บทที่ 294 เงื่อนไขการรักษาโรค 1

ได้ยินคำพูดโจมตีของฮั่วหลิงหลง ฮั่วเหวินอู่สีหน้าเปลี่ยนไปสักพักหนึ่ง เขานึกว่าตอนที่ฮั่วหลิงหลงไปยังเด็ก จำเรื่องเหล่านี้ไม่ได้แน่นอน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจำได้

“เธอว่าคุณปู่ของเธอแบบนี้ได้ยังไง?”ฮั่วเหวินอู่มองฮั่วหลิงหลงด้วยความไม่พอใจพูดขึ้น

“คุณคิดว่าตอนที่ฉันไปนั้นฉันยังเด็กเหรอ? แต่ฉันจะบอกคุณให้นะ ตอนนั้นฉันไม่เด็กแล้ว ฉันจำได้ว่าคุณปู่ผลักไสไล่ส่งฉันกับแม่ยังไง และฉันยิ่งจำความเกลียดชังของแม่ที่มีต่อคุณปู่ได้”ฮั่วหลิงหลงพูดกับฮั่วเหวินอู่อย่างจริงจัง

เดิมทีฮั่วหลิงหลงไม่อาจจะแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ แต่ก่อนหน้าเจียงเฉิงพูดกับเธอแล้ว ให้เธอระบายความโกรธที่มีในใจเลย ไม่ต้องสนใจอะไรทั้งนั้น

เพราะฉะนั้นเธอเลยกล้าระบายแบบนี้ เวลานี้เธอรู้สึกแล้วจริงๆว่าความโกรธเคืองที่มีอยู่ในใจได้ระบายออกมา

ฮั่วเหวินอู่เห็นท่าทางของฮั่วหลิงหลง เลยกำหมัดทั้งสองข้างแน่น ตามที่เขาดู ตอนนี้เด็กคนนี้ไม่รู้จักชั่วดีแล้ว

“โอเค เธอพูดมา เธอต้องการอะไรถึงจะยอมเกลี้ยกล่อมหมอเทวดาเจียงช่วยคุณปู่ของเธอ?”ฮั่วเหวินอู่พูดกับฮั่วหลิงหลงอย่างจริงจัง

ฮั่วหลิงหลงได้ฟัง ฮั่วเหวินอู่คนนี้พูด นับว่าได้พูดถึงหลักปัญหาสำคัญแล้ว นี่ก็คือโอกาสที่เจียงเฉิงให้เธอแก้แค้นตระกูลฮั่ว

“อยากให้ฉันเกลี้ยกล่อมหมอเจียงก็ได้ แต่ให้คนของตระกูลฮั่วที่ข่มเหงฉันกับแม่ฉัน ก้มหัวคุกเข่าเคารพยอมรับผิดต่อหน้าป้ายวิญญาณของแม่ฉัน ฉันก็จะช่วยพวกคุณ”ฮั่วหลิงหลงกำหมัดแน่น พูดแต่ละคำออกมาด้วยเสียงก้องกังวาน

“เธอ——”

ฮั่วเหวินอู่ได้ยินเงื่อนไขนี้ เกิดความไม่พอใจแทบจะชี้หน้าด่าออกมา

เพราะนี่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ นายท่านของตระกูลฮั่วฮั่วเสวียนเซิน ไม่มีทางยอมก้มหัวคุกเข่าให้แม่ของฮั่วหลิงหลงหรอก ถึงยังไงในใจของนายท่าน แม่ของฮั่วหลิงหลงก็เป็นแค่โสเภณีลักลอบมีชู้

อีกอย่างมีคนของตระกูลฮั่วหลายคนที่เกลียดชังแม่ของฮั่วหลิงหลงเข้ากระดูก ยิ่งไม่มีทางก้มหัวยอมรับผิดหรอก

“หลิงหลง เธอเปลี่ยนเงื่อนไขข้อเสนอเถอะ อันนี้ฉัน….ฉันทำไม่ได้”ฮั่วเหวินอู่พยายามกักเก็บความโมโหในก้นบึ้งหัวใจ สีหน้าลำบากใจพูดกับฮั่วหลิงหลง

“ทำไม่ได้?”ฮั่วหลิงหลงหายใจเข้าลึกๆ ตามด้วยพูดว่า“ในเมื่อทำไม่ได้ อย่างนั้นฉันก็ขอร้องหมอเทวดาเจียงไม่ได้ พวกคุณไปเถอะ”

ฮั่วหลิงหลงพูดแล้วเดินไปข้างหน้า

“หลานสาวๆ ฉันจะให้เงินเธอ ในบัตรมีเงินห้าล้าน พอที่เธอจะใช้ระยะหนึ่ง เธอดูว่าโอเคไหม?”ฮั่วเหวินอู่วิ่งมาพูดอยู่ข้างกายฮั่วหลิงหลง

“ฉันไม่ต้องการเงิน”ฮั่วหลิงหลงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา