บทที่ 293 คุณคือหมอเทวดาเจียงเหรอ 2

ฮั่วเหวินอู่สลับกระเป๋าของไข่มุกเอง จากนั้นได้หาคนทำของปลอมขึ้นมาแบบพอประมาณ เดิมทีเขาคิดว่าเจียงเฉิงดูไม่ออกแน่นอน เลยเอาของจริงเก็บไว้กับตัวเอง

แต่เขาคิดไม่ถึง เมื่อกี้ตอนที่เอาออกมา ก็ถูกเจียงเฉิงดูออกแล้วว่าเป็นของปลอม แบบนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว

“นี่…..นี่คือของจริง”ฮั่วเหวินอู่อยากจะลองแก้ตัวครั้งสุดท้ายดู

“เหรอครับ? ในเมื่อเป็นแบบนี้ ขอเชิญคุณออกไปได้แล้ว”เจียงเฉิงพูดส่งแขกด้วยน้ำเสียงเย็นชา

พอฮั่วเหวินอู่ได้ยิน ก็ร้อนใจ รีบพูดขึ้นว่า“ไอ๋หยา หมอเทวดาเจียง คุณดูสิผมทำผิดแล้ว ออกมาแบบรีบร้อน เลยเอามาผิด รอพรุ่งนี้ ผมจะเอาของจริงมาให้คุณนะครับ”

“ไม่จำเป็นครับ เชิญพวกคุณออกไปได้แล้ว ถ้าหากยังไม่ออกไป ผมไม่ติดขัดกับการโยนพวกคุณออกไปหรอกนะ“เจียงเฉิงพูดกับทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“นี่…..”

ฮั่วเหวินอู่ทั้งสองคนร้อนใจมาก โดยเฉพาะฮั่วเหวินอู่ เขาจงใจทำเป็นฉลาดทุบเท้าตัวเองเข้าแล้ว ตอนนี้เขาทำให้เรื่องมันพังทลายแล้ว

“โธ่ พวกเราไปกัน”ฮั่วเหวินอู่จำใจต้องเก็บไข่มุกของปลอม แล้วพาคนขับรถออกไปจากห้องของเจียงเฉิง

เจียงเฉิงเห็นทั้งสองคนไปแล้ว เลยนั่งลงบนโซฟาอีกด้าน ฮั่วหลิงหลงก็ตามมานั่งด้วย

“นายปล่อยพวกเขาไปอย่างนี้เลยเหรอ?”ฮั่วหลิงหลงมองเจียงเฉิงแล้วถาม ถึงแม้ว่าเธอจะเห็นทั้งสองคนถูกตีแล้วสบายใจ แต่ปัญหาของเธอไม่ได้รับการแก้ไขทั้งหมด เธอยังไม่สามารถทำให้แม่ของเธอได้รับคำขอโทษจากตระกูลฮั่วเลย

“เป็นแบบนี้ไปก่อน แต่พวกเขาจะต้องกลับมาขอร้องผมแน่นอน”เจียงเฉิงพูดอย่างมั่นใจ

“ทำไมเหรอ?”

“สองคนนี้มีความดุร้าย ถ้าผมเดาไม่ผิดล่ะก็ ตอนที่นายท่านของตระกูลฮั่วสู้รบจะต้องฆ่าคนบริสุทธิ์ ถึงได้ทำให้ตอนแก่มีวิญญาณชั่วร้ายโจมตี อาการแบบนี้ หนักกว่านายท่านเจียงหวู่ของเมืองหลวง”เจียงเฉิงอธิบายให้ฮั่วหลิงหลงฟัง

“ตาแก่นั่นตายนะสิดี รู้แค่ลำเอียงไปทางลูกชายตัวเอง สมัยนั้นทำให้ฉันกับแม่อย่างน่าสมเพชขนาดนั้น”น้อยครั้งที่ฮั่วหลิงหลงจะพูดระเบิดอารมณ์ออกมา แต่ครั้งนี้เธอทนไม่ไหวแล้ว

“วางใจเถอะ ผมจะทำให้คนแก่นั่นให้ความยุติธรรมกับแม่พี่”เจียงเฉิงมองฮั่วหลิงหลงแล้วพูดจริงจัง

“อืม”ฮั่วหลิงหลงมองเจียงเฉิงพยักหน้าหนักแน่น

“ฉันกลับก่อนนะ นี่เวลาก็ล่วงเลยมานานแล้ว”ฮั่วหลิงหลงลุกขึ้นยืนแล้วบอกกับเจียงเฉิง