บทที่ 249 เชื่อฟังจริงๆ 2

"ฮึ ไปก็ไป การแพทย์แผนจีนมีประโยชน์อะไร"ลี่เซวเซิ่งด่าอย่างเย็นชา เมื่อเห็นว่าเจียงเฉิงและอาริยาทั้งคู่ออกไปแล้ว

ตอนที่อาริยากับเจียงเฉิงมาที่นี่ พวกเขาพบว่าวิทยาลัยแพทย์แผนจีนทรุดโทรมมาก สนามกีฬาไม่ได้ซ่อมแซมมาเป็นเวลานาน และอาคารสอนก็ทรุดโทรมมากเช่นกัน

"หมอเทวดาเจียง น่าอายจัง อัตราการเข้าเรียนของโรงเรียนเราไม่สูงขึ้น เงินทุนจึงไม่เพียงพอ"

เลยได้แค่นี้แหละ"เฝิงกังพูดอย่างเขินอายเล็กน้อย

มันก็จริง วิทยาลัยแพทย์แผนจีนเมืองหลูหยาง มีแต่คนที่ไปโรงเรียนอื่นไม่ได้เท่านั้น ที่จะมาสมัครเรียนที่วิทยาลัยการแพทย์แผนจีนแห่งนี้ ไม่ว่าจะเป็นคณาจารย์หรือการก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก พวกเขาคือก้นบึ้งของทั้งเมืองหลูหยาง

"ไม่เป็นไร มันจะดีขึ้นเอง"เจียงเฉิงยิ้มอย่างสุภาพ แล้วทุกคนก็เข้าไปในอาคารเรียน

ขณะนี้มีนักเรียนมากกว่า 50 คนนั่งอยู่ในห้องบรรยาย ซึ่งเอาไว้ให้เจียงเฉิงสอนหนังสือ หลังจากที่เฝิงกังรู้ว่าเจียงเฉิงตกลงที่จะเข้างาน เขาก็ให้ครูในโรงเรียนจัดการทันที

"โรงเรียนแพทย์แผนจีนที่ทรุดโทรมของเรา ยังจะมีคนมาสอนอีกเหรอ?"นักเรียนหญิงคนหนึ่งถามพร้อมเบะปาก

"ใช่ได้ยินมาว่ามีหมอเทวดามาสอน แล้วยังมีสาวต่างชาติอีกคนมาฟัง"นักเรียนอีกคนรีบพูดขึ้นมา

"แพทย์แผนจีนไม่มีประโยชน์อยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่ว่าฉันสอบไม่เข้ามหาวิทยาลัยหลูหยางข้างๆ ฉันไม่มาเรียนแพทย์แผนจีนที่นี่หรอก"เด็กชายคนหนึ่งพูดอย่างไม่พอใจ

เห็นได้ชัดว่านักเรียนที่อยู่ที่นี่ไม่ชอบแพทย์แผนจีนมากนัก และพวกเขามาที่นี่เพราะไม่สามารถไปมหาวิทยาลัยหลูหยางได้

ในขณะที่นักเรียนด้านล่างกำลังพูดคุยกัน คณบดีเฝิงกังก็เข้ามา และกล่าวพร้อมกับปรบมือว่า:"นักเรียนทุกคน ให้เรายินดีต้อนรับหมอเทวดาเจียงและคุณอาริยาที่มาเยือนวิทยาลัยของเรา"

เฝิงกังนำปรบมือ แต่นักเรียนที่อยู่ด้านล่างมีคนปรบมือไม่กี่คน และไม่มีวี่แววของที่จะต้อนรับเลย ซึ่งทำให้เฝิงกังอับอายเช่นกัน

เมื่อเสียงของเฝิงกังดังขึ้น อาริยาก็เข้ามาในห้องเรียนพร้อมกับชาวยุโรปตะวันตกหลายคน

"เชี่ย สาวต่างชาติคนนี้สวยเกินไปแล้ว เธอเป็นหมอด้วยเหรอ?"

"ดูเหมือนฉันจะเคยเห็นแต่ต่างชาติสวยๆ แบบนี้ในทีวีนะ"

นักเรียนชายหลายคนในห้องเรียนต่างหลงใหลในความงามของอาริยา อาริยาพาแพทย์หลายคนของเธอ ไปที่หลังห้องเรียนแล้วนั่งลง

เจียงเฉิงและเหลียงหัวก็เข้ามาในห้องเรียนเป็นคนสุดท้าย และนั่งที่แถวหน้า

"เอาล่ะ ยินดีต้อนรับหมอเทวดามาบรรยายให้เราฟัง"เฝิงกังพาปรบมืออีกครั้ง จากนั้นเจียงเฉิงก็ก้าวขึ้นไปบนแท่น ภายใต้สายตาที่ประหลาดใจของนักเรียนทุกคน

นักเรียนที่นั่งด้านล่างก็มองหน้ากัน นี่มันอะไรกัน? หมอเทวดาน่าจะเป็นลายแก่ๆ ไม่ใช่เหรอ?

"เฮ้ คุณขึ้นมาทำไม? คุณดูไม่โตกว่าเราเลย เป็นหมอเทวดาได้จริงเหรอ?"

"นั่นสิ ครูโรงเรียนของเราแก่ๆ ทั้งนั้น แพทย์แผนจีนไม่ไหวแล้ว อย่ามาขายหน้าเลย รีบลงมาเถอะ"