บทที่ 325 ขอความช่วยเหลือสักหนึ่งเรื่อง 2

ในขณะที่หยางเหมยกับหลินหยุนเอ๋อกำลังกังวลต่อเจียงเฉิงนั้น ทันใดนั้นพวกเธอก็เห็นชายวัยกลางคนพลิกฝ่ามือมาตบเข้าไปที่ใบหน้าของหวังกังที่กำลังหัวเราะ

แรงตบอันหนักหน่วงถึงกับทำให้หวังกังเสียการทรงตัว และล้มลงไปกองที่พื้น

“พี่......พี่เขย คุณมาตบฉันทำไม? ” หวังกังที่ล้มกองอยู่ที่พื้น ใช้มือกุมไปที่ใบหน้าพร้อมกับมองมาที่พี่เขยของตนเองด้วยความประหลาดใจ

“ฉันก็ตบไอ้คนที่ไม่รู้จักแยะแยะอะไรที่ชั่วดีอย่างนายนี่ยังไงล่ะ! ”

ชายวัยกลางคนชี้ด่าหวังกังด้วยสีหน้าท่าทางที่เข้มงวดกวดขันเพื่อหวังจะให้เขาดีขึ้น

ในขณะที่หยางเหมยกับหลินหยุนเอ๋อกำลังงุนงงอยู่ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ชายวัยกลางคนก็มายืนอยู่ที่ด้านหน้าของเจียงเฉิง โค้งคำนับและพูดขึ้นว่า: “หมอเทวดาเจียง ต้องขอโทษอย่างมากเลย ที่น้องชายภรรยาของฉันได้มาสร้างความยุ่งยากให้กับพวกคุณ”

พี่เขยของหวังกังคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น ซึ่งก็คือต่งเหล่ยที่เป็นผู้อำนวยการคณะกรรมการตรวจสอบอาหารและยานั่นเอง

ตอนแรกที่ต่งเหล่ยรับสายโทรศัพท์ของน้องชายภรรยาของตนนั้น ก็ยังนึกว่าจะแจ้งความคลินิกไหนที่มีปัญหาจริง ๆ แต่เมื่อมาถึงและพบเห็นแล้ว ก็คือคลินิกที่เจียงเฉิงทำงานอยู่ เขาก็รู้ได้ทันทีเลยว่าน้องชายภรรยาของตนนั้นต้องไปก่อเรื่องสร้างปัญหาขึ้นอีกแล้ว

ดังนั้นต่งเหล่ยก็คิดที่จะทำการสั่งสอนอบรมน้องชายภรรยาของตนอย่างหนักตั้งแต่แรกแล้ว

“ไม่เป็นไร เขาก็แค่ออกมาขายยาปลอม และฉันเองก็สั่งสอนไปเล็กน้อยเท่านั้น” เจียงเฉิงมองไปที่ต่งเหล่ยและพูดขึ้น

เจียงเฉิงกับต่งเหล่ยนั้นมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ในตอนนั้นคุณแม่ของต่งเหล่ยเกิดเรื่องขึ้นที่ข้างทาง ก็เป็นเจียงเฉิงที่ช่วยชีวิตเอาไว้ ต่อมาต่งเหล่ยก็ยังมารักษาท่านเจียงหวู่ที่มาจากเมืองหลวงจนโรคร้ายหายเป็นปกติ ต่งเหล่ยจึงรู้สึกว่าเจียงเฉิงนั้นมีความเก่งกาจยิ่งขึ้นไปอีก

วันนี้ที่ต่งเหล่ยมาที่นี่ ก็เป็นเพราะไปหาเจียงเฉิงที่โรงพยาบาลแล้วแต่ไม่เจอตัว จึงสอบถามกับทางพยาบาล ถึงทราบว่ามาที่นี่ ดังนั้นเขาจึงตามมาที่นี่เช่นกัน

“พี่เขย ทำไมคุณถึงไปเข้าข้างคนอื่นล่ะ? ฉันเป็นน้องชายภรรยาของคุณนะ” หวังกังคลานขึ้นมาจากพื้น และพูดตะโกนใส่ต่งเหล่ยด้วยความโมโห

ต่งเหล่ยมองไปที่หวังกัง ก็ยิ่งผิดหวังในใจมากขึ้นไปอีก แต่ไหนแต่ไรเขาเองก็ไม่ใช่คนที่ปกป้องคนในครอบครัวเดียวกันอยู่แล้ว แต่เป็นคนที่ยึดถือความถูกต้องตรงไปตรงมา แต่เพื่อดูแลน้องชายภรรยาของตน เขาก็ได้ติดต่อช่องทางให้กับหวังกังเพื่อไปขายยาสมุนไพร เพื่อหาเงินมาเลี้ยงครอบครัว

แต่ต่งเหล่ยคาดคิดไม่ถึงว่า น้องชายภรรยาของตนนั้นกลับรู้สึกว่าขายยาสมุนไพรของแท้แล้วได้กำไรน้อย จึงหันมาขายยาปลอม ที่ทำกำไรสูงกว่า แต่ติดอยู่ที่เกียรติหน้าตาของคนรักของตน เขาจึงไม่ได้ไปสนใจ ซึ่งคิดไม่ถึงว่าวันนี้จะพบเจอเข้าโดยตรง

“นายหุบปากไปเลย อีกสักครู่ฉันจะเรียกเจ้าหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการตรวจสอบอาหารและยามาที่นี่ เพื่อนำตัวนายไปคุมขังสักเวลาหนึ่ง จากนั้นต่อไปก็ห้ามที่จะขายยาสมุนไพรปลอมอีกเด็ดขาด” ต่งเหล่ยพูดกับหวังกังด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

หวังกังได้ยินดังนั้น ก็เกิดความไม่พอใจอย่างมากขึ้นทันที พี่เขยของตนเองช่างทำเกินไปจริง ๆ ที่ไม่ยอมช่วยเหลือคนครอบครัวเดียวกัน แต่กลับไปช่วยเหลือคนอื่น