บทที่ 385 ตอบแทน 2

“แม่งเอ้ย ไอ้นี่แหละ จัดการมันซะ” เวลานี้คุณชายเฟิงก็กลับมาด้วยความเดือดดาล ในมือถือไม้เบสบอลเอาไว้ชี้มาทางเจียงเฉิง

“คุณชายเฟิง นี่หมายความว่าไง? แพ้ไม่เป็น ใช่ไหม?” เจียงเฉิงเห็นการกระทำนี้ของคุณชายเฟิง จึงถามขึ้นอย่างเย็นชาทันที

“อย่าพูดมาก ก่อนดื่มเหล้าแกกินยาแก้เมาเหล้ามาแล้ว ไม่งั้นคนปกติที่ไหนจะดื่มเหล้ามากมายขนาดนั้นแต่กลับไม่เป็นอะไรสักนิด” คุณชายเฟิงก็กินยาแก้เมาเหล้าไปแล้ว ตอนนี้ถึงได้รู้สึกดีขึ้นเยอะ

ดังนั้นเขาจึงรีบพาคนเข้ามา เตรียมสั่งสอนไอ้เจียงเฉิงนี่หน่อย

“หมายความว่าการเดิมพันเมื่อกี้ไม่นับ แกเป็นคนแพ้ ผู้หญิงคนนี้ต้องไปกับฉัน” คุณชายเฟิงชี้ไปที่ฮั่วหลิงหลงแล้วพูดขึ้นด้วยความเดือดดาล

“ฉันไม่ได้กินยาแก้เมาเหล้าสักหน่อย นายสู้ฉันไม่ได้เอง ก็อย่ามาอ้างเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้นพวกนั้นเลย” เจียงเฉิงพูดกับคุณชายเฟิงอย่างเย็นชา

คุณชายเฟิงก็รู้ว่าตนเองเถียงข้างๆคูๆ ถึงยังไงก่อนหน้านี้เจียงเฉิงก็ไม่รู้ว่าเขาจะมาท้าดื่มเหล้า ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะกินยาแก้เมาเหล้ามาล่วงหน้า

“อย่าพูดมาก วันนี้ฉันจะจัดการแกให้ได้ แล้วพาตัวผู้หญิงของแกไป เข้าไปจัดการ” คุณชายเฟิงโบกๆไม้เบสบอล คำรามออกมาอย่างเดือดดาล

“ฉันจะดูสิว่าใครกล้าขยับ!”

โจวข่ายลุกขึ้นมาจากบนพื้นด้วยความยากลำบาก คำรามออกมาด้วยความโมโห

“แล้วใครมันเข้ามาสอดอีกวะ?”

คุณชายเฟิงได้ยินเสียงคนอื่นสอดเข้ามาอีกแล้ว จึงมองไปด้วยความไม่พอใจ

“ฉันเอง” โจวข่ายกระทุ้งไม้เท้าเดินมาถึงด้านหน้าคุณชายเฟิง

คุณชายเฟิงถึงได้เห็นโจวข่ายอย่างชัดเจน สีหน้าของเขาซีดเผือดขึ้นมาทันที เหมือนเห็นอะไรที่น่าหวาดกลัวอย่างนั้น

“พ่อ? ทำไมมาอยู่ที่นี่ครับ?” คุณชายเฟิงตะลึงงัน ถามโจวข่ายด้วยเสียงสั่นๆ

เพียะ!

โจวข่ายเข้าไปตบหน้าของคุณชายเฟิง

“ไอ้เด็กเวรแกยังรู้ว่าฉันคือพ่อแกนี่นา แล้วเมื่อกี้ยังจะถีบฉันออกไปอีกนะ” โจวข่ายด่าด้วยความโมโห

“พ่อ ผมมองเห็นไม่ชัดนี่นา” โจวเฟิงกุมใบหน้าด้วยสีหน้าเจ็บปวด ตอนที่เขาพาคนเข้ามามัวแต่คิดว่าจะแก้แค้นเจียงเฉิงยังไงดี ดังนั้นจึงไม่ทันสังเกตว่าคนที่ขวางอยู่ด้านหน้าคือพ่อของตนเอง

โจวเฟิงถึงได้ถีบออกไปในทันที

เจียงเฉิงเห็นสถานการณ์นี้ ถึงได้เข้าใจ คุณชายอวดดีคนนี้ที่แท้ ก็เป็นลูกชายของโจวข่าย มิน่าล่ะก่อนหน้านี้ถึงได้ยินคุณชายเฟิงพูดว่าครอบครัวของตนเองทำธุรกิจหินหยก