บทที่ 266 ติดกับแล้วล่ะสิ 1

“ฝันไปเถอะ ไม่อย่างนั้นพวกเราก็ไม่ต้องพนันกันแล้ว” สวี่ฉิงไม่ยอมโอนอ่อนตามเจียงเฉิง เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาและเอามือกอดอก

"ได้ อย่างนั้นก็พนันกันตามนี้" เจียงเฉิงเองก็คิดแค่ว่าได้ตอดเธอนิดๆหน่อยๆก็ยังดี ยังไงเสียจากนี้ไปก็ยังมีเวลาอีกนาน ค่อยๆวางแผนพิชิตสาวงามไปแล้วกัน

“ไอ้สารเลว ถึงกับกล้ามาจีบกันอยู่อีก คิดว่าเราเป็นธาตุอากาศหรือไงวะ?” ชายฉกรรจ์รอยสักลุกขึ้นจากพื้นดินและมองไปที่ เจียงเฉิงและสวี่ฉิงด้วยความโกรธ

แน่นอนว่าพวกเขาย่อมได้ยินการเดิมพันของเจียงเฉิง และก็โกรธขึ้นมาทันที

ชายมีรอยสักหลายคนหยิบม้านั่งลงขึ้นมาและโยนไปที่หัวของเจียงเฉิง

อย่างไรก็ตาม เจียงเฉิงกลับดูเหมือนจะไม่เห็นการกระทำของคนเหล่านี้ เขายังคงมองที่สวี่ฉิงอย่างตั้งใจและกล่าวว่า "ตกลงกันแล้ว ห้ามกลับคำ"

"ระวัง!"

สวี่ฉิงกังวลเรื่องเจียงเฉิงอย่างมาก แต่ในเวลานี้เขากลับยังสนใจเกี่ยวกับการพนันดังกล่าว หากถูกฆ่าขึ้นมาจะทำยังไง

อย่างไรก็ตาม เมื่อม้านั่งของชายรอยสักทั้งสี่คนกำลังจะกระแทกโดนเจียงเฉิง เข็มเงินสี่อันก็ปรากฏขึ้นในมือของเจียงเฉิงและพุ่งออกไปแทงคนทั้งสี่ที่คอโดยตรง

จากนั้นเจียงเฉิงก็เหยียดมือออก เข็มเงินทั้งสี่ก็กลับมาในมือของเขา ในขณะที่ชายฉกรรจ์อยสักทั้งสี่คนกลับหยุดอยู่ที่ตำแหน่งเดิมอย่างกะทันหัน

“นี่...นี่มันอะไรกัน?”

ชายสี่คนโยนม้านั่งในมือลงบนพื้นพร้อมๆ กัน จากนั้นความรู้สึกรุนแรงก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย

พวกเขาแค่รู้สึกราวกับว่าตนเองกำลังจะมอดไหม้ แม้แต่ในปากของพวกเขาก็แห้งผากจนทนแทบไม่ได้

"น้ำ น้ำ!"

ชายทั้งสี่ควานหาน้ำมาดื่ม แต่ถึงแม้พวกเขาจะดื่มน้ำเข้าปาก พวกเขากลับยังรู้สึกร้อนเกินทน

แม้แต่เสื้อผ้าก็แทบเกือบจะไหม้เพราะความร้อนในร่างกายของพวกเขา จนคนทั้งสี่ถอดเสื้อผ้าออกโดยไม่เหลืออะไรเลย

บนตัวของพวกเขาดูเหมือนกับถูกไฟลวกและเป็นผื่นแดงอย่างมาก

ผู้ชมที่อยู่รอบๆ ต่างตกใจเมื่อเห็นเหตุการณ์ดังกล่าว ทำไมอยู่ดีๆสี่คนนี้ถึงถอดเสื้อผ้าออกโดยกะทันหัน อีกทั้งยังดูร้อนขนาดนั้น?

“ไอ้เวรเอ๊ย แกแอบเล่นงานพวกเราลับหลัง” ชายรอยสักที่เป็นหัวหน้ารีบตอบกลับทันที เขาชี้ไปที่เจียงเฉิงและด่าใส่

“ปากยังเหม็นอยู่ขนาดนี้ ถ้าพวกนายไม่หาน้ำมารดให้ชุ่มไปทั้งตัว พวกนายจะถูกไฟคลอกตาย” เจียงเฉิงเอ่ยพร้อมส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

"แม่งเอ้ย" ชายรอยสักที่เป็นหัวหน้ารู้สึกว่าร่างกายของเขากำลังจะลุกเป็นไฟจริง ๆ แต่ในที่นี้ไม่มีแม่น้ำ แล้วจะไปหาน้ำมารดร่างกายได้ที่ไหนกัน?

"รถบรรทุกของเสีย! รถบรรทุกของเสีย!"

รถบรรทุกของเสียที่อยู่ไม่ไกลออกไป กำลังขับเข้ามาหาพร้อมกับตะโกนบอก

"น้ำ มีน้ำแล้ว..."

เมื่อชายรอยสักเห็นรถบรรทุกของเสียกำลังเคลื่อนที่เข้ามา เขาก็ไม่สนใจกลิ่นเหม็นของน้ำเน่าอีกและปรี่ไปที่รถบรรทุกของเสียทันที