บทที่ 326 แผ่นป้ายไม้ที่แปลกประหลาด 1

ต่งเหล่ยพาเจียงเฉิงขึ้นบนรถ แล้วก็ขับรถมุ่งหน้าไปยังโรงแรมติ่งเซิ่งหวงฉาว โดยโรงแรมแห่งนี้ถือเป็นหนึ่งในโรงแรมที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งในเมืองหลูหยาง

“ผู้อำนวยการต่ง อาการป่วยของประธานปี้รุนแรงไหม? ” ในขณะที่เจียงเฉิงอยู่บนรถ ก็มองไปยังต่งเหล่ยและสอบถามขึ้น

เรื่องราวแบบนี้จำเป็นต้องทำความเข้าใจก่อนเล็กน้อย จึงจะสามารถเตรียมตัวเอาไว้ก่อนได้

ต่งเหล่ยได้ยินที่เจียงเฉิงพูด ก็ขมวดคิ้วขึ้นทันที ครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วก็พูดขึ้นว่า: “ที่จริงแล้วสภาพอาการของหล่อนนั้น ก็ไม่ถึงกับว่ารุนแรงมากนัก ค่อนข้างจะแปลกประหลาดเสียมากกว่า เพราะว่าหล่อนเองก็ไม่ได้แสดงอาการที่รุนแรงหนักหนาอะไรออกมา ก็แค่ช่วงกลางวันมักจะไม่ค่อยมีชีวิตชีวา เหมือนจะง่วงนอนอยู่ตลอด ตอนนี้ก็อ่อนแรงจนไม่สามารถลงมาจากเตียงได้แล้ว”

เจียงเฉิงได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกว่าเป็นปัญหาที่ค่อนข้างจะหนักหนาพอสมควร โดยทั่วไปแล้ว ถ้าหากมีอาการที่ค่อนข้างเบา เป็นไปได้ว่าอาจจะมีโรคร้ายที่รักษายากแฝงอยู่

“อืม ฉันทราบแล้ว อย่างนั้นนายขับรถพาฉันกลับไปที่บ้านสักรอบหนึ่งก่อน ฉันจำเป็นต้องกลับไปเอาสิ่งของอย่างหนึ่ง” เจียงเฉิงมองไปที่ต่งเหล่ยและพูดขึ้น

ต่งเหล่ยไม่มีความเห็นอะไรอื่นอย่างแน่นอน จึงรีบสั่งให้คนขับรถมุ่งหน้าไปยังที่บ้านของเจียงเฉิงในทันที

เมื่อเจียงเฉิงมาถึงบ้านแล้ว ก็ไปหยิบเข็มกิเลนที่ทางลู่เสวี่ยถิงได้มอบให้กับตนเองในครั้งก่อน ถ้าหากเป็นโรคร้ายที่รุนแรงแล้วล่ะก็ จำเป็นต้องใช้เข็มชุดนี้

เมื่อนำเข็มเงินออกมาเรียบร้อยแล้ว ต่งเหล่ยก็พาเจียงเฉิงมุ่งหน้าไปยังโรงแรมติ่งเซิ่งหวงฉาวอีกครั้ง

เมื่อมาถึงด้านหน้าโรงแรมของปี้หมิงจู เจียงเฉิงก็มองเห็นบอดี้การ์ดจำนวนไม่น้อยเฝ้าอารักขาอยู่ที่แห่งนี้ อีกทั้งท่วงท่าลักษณะนี้ เมื่อเปรียบเทียบกับของทางลู่หยุนเฟยแล้ว ยังมีจำนวนมากกว่าเสียอีก แสดงให้เห็นว่าสถานะในเมืองหลวงของปี้หมิงจูคนนี้คงจะไม่ธรรมดาเป็นแน่

“ผู้อำนายการต่ง ขอท่านอย่าได้ถือสาเลย” บอดี้การ์ดที่สวมแว่นดำคนหนึ่งเดินเข้ามา พร้อมกับกล่าวแสดงความขอโทษต่อต่งเหล่ยกับเจียงเฉิง แล้วก็เริ่มทำการตรวจค้นตัวของพวกเขาทั้งสองคน

อีกทั้งพวกบอดี้การ์ดเหล่านี้ก็ยังปฏิบัติหน้าที่อย่างเคร่งครัด พูดได้ว่าทุกจุดในร่างกายของทั้งสองคน ต่างก็ถูกตรวจค้นอย่างละเอียด หากคิดที่จะแอบซ่อนอาวุธอะไรเอาไว้ ก็คงจะเป็นไปไม่ได้

เพราะว่าปี้หมิงจูมีสถานะทางสังคมที่สูงมาก และก็ยังล่วงเกินผู้คนจำนวนมากด้วย ซึ่งผู้ที่คิดจะลอบทำร้ายเธอนั้น ก็มีจำนวนไม่น้อยเช่นกัน

“ประธานปี้ ผู้อำนวยการต่งมาถึงแล้ว อีกทั้งยังพาชายหนุ่มคนหนึ่งมาด้วย” หลังจากที่บอดี้การ์ดทำการตรวจค้นตัวเรียบร้อยแล้ว ก็เดินเข้ามาในห้องพักในโรงแรม และพูดกับคนที่อยู่ด้านใน

“รีบเชิญเข้ามาเลย! ”

มีเสียงที่แหบแห้งของผู้หญิงคนหนึ่งดังผ่านออกมาจากภายในห้อง

เมื่อต่งเหล่ยกับเจียงเฉิงเดินเข้ามาภายในห้องแล้ว ก็เห็นว่าบนเตียงใหญ่ของโรงแรมนั้น มีผู้หญิงที่อายุราวสามสิบปีนอนอยู่ด้านบน ซึ่งดูเหมือนจะเป็นผู้หญิงที่มีลักษณะท่าทางเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว

ผู้หญิงคนนี้มีหน้าตาสวยงาม แต่จากที่เจียงเฉิงได้ฟังต่งเหล่ยแนะนำขณะที่เดินทางมานั้น แม้ว่าปี้หมิงจูจะดูเหมือนว่ามีอายุแค่สามสิบปี แต่ในความเป็นจริงหล่อนมีอายุกว่าสี่สิบปีแล้ว แต่เพราะเอาใส่ใจในการบำรุงรักษาสุขภาพ ตอนนี้ถึงยังคงมีเสน่ห์น่าหลงใหลอยู่มาก

แต่จากการที่ป่วยเป็นโรคนั้น ทำให้เวลานี้ปี้หมิงจูมีสีหน้าที่ขาวซีด และยังอ่อนเพลียอย่างมากด้วย ทำได้เพียงนอนอยู่บนเตียงเท่านั้น