บทที่ 345 ชายซื่อบื้อ 1

เจียงเฉิงเคยได้เผชิญกับหุ้ยจงเสียงแล้ว แต่เขาไม่คิดว่าชายผู้นี้จะสามารถร่ายมนต์คถาทับซ้อมซึ่งเป็นคถาที่ยากอย่างมากได้ อย่างไรก็ตาม การที่จะใส่คาถาทั้งสองประเภทลงในกระดาษยันต์เพียงใบเดียว นั้น ผู้ปฏิบัติจะต้องมีคุณสมบัติที่สูงมาก

“ที่รัก ให้ฉัน” ในขณะนี้ใบหน้าของสวี่ฉิงเต็มไปด้วยความหลงใหล และร่างกายของเธอขยับไปมาอย่างไม่เป็นธรรมชาติ

เดิมสวี่ฉิงเพิ่งอาบน้ำซึ่งเป็นภาพที่งานอย่างมากแล้ว เมื่อได้เป็นภาพตอนนี้อีก เจียงเฉิงก็ได้รู้สึกว่าร่างกายของเขาร้อนขึ้นมาทันที เธอน่าดึงดูดจริงๆ

แต่เจียงเฉิงรู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้ แต่การช่วยขจัดมนต์คถาที่สะกดบนร่างกายของสวี่ฉิงออกไปก่อนเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

ขณะที่คิดเจียงเฉิงเอื้อมมือออกไปอย่างรวดเร็วและคว้าข้อมือของสวี่ฉิงเอาไว้ เพื่อที่จะจับชีพจรเธอ แต่เจียงเฉิงพบว่าชีพจรของสวี่ฉิงปกติมาก ไม่ได้รับผลกระทบจากมนตร์คถาหรือปัจจัยอื่นๆ เลย

แต่ถึงแม้ว่าชีพจรจะปกติ แต่สวี่ฉิงยังเคลื่อนไหวร่างกายของเธอ และดูเหมือนว่าเธไม่สบายตัวอย่างมาก ต้องการได้รับความอบอุ่นใส่ใจจากเจียงเฉิงอยู่

“ที่รัก คุณไม่ได้ต้องคถา แต่กำลังแสดงอยู่ใช่ไหม?”

เมื่อเจียงเฉิงเห็นสวี่ฉิงเป็นเช่นนี้ เขาก็เข้าใจทันทีว่าหุ้ยจงเสียงไม่ได้ร่ายคถาทับซ้อนใส่สวี่ฉิง แต่ว่าสวี่ฉิงกำลังแสดงให้ตนดูอยู่

สวี่ฉิงซึ่งยังคงเคลื่อนไหวร่างกายไปมา จู่ๆ ก็รู้สึกอาย และเธอก็หยุดในทันใด

“นายนี่มันฉลาดจริงๆ พอใจรึยัง?” สวี่ฉิงไม่สบอารมณ์จากนั้นก็พลิกตัว เธอหันหลังให้เจียงเฉิงและพึมพำ “ชายซื่อบื้อ!”

เดิมสวี่ฉิงตรวจสอบโทรศัพท์ และพบว่าที่เธอมองคนแปลกหน้าคือเจียงเฉิง ก็เพราะว่าเธอถูกร่ายมนตร์ มีคาถาที่คล้ายครึงกันอีกอย่างคือคถาปลุกเซ็ก ดังนั้นเธอจึงจงใจทำราวกับว่าเธอต้องมนต์ เพื่ออยากให้เจียงเฉิงได้มาสนิทสนมกับตนสักหน่อย

แต่เจียงเฉิงยังคงเป็นชายซื่อบื้อเหมือนเมื่อก่อน เขาสามารถดูออกทันทีว่าตนกำลังแสร้งแสดง แต่ดูออกก็ส่วนดูออกสิ ก็แค่ร่วมมือกับตนสักหน่อยเท่านั้นเอง แต่เขากลับเปิดโปงเธอซะงั้น

หลังจากทำเช่นนี้ สวี่ฉิงอยากเล่นต่อก็ไม่สามารถทำได้แล้ว เธอจึงหันหลังกลับและโกรธอยู่ในใจ

“ที่รัก? คุณโกรธทำไม?” เจียงเฉิงเห็นว่าสวี่ฉิงดูเหมือนจะโกรธ เขาถามอย่างรวดเร็วแล้วจับไหล่ของเธอและเขย่า

“อย่ายุ่งกับฉัน ฉันง่วงแล้ว!”

สวี่ฉิงไม่สบอารมณ์ เธอสะบัดมือของเจียงเฉิงออก

เมื่อเจียงเฉิงเห็นสถานการณ์นี้ ก็นึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้ตนทำผิดพลาดอีกแล้ว แน่นอนว่าเขาสามารถสู้ด้านความเฉลียวฉลาดและความกล้าหาญกับคนเลวๆ เหล่านั้นได้ แต่เขาไม่สามารถปราบภรรยาเขาได้เลย เขาไม่รู้เลยว่าภรรยาคิดอะไรอยู่กันแน่

“ที่รัก ถ้าคุณต้องการ ตอนนี้ผมทำได้นะ” เจียงเฉิงพูดลองเชิง