บทที่ 343 มนต์คาถาทับซ้อน? 1

“ที่รัก ผมจอดที่นี่ ก็เพื่อทำอะไรบางที่สามีภรรยาเขาทำกันไงล่ะ สถานที่ตรงนี้มันน่าตื่นเต้นจริงๆนะ” ข้างๆตัวเองมีสาวสวยน่าดึงดูดแบบนี้นั่งอยู่ หุ้ยจงเสียงทนไม่ไหวตั้งแต่ที่ขับรถแล้ว

แม้ว่าตอนนี้ฟ้าจะมืดแล้ว แต่เมื่อเปิดไฟในรถ ก็ยังสามารถเห็นหุ่นที่สมบูรณ์แบบและเซ็กซี่ของสวี่ฉิงได้อยู่

ขณะนี้เขาก็ขับรถไปในที่ที่ไม่มีใครอยู่รอบ ๆแล้ว แน่นอนว่าเขาต้องเชยชมความงามนี้ให้เต็มอิ่ม เพราะก่อนหน้านี้เขาถูกเจียงเฉิงเล่นงานมาอย่างหนัก ตอนนี้เขาต้องการเอาคืนด้วยร่างกายของสวี่ฉิง

ขณะที่พูด หุ้ยจงเสียงกำลังจะปลดกระดุมเสื้อผ้าของสวี่ฉิง สาวสวยขนาดนี้ ถ้าไม่เชยชมดีๆคงเสียดายมาก แต่สวี่ฉิงปัดมือเขาออก และมองเขาด้วยแววตาที่เย็นชา

แต่เมื่อมือของหุ้ยจงเสียงกำลังจะแตะตัวสวี่ฉิง แต่สวี่ฉิงกลับปัดมือออก และมองเขาด้วยแววตาที่เย็นชา

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ? ที่รัก?” หุ้ยจงเสียงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เขารู้ว่าเจียงเฉิงและสวี่ฉิงแต่งงานกันมานานแล้ว และพวกเขาต้องเคยทำเรื่องที่สามีภรรยาทำกันแล้วอย่างแน่นอน แต่ทำไมตอนน้าสี่ฉิงถึงขัดขืนละ?

“คุณไม่ใช่เจียงเฉิง เจียงเฉิงจะไม่ทำแบบกับฉัน” สวี่ฉิงมองไปที่ชายตรงหน้าเธออย่างเย็นชา เธอรู้จัก เจียงเฉิงเป็นอย่างดี แม้ว่าช่วงนี้เจียงเฉิงจะใจกล้ามากขึ้น และความสัมพันธ์ของเธอสองคนเริ่มพัฒนาก็ตาม แต่เขาไม่มีทางที่จะพาตนมาที่สถานที่แบบนี้เพื่อทำเรื่องแบบนั้นแน่นอน

เมื่อหุ้ยจงเสียงได้ยินคำพูดของสวี่ฉิง เขาก็ตกใจ แย่แล้ว ถ้าคนต้องมนต์คาถากวนใจสงสัยขึ้นมา มันจะลบล้างคถาได้ในทันที และถึงเวลานั้นเขาจะถูกเปิดเผยตัวตน

แน่นอนว่าหลังจากที่ สวี่ฉิงมีข้อสงสัยในใจของเธอแล้ว เธอรู้สึกทันทีว่าภาพของเจียงเฉิงที่อยู่ตรงหน้าเธอ เริ่มเปลี่ยนไปเป็นชายแปลกหน้าละเล็กทีละน้อย

"คุณคือใคร?"

สวี่ฉิงตื่นตระหนกทันทีเมื่อเธอเห็นชายแปลกหน้าที่อยู่ตรงหน้าเธอ เธอจำได้ว่าชายที่อยู่ตรงหน้าเป็นเจียงเฉิง เธอจึงได้ตามเขามา แต่ทำไมจู่ๆตอนนี้กลับกลายเป็นชายอื่นได้ละ?

“หึหึ แม้ว่าจะทำลายคาถากวนใจของฉันไปได้ แต่แล้วยังไงล่ะ? ตรงนี้มีแค่เราสองคน และวันนี้เธอหนีไปไหนไม่ได้แล้ว” หุ้ยจงเสียงเห็นว่าสวี่ฉิงรู้ว่าเป็นตนแล้ว เขาไม่ได้ตื่นตระหนกเพราะไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาก็ยังมั่นใจว่าตนจะรับมือกับผู้หญิงคนหนึ่งได้

เมื่อสวี่ฉิงได้ยินคำพูดของหุ้ยจงเสียง เธอเข้าใจทันทีว่าก่อนหน้านี้เธอต้องมนต์คถา จึงได้มองชายตรงหน้าเป็นเจียงเฉิงไป

หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้จนกระจ่างแล้ว สวี่ฉิงก็รีบเปิดประตูเพื่อหนี แต่หุ้ยจงเสียงได้ล็อคประตูทุกบานเอาไว้อย่างรวดเร็วเพื่อให้สวี่ฉิงไม่สามารถหลบหนีออกจากรถไปได้

“ผู้ชายของเธอทำร้ายฉัน ครั้งนี้เธอก็เสียสละตัวเองหน่อยแล้วกัน ถือว่าเป็นการชดใช้” หุ้ยจงเสียงมอง สวี่ฉิงด้วยรอยยิ้มที่น่าสังเวช เขาไม่เคยเพลิดเพลินกับสาวงามที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้มาก่อน

หุ้ยจงเสียงกล่าวไปมือของเขาก็คว้าไปที่สวี่ฉิง แต่สวี่ฉิงไม่ได้นั่งนิ่งเฉย เธอยื่นมือไปจับมือของหุ้ยจงเสียงเอาไว้ได้ จากนั้นก็กัดลงอย่างแรง

“อ๊าก...นังตัวแสบ!”