บทที่ 260 ลงมือด้วยตนเอง 1

"เปิดอะไรของคุณ"เมื่อสวี่ฉิงพูด เธอเอื้อมมือไปบีบที่ช่วงเอวของเจียงเฉิงอย่างแรง หมอนี้ยิ่งอยู่ยิ่งกล้าขึ้นเรื่อยๆ คิดจะพาตนเองไปเปิดห้อง แล้วยังบริการครบวงจรอีก

จู่ๆเจียงเฉิงถูกบีบที่เอว ปวดจนต้องปล่อยเอวของสวี่ฉิงทันที

"ในเมื่อคุณมาแล้ว งั้นพวกเรากลับบ้านกันเถอะ"เดิมทีสวี่ฉิงไม่ได้ตั้งใจจะกลับบ้านกับเจียงเฉิง เธอกำลังจะลงโทษเจียงเฉิง ให้เขาไตร่ตรองถึงความไม่ชัดเจนของเขาและเซียวเย่หรันในก่อนหน้านี้

"ผมยังมีเรื่องต้องจัดการ คุณกลับบ้านก่อนเถอะ"เจียงเฉิงเกาหัวและมองสวี่ฉิง พูดด้วยความลำบากใจเล็กน้อย

"คุณจะไปมั่วกับผู้หญิงนามสกุลเซียวอีกแล้วใช่ไหม?"ใบหน้าของสวี่ฉิงเย็นชาทันที

"ไม่ใช่แน่นอน"เจียงเฉิงไม่คิดว่าสวี่ฉิงแค้นฝั่งใจเช่นนี้ จึงอยากรีบอธิบาย

"ฮึ ขี้เกียจจะสนใจคุณแล้ว"

สวี่ฉิงร้องฮึอย่างเย็นชา หันหลังแล้วไปจากที่นี่ เธอไม่สนใจว่าเจียงเฉิงจะไปมั่วอยู่กับใคร ยังไงซะ เธอและเจียงเฉิง เป็นการแต่งงานเพียงแค่ในนาม

"ที่รัก……"

เจียงเฉิงมองดูสวี่ฉิงเดินออกไปด้วยความโกรธ รู้สึกหมดหนทางอยู่พักหนึ่ง เขาส่ายหัว คงต้องรอคืนนี้เขากลับบ้าน แล้วค่อยอธิบายให้สวี่ฉิงฟัง

ในซอยที่เปล่าเปลี่ยวของประตูหลังโรงพยาบาลนั้น มีรถพาสสาทจอดอยู่ ชายสวมแจ็คเก็ตหนังนั่งอยู่ในรถ และมีชายร่างใหญ่สองคนนั่งอยู่ที่เบาะหลัง

"เฮ้ ทำไมยังไม่พาคนมาล่ะ?"ชายสวมแจ็คเก็ตหนังรอจนหมดความอดทน จึงโทรศัพท์ถามเฉียวหงโดยตรง

"อย่าพูดถึงเลย ฉันไม่รู้ว่าสามีของเธอมาได้อย่างไร ฉันจึงออกไปก่อน" เฉียวหงพูดด้วยท่าทางกลัว

"ไร้ประโยชน์! แค่พาผู้หญิงออกไปยังทำไม่ได้?"ชายสวนแจ็คเก็ตหนังตะโกนใส่โทรศัพท์อย่างโกรธเคืองเมื่อได้ยินอย่างนั้น

"ฉันไม่สน ยังไงเรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันอยู่แล้ว ฉันขอตัวก่อน"เฉียวหงพูดแล้ววางสาย

เมื่อได้ยินเสียงถูกวางสาย ชายชุดดำโกรธทันที แต่เขาทำอะไรกับผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ เนื่องจากเขาขอให้คนในโรงพยาบาลช่วยหาตัวผู้หญิงคนนี้

"คนไร้ประโยชน์"ชายชุดดำด่าด้วยความโกรธจัด เมื่อเห็นว่ากำลังจะได้เงิน สุดท้ายเหยื่อกลับบินหนีไป

"ลูกพี่ เกิดอะไรขึ้น?"

ชายหลายคนที่นั่งอยู่เบาะหลังได้ยินว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงรีบถาม

"ดูเหมือนว่า เราต้องลงมือกันเอง ผู้หญิงโง่คนนั้นล้มเหลวแล้ว" ชายสวมเสื้อแจ็คเก็ตพูดอย่างเย็นชา