บทที่ 288 สาวงามที่อับเฉา 1

แวบเดียวเจียงเฉิงก็นึกถึงเมื่อก่อนที่เจอฮั่วเซาฟงน้องชายของฮั่วหลิงหลง น้องชายคนนั้นปฏิบัติกับฮั่วหลิงหลงอย่างโหดเหี้ยมป่าเถื่อน ถ้าฮั่วหลิงหลงถูกจับได้แล้ว นั่นยังไม่แน่ใจว่าจะถูกปฏิบัติด้วยแบบไหนเลย

ด้วยเหตุนี้เจียงเฉิงเลยอยากรู้ว่าสรุปแล้วฮั่วหลิงหลงถูกทำอะไร

“เรื่องนี้ฉันพูดออกไปไม่ได้จริงๆ คุณไปหาพี่หลิงหลงให้เธอพูดเองเถอะ”เซี่ยยี่จิงมองเจียงเฉิงเจื่อนๆ แสดงออกให้เห็นว่าเธอพูดออกมาไม่ได้จริงๆ

“ได้ เธออยู่ไหนเหรอ?”เจียงเฉิงลุกขึ้นแล้วถาม

“อยู่ที่โรงแรมจินเจียง ชั้นหกห้องหกหนึ่งแปด”เซี่ยยี่จิงพูดออกมาเบาๆ

เจียงเฉิงตอบรับ ตามด้วยรีบวิ่งออกไปจากคลินิก และขับรถไปทางโรงแรมที่เซี่ยยี่จิงบอก

เจียงเฉิงกับฮั่วหลิงหลง ถึงแม้จะไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่พิเศษกัน แต่ใกล้ชิดกันเป็นเวลานาน ระหว่างทั้งสองคนเลยเกิดความรู้สึกที่เป็นเพื่อนกันขึ้นมา

เพราะฉะนั้นเจียงเฉิงเลยเป็นห่วงฮั่วหลิงหลง รถรีบขับทะยานไปที่โรงแรมจินเจียง หลังจากไปใกล้ๆแล้ว เจียงเฉิงถึงพบว่าใกล้ๆด้านหน้าประตูโรงแรมห้ามรถขับเข้าไป

เจียงเฉิงเลยขับรถไปจอดไว้อีกด้าน แล้วเดินไปทางประตูโรงแรม

เพราะฝนเพิ่งจะตก เพราะฉะนั้นถนนนี้เลยมีน้ำท่วมขังไม่น้อย เจียงเฉิงกำลังเดิน จู่ๆก็ได้ยินเสียงบีบแตรดังมาจากทางด้านหลัง

ถนนเส้นนี้ไม่ใช่ว่าห้ามรถขับผ่านเหรอ?

เจียงเฉิงหันกลับไปดู ก็เห็นรถออดี้Q7คันหนึ่ง บีบแตรอยู่ด้านหลังเขาไม่หยุด อีกทั้งยังเห็นคนขับรถที่อยู่ด้านในกำลังด่าทอเจียงเฉิงอยู่

เจียงเฉิงหงุดหงิดทันที เดิมเขาไม่อยากหลีก แต่ไม่อยากมีเรื่องวุ่นวายอะไร เลยเดินไปถนนด้านหนึ่ง

“โง่!”

คันขับรถวัยกลางคนปลดกระจกลงมาด่าเจียงเฉิง แล้วเหยียบคันเร่ง รถทะยานวิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว ข้างถนนมีน้ำท่วมขัง หลังจากรถขับผ่านไปแล้ว น้ำเลยกระเด็นใส่เจียงเฉิง

เจียงเฉิงถูกน้ำกระเด็นใส่ เกิดความโมโหขึ้นมาทันที เดิมคิดจะตามไป สั่งสอนคนขับรถนั่นสักหน่อย แต่เขาอยากจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฮั่วหลิงหลง เลยจำใจต้องปล่อยไป

“ฮ่าๆๆๆ ไอ้โง่นั่น”คนขับรถวัยกลางคนมองเจียงเฉิงที่ถูกน้ำกระเด็นใส่ผ่านกระจก แล้วยิ้มกระหยิ่มด้วยความลำพองใจ

“ไปโมโหอะไรกับเด็ก น่าเบื่อ”ผู้ชายที่นั่งด้านหลัง ผมตั้งเงาวับ พูดกับคนขับรถอย่างใจเย็นสุขุม