บทที่ 381 เหตุและผลของความดีความชั่ว

เวลานี้หวงหยวนชางสติหลุดลอยไปอย่างสมบูรณ์แล้ว เขาไม่คิดว่าเพราะการกระทำที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัวของตนเองในตอนแรก จะทำให้เกิดผลลัพธ์ที่ร้ายแรงขนาดนี้

เขาคิดว่าตนเองเก่งมาก ที่บีบให้เจียงเฉิงกับสวี่ฉิงออกไปได้ ตนเองก็จะกอบโกยเงินทองต่อไปได้แล้ว แต่ไม่ได้คิดว่าในทางกลับกันจะเป็นเหตุทำให้พ่อของตนเองตายทางอ้อม

จริงๆแล้ว ที่เสี่ยวฉินพูดก็ถูก ถ้าหวงหยวนชางไม่บีบให้เจียงเฉิงออกไปในทีแรก แต่ให้เจียงเฉิงอยู่ที่นี่ งั้นพ่อของเขาก็คงได้รับความช่วยเหลือแน่ๆ

ตอนที่กำลังพูดอยู่ จู่ๆก็มีคนของสถานีตำรวจเดินเข้ามา ยิ่งไปกว่านั้นคนที่นำเข้ามายังเป็นมู่หรงเสวี่ยตำรวจหญิงคนนั้นอีก

“หวงหยวนชาง คุณตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่ามีส่วนพัวพันเกี่ยวกับการทำธุรกิจค้ายาปลอม ซึ่งเป็นอันตรายต่อคนไข้และสุขภาพของผู้คนหมู่มาก ตอนนี้ต้องดำเนินการจับกุมคุณตามกฎหมาย” มู่หรงเสวี่ยมาถึงด้านหน้าของหวงหยวนชาง จากนั้นจึงแสดงหมายจับออกมา

หวงหยวนชางเห็นหมายจับนี้ จึงยิ่งไม่พอใจ เขารู้สึกว่าวันนี้ทั้งวันตนเองโชคร้ายเกินไปแล้ว ครั้งแรกคือตอนที่ต่งเหล่ยเข้ามาตรวจสอบหลักฐาน

จากนั้นได้ล่วงเกินคนใหญ่คนโตอย่างปี้หมิงจู ก่อนหน้านี้ก็โดนคนไข้ของเจียงเฉิงต่อย ยิ่งไปกว่านั้นตนเองยังทำให้พ่อของตนเองตายทางอ้อมด้วย

และตอนนี้หวงหยวนชางยังต้องโดนจับไปที่สถานีตำรวจอีก ความหายนะเกิดขึ้นติดต่อกันจริงๆ

“ไอ้เวร แกเป็นคนวางแผนร้ายใส่ฉันแน่ๆ ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่คนของแกเล่นงานฉันสินะ” ภายใต้การกระตุ้นที่มากมาย หวงหยวนชางจึงอาละวาดออกมาทันที คิดจะพุ่งเข้าไปหาเจียงเฉิง

แต่ทว่าตอนนี้มู่หรงเสวี่ยก็ตาไวมือไว ยื่นมือมาจับหวงหยวนชางกดลงไปบนพื้น ในเวลาเดียวกันก็ใส่กุญแจมือเขาด้วย

“เจียงเฉิง อย่าคิดว่าจับฉันแล้วทุกอย่างก็จะจบนะ แกจงใจทำให้พ่อฉันตาย ฉันกับแกน่ะอยู่ร่วมโลกเดียวกันไม่ได้หรอก และคนที่นี่ก็ทำอะไรฉันไม่ได้ด้วย” หวงหยวนชางคำรามใส่เจียงเฉิงด้วยความโกรธแค้น

“ทำตัวให้มันดีๆหน่อย!”

มู่หรงเสวี่ยออกแรงกดหวงหยวนชางอย่างเต็มที่ พูดด้วยความโมโห

“เห็นๆอยู่ว่าคุณเป็นคนทำให้พ่อของตนเองตาย เจียงเฉิงมาเกี่ยวอะไรด้วย?” สวี่ฉิงมองหวงหยวนชางที่ราวกับเสียสติไปแล้วอย่างพูดไม่ออก

“ก็ต้องโทษเขาอยู่ดี เขาเอาแต่ชักช้าโอ้เอ้ มาถึงที่นี่ก็ยังแสร้งทำเป็นไม่รักษาอีก”

เจียงเฉิงได้ยินคำพูดที่ไม่มีเหตุผลอย่างนี้ของหวงหยวนชาง กลับไม่ได้โกรธเคืองขนาดนั้น แต่เดินไปที่ด้านหน้าของหวงหยวนชางที่กำลังโดนกดเอาไว้

“ดูจากสีหน้าของคุณผมก็พอจะมองออก ช่วงนี้คุณต้องดวงไม่ดีแน่ๆ ความโชคร้ายมากมายที่หมักหมมเอาไว้ จึงเป็นเหตุให้พ่อของคุณตาย คุณรู้ไหมว่าเพราะอะไร?”

เจียงเฉิงมองหวงหยวนชางที่พื้นด้วยสายตาเย็นชา: “นี่เป็นเพราะทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่วไง คุณก่อกรรมทำเข็ญมามากมาย ตอนนี้กรรมชั่วของคุณได้ระเบิดออกมาแล้ว คุณจึงต้องรับผลจากการกระทำของตนเอง”

“ฉันไม่ฟังแกหรอก แกรอฉันก่อนเถอะ ฉันจะฆ่าแกให้ตาย” หวงหยวนชางยังคงคำรามด้วยความเดือดดาล

“พาตัวไป!”

มู่หรงเสวี่ยมอบตัวของหวงหยวนชางให้ตำรวจพาตัวไปทันที เสี่ยวฉินก็รีบเดินตามหวงหยวนชางที่โดนคุมตัวไป ที่นี่ถึงได้เงียบสงบลง

เจียงเฉิงกับสวี่ฉิงก็โมโหหวงหยวนชางจนแทบทนไม่ไหว ดูท่าหากต่อไปเขายังไม่ได้รับการลงโทษอีก คงมาหาเรื่องเจียงเฉิงอีกแหงๆ

สองวันผ่านไป มู่หรงเสวี่ยมาที่บ้านของเจียงเฉิง

“เป็นยังไงบ้าง? หวงหยวนชางโดนจัดการยังไง?” เจียงเฉิงเห็นมู่หรงเสวี่ยจึงถามขึ้น

“ทางกรมมีคำสั่งมาแล้ว ให้นำตัวไปก่อน เหมือนจะเป็นคำสั่งของคนที่เมืองหลวง” มู่หรงเสวี่ยมองเจียงเฉิงแล้วพูดอย่างเบื่อหน่าย

เจียงเฉิงก็ไม่คิดว่า คนหนุนหลังของหวงหยวนชางจะแข็งแกร่งขนาดนี้ สร้างเรื่องใหญ่โตอย่างนั้น แต่ไม่นึกว่าจะไม่เป็นไร ทั้งยังได้ออกไปอย่างสบายๆอีกต่างหาก

แต่ทว่าเจียงเฉิงก็ไม่กังวล ถึงยังไงด้วยศักยภาพของเขา บนโลกนี้ในตอนนี้ยังไม่มีอำนาจใดๆ ที่เขาหาเรื่องไม่ได้

“ลำบากคุณเลย อุตส่าห์มาบอกผมเรื่องนี้โดยเฉพาะ” เจียงเฉิงมองมู่หรงเสวี่ยอย่างซาบซึ้งใจ