เรือนในถูกองครักษ์ของกรมปกครองขนสมุดบัญชีออกมา นี่มันอะไรกัน อยู่ๆชาวบ้านพวกนั้นเกิดอะไรขึ้นถึงลุกขึ้นต่อต้านสกุลหลิวกัน

ทางสกุลจ้าวเองตอนนี้จ้าวอันป๋อกลับมาบ้านอย่างหัวเสียเรียกหาหลานชายทันที จ้าวเฉิงมาหาท่านปู่ของเขา เมื่อมาถึงก็ถูกจ้าวอันป๋อถึงกับตบหน้าอย่างแรง