บทที่ 298 ความแข็งแกร่งของฮั่วหลิงหลง 1

“หมอเทวดาเจียง ขอคุณรักษาโรคให้กับนายท่านของพวกเราด้วย”ฮั่วเหวินอู่พูดกับเจียงเฉิงอย่างจริงจัง

“ผมจะรักษาหรือไม่รักษาได้หมดเลย หลักสำคัญคือต้องดูว่าฮั่วหลิงหลงมีเงื่อนไขอะไร”เจียงเฉิงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เดิมทีเรื่องนี้เจียงเฉิงรับปากว่าจะช่วยฮั่วหลิงหลงแก้แค้น เพราะคนกลุ่มนี้ทำเกินไปแล้ว ในเมื่อเคยดูถูกเหยียดหยามฮั่วหลิงหลงกับแม่อย่างนั้น ก็จะต้องเตรียมตัวชดใช้อย่างน่าสังเวชไว้

“นายท่านของพวกเรายินยอมที่จะทำตามข้อเรียกร้องเงื่อนไขของฮั่วหลิงหลงแล้ว พรุ่งนี้ช่วงเช้าพวกเขาจะมาถึง ถึงตอนนั้นจะต้องขอโทษแม่ของเธออยู่ตรงหน้าป้ายบรรพบุรุษแน่นอน”ฮั่วเหวินอู่พูดด้วยน้ำเสียงดุดัน

พูดตามจริง ฮั่วเหวินอู่ไม่ได้ยากจะได้ผลลัพธ์แบบนี้ เพราะเขาคิดว่าภายในครอบครัวไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางต่ำต้อยถึงขั้นนี้ คิดไม่ถึงว่าจะให้ก้มหัวยอมรับผิดขอโทษแม่นังลูกนอกสมรสนั่น

ในเมื่อครอบครัวตอบตกลงข้อเรียกร้องเงื่อนไขที่เกินไปนั่นแล้ว นั่นแสดงให้เห็นว่าอาการป่วยของนายท่านหนักจนไม่สามารถชักช้าได้แล้ว อีกอย่างมีแต่เจียงเฉิงที่รักษาได้

“ตกลง ในเมื่อยินยอมแล้ว แค่เพียงคนมา ผมจะรักษาให้อยู่แล้ว”เจียงเฉิงมองฮั่วเหวินอู่แล้วพูดอย่างราบเรียบ

“ตกลงๆ พรุ่งนี้พวกเราจะมาให้ตรงเวลา”ฮั่วเหวินอู่พูดแล้วก็รีบออกไปจากตรงนี้

เจียงเฉิงเห็นฮั่วเหวินอู่ออกไป ภายในใจก็โล่งอก เห็นเป็นอย่างนี้ ฮั่วหลิงหลงคนนั้นเผชิญหน้ากับฮั่วเหวินอู่คือไม่ได้ปอดแหกเลย อีกอย่างยังบังคับให้ฝ่ายตรงข้ามยอมรับเงื่อนไขนี้ได้ด้วย

พอเป็นอย่างนี้ ก็ไม่เสียแรงที่เจียงเฉิงช่วยเหลือฮั่วหลิงหลงมาโดยตลอด

แต่ถึงแม้จะวางใจเรื่องนี้แล้ว แต่เจียงเฉิงกลับรู้สึกไม่ชอบใจฮั่วเหวินอู่คนนี้มากขึ้น ตอนไหนจะมาหาตัวเองไม่ได้เลย คิดไม่ถึงว่าจะมาตอนสวี่ฉิงเตรียมจะจูบเขา หาได้ยากที่สาวสวยคนนั้นจะไปคนจู่โจมสักครั้งหนึ่ง

ถ้าครั้งนี้จูบสำเร็จล่ะก็ ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองคนจะต้องพัฒนาอย่างรวดเร็วแน่นอน แต่ก็ถูกทำลายอย่างง่ายดายไปแล้ว

เจียงเฉิงแทบอยากจะบอกว่าไม่รักษาโรคให้นายท่านของเขา แต่เพื่อจะช่วยฮั่วหลิงหลง เลยต้องอดทนไว้

เจียงเฉิงกลับเข้ามาในห้อง ก็บังเอิญเห็นสวี่ฉิงออกมา

“เรียบร้อยแล้ว พวกเราสองคนกลับบ้านกันเถอะ พ่อนอนแล้ว แม่ก็อยู่ดูแลที่นี่”สวี่ฉิงมองเจียงเฉิงแล้วพูด

“อืม แต่เมื่อกี้นั้น…..”

“เมื่อกี้ทำไมเหรอ? กลับบ้านกันเถอะ ฉันง่วงแล้ว”สวี่ฉิงรีบตัดบทสนทนาเจียงเฉิง แล้วหมุนตัวเดินไปข้างหน้า

เดิมเจียงเฉิงคิดที่จะพูดเรื่องจูบกับสวี่ฉิงต่อ แต่กลับคิดไม่ถึงว่าสวี่ฉิงเหมือนกดดัน ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เรื่องนี้

เรื่องนี้เดิมทีก็จริงๆเลย ไม่ง่ายที่สวี่ฉิงจะรวบรวมความกล้า ที่จะจูบกับเจียงเฉิง จู่ๆก็ถูกขัดจังหวะ เธอเลยรู้สึกเขินอาย ยากที่จะรวบรวมความกล้าขึ้นมา พอคิดๆเรื่องอย่างนั้น เธอก็หัวใจเต้นเร็วระรัว