บทที่ 386 จุดประสงค์ที่แท้จริง

“งั้นก็ได้ครับ” เจียงเฉิงเห็นโจวข่ายจริงใจขนาดนี้ จึงทำได้เพียงตอบตกลง

จริงๆเจียงเฉิงก็เข้าใจ สถานการณ์อย่างนี้ถ้าเขาไม่ยอมรับไว้ ในใจของโจวข่ายคงไม่สงบ คงรู้สึกว่าเป็นเพราะแค้นใจลูกชายของเขาแน่ๆ

มีแค่เจียงเฉิงยอมรับผลประโยชน์ที่เขามอบให้ไว้ โจวข่ายถึงจะสบายใจลงได้

“ดีๆๆ ในเมื่อเป็นอย่างนี้ งั้นพรุ่งนี้เรามาดำเนินการส่งมอบกรรมสิทธิ์ในหุ้นกันเลยนะครับ” โจวข่ายได้ยินเจียงเฉิงตอบตกลงแล้วก็พูดขึ้นด้วยความดีใจ

เจียงเฉิงก็พยักหน้า ตอบตกลง

“ใช่สิ หมอเทวดาเจียง จริงๆที่ผมมาหาคุณ ยังมีอีกเรื่องหนึ่งด้วย” โจวข่ายท่าทีลำบากใจ มองเจียงเฉิงพูดขึ้น

“เรื่องอะไรครับ?”

“หุ้นส่วนทางธุรกิจของผมคนหนึ่งที่อยู่ฝั่งพม่า ได้ยินชื่อของคุณ จึงอยากให้ผมเชิญคุณไปพบ เหมือนเขาจะมีเรื่องอยากคุยกับคุณสักหน่อย” โจวข่ายพูดกับเจียงเฉิงอย่างจริงจัง

“หุ้นส่วนทางธุรกิจ?” เจียงเฉิงขมวดคิ้ว เหมือนตนเองจะไม่มีคนรู้จักทางฝั่งพม่านี่นา ทำไมถึงมีคนอยากมาหาตนเองล่ะ?

“คืออย่างนี้ครับ หุ้นส่วนของผมที่อยู่พม่าไม่รู้ว่าไปได้ยินเหตุการณ์ที่คุณดูหินที่ตลาดหินได้อย่างแม่นยำได้ยังไง ดังนั้นถึงได้มาสอบถามที่ผม บอกว่าอยากเจอคุณสักหน่อย” โจวข่ายก็ไม่ปิดบังเจียงเฉิง อธิบายให้เจียงเฉิงฟัง

เจียงเฉิงถึงได้เข้าใจทันที มิน่าล่ะแม้โจวข่ายจะขาเป๋แต่ก็จะมาหาตนเองที่ผับให้ได้ ทั้งยังสั่งสอนลูกชายของตนเองอย่างเฉียบขาดขนาดนั้น ถึงขั้นยกกรรมสิทธิ์หุ้นในตลาดหินหยกของตนเองให้เขาตั้งครึ่งหนึ่งด้วย ที่แท้จุดประสงค์ก็อยู่ตรงนี้เอง

ต้องบอกเลยนะว่า นักธุรกิจพวกนี้ มีเล่ห์เหลี่ยมแพราวพราวกันหมด มีอะไรจะพูดก็ไม่พูดตรงๆ แต่กลับยกผลประโยชน์ให้ก่อน ถึงค่อยเข้าประเด็น

“คุณโจว การกระทำอย่างนี้ของคุณ เหมือนคนไม่รู้จักกันเลยนะครับ” บนใบหน้าของเจียงเฉิงปรากฏความพอใจออกมาแวบหนึ่ง

จริงๆแล้วเจียงเฉิงชอบคนซื่อตรง มีอะไรก็พูดมาตรงๆ ถึงยังไงก็เป็นเพื่อนกัน เพียงแค่ไม่ใช่เรื่องที่เกินไป เขาไม่ค่อยปฏิเสธอยู่แล้ว

แต่วิธีการฉลาดแกมโกงอย่างนี้ของโจวข่าย เจียงเฉิงๆไม่ชอบเลยจริงๆ

โจวข่ายเห็นปฏิกิริยาของเจียงเฉิง ก็ชะงักงัน รู้สึกเหมือนตนเองทำเรื่องราวผิดพลาดไปแล้ว

“หมอเทวดาเจียง คุณอย่าเห็นผมเป็นคนอื่นคนไกลเลยนะครับ ผมรู้ว่าวิธีการอย่างนี้ของผมมันไม่เหมาะสม แต่เดิมทีผมก็เป็นหนี้บุญคุณของคุณอยู่แล้ว ถ้าขอร้องให้คุณช่วยเหลือโดยไม่มีผลตอบแทน นั่นก็ไม่เข้าท่าแล้วนะครับ ผมกลัวคุณปฏิเสธ ถึงได้ใช้กลยุทธ์ที่ไม่ดีมาแก้ปัญหา คุณอย่ามองผมเป็นคนอื่นเลยนะครับ” โจวข่ายรีบขอโทษเจียงเฉิงด้วยความหวั่นใจ

เจียงเฉิงก็รู้ว่าโจวข่ายไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอะไร ตอนแรกที่อยากจะกำจัดสถานการณ์อย่างนั้น แม้จะทะเยอะทะยานมากไปหน่อย ท่าทียโสโอหังอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังไม่ใช่คนเลวร้าย

ประเด็นนี้เจียงเฉิงก็เคยได้ยินคุณต่งพูดให้ฟัง ดังนั้นแค่เขาได้ฟังโจวข่ายอธิบาย จึงไม่เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ

“ได้ครับ ผมตกลงว่าจะไปดูให้ แต่ต่อไปห้ามทำอย่างนี้อีกนะครับ ถ้าเห็นผมเป็นเพื่อน ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็พูดมาตรงๆได้เลย” เจียงเฉิงถอนหายใจ พูดกับโจวข่าย

“ครับๆๆ ผมเข้าใจแล้ว” โจวข่ายก็ตอบตกลงในทันที ในเวลาเดียวกันก็ดีอกดีใจ โชคดีที่เจียงเฉิงไม่โกรธ ไม่งั้นเขาคงต้องรับผลจากการกระทำของตนเองซะแล้ว

เจียงเฉิงส่งฮั่วหลิงหลงกลับบ้านไปก่อน จากนั้นจึงตามโจวข่ายไปที่ไนต์คลับแห่งหนึ่ง

“หมอเทวดาเจียง ลูกค้าของผมรีบร้อนอยากเจอคุณ ถึงจะดึกดื่นขนาดนี้แล้ว ก็ยังจัดการให้เจอกันที่นี่” โจวข่ายพาเจียงเฉิงเดินไป พูดไป