บทที่ 441 ของขวัญล้ำค่า 1

“อุ๊ย อาสามมาแล้ว” เมื่อเห็นสวี่จื้อจุนเดินเข้ามา สวี่เจี้ยนก็เดินไปทักทายในทันที

แม้ว่าสวี่เจี้ยนจะเรียกว่าอาสาม แต่ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยการเหยียดหยาม และดูถูกอาสามของตัวเองอย่างมาก สวี่จื้อจุนไม่ได้สนใจความหมายของเขา และเดินตรงไปทางสวีฉางเซิง

สวี่ฉิงไม่มีภาพความความทรงจำที่ดีเกี่ยวกับญาติเหล่านี้ของตัวเอง ดังนั้นเธอจึงไม่สนใจสวี่เจี้ยนและสวีเหลียง แต่สวีหย่ามองไปที่เจียงเฉิงด้วยสายตาที่โกรธมาก เพราะก่อนหน้านี้เจียงเฉิงทุบตีน้องชายของเธอ

“พ่อ วันนี้วันเกิดของพ่อ ครอบครัวของเรามาอวยพรวันเกิดให้พ่อ” สวี่จื้อจุนเดินมาถึงข้างหน้าสวีฉางเซิง และพูดอย่างนอบน้อม

แม้ว่าเขาจะไม่พอใจสวีฉางเซิงมาโดยตลอด แต่ถึงอย่างไรก็เป็นผู้อาวุโสของเขา ดังนั้นเขาควรมีมารยาท

เมื่อสวีฉางเซิงเห็นลูกชายที่ไม่เอาไหนที่สุดของตัวเองมาอยู่ข้างหน้า ในใจก็ยังคงไม่พอใจ เขาทำเสียงหึอย่างเย็นชา แล้วหันหน้ามองไปทางอื่น ราวกับไม่สนใจความตั้งใจของเขา

สถานการณ์ดังกล่าว ทำให้สวี่จื้อจุนลำบากใจอยู่ครู่หนึ่ง

“จื้อจุนเอ๊ย มาได้ก็ดี ต่อไปเราต้องไปมาหาสู่กันบ่อยๆ ถึงอย่างไรก็เป็นครอบครัวเดียวกัน” อย่างไรเสียสวี่จื้อหาวก็เป็นพี่ชายคนโต ในเวลานี้เขาอยู่ข้างหน้าสุด และปรับบรรยากาศให้ดีขึ้น

สวี่จื้อหาวไม่ได้มีอคติกับสวี่จื้อจุนขนาดนั้น ถึงอย่างไรก็ตามเขาก็ค่อนข้างใจกว้าง เพียงแต่คนอื่นๆ ต่างคิดว่าครอบครัวแพทย์แผนจีนก็คือตระกูลทรยศ

“พี่ใหญ่” เมื่อสวี่จื้อเห็นว่าพี่ใหญ่ของตัวเองยังคงห่วงใยตัวเองขนาดนั้น ในที่สุดหัวใจของเขาก็รู้สึกสะเทือนใจ

“น้องสาม ถึงแกจะแย่ที่สุด แต่พวกเราก็ไม่ได้ดูถูกความตั้งใจของแก แกไม่ต้องอายที่จะกลับบ้าน” สวี่จื้อกั๋วที่อยู่ข้างๆ เห็นสวี่จื้อจุนแล้วขัดหูขัดตา จึงก้าวออกไปข้างหน้าและพูดในทันที

เมื่อสวี่จื้อจุนได้ยินสิ่งที่พี่รองของตัวเองพูด เขาก็รู้สึกเจ็บปวดใจอยู่ชั่วขณะหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าคำพูดนี้เป็นการเหน็บแนมว่าตัวเองไม่ดี และดูถูกตัวเอง

“พี่รอง สิ่งที่พี่พูดหมายความว่าอย่างไร? ” สวี่จื้อจุนพูดอย่างไม่พอใจมาก

“ฉันไม่ได้หมายความว่าอะไร ฉันแค่คิดว่าการใช้ชีวิตในหลูหยางของแกนั้นลำบากเกินไป ลูกสาวสวยขนาดนั้น แต่กลับหาลูกเขยที่ไม่มีประโยชน์เลย นี่ไม่เป็นการทำให้ตระกูลของเราเสื่อมเสียชื่อเสียงเหรอ” สวี่จื้อกั๋วพูดต่อด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็มองไปทางเจียงเฉิง

เขาหน้าเนื้อใจเสือ ทำเป็นพูดสุภาพอ่อนโยน แต่คำพูดกลับเต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยาม

“คิดไม่ถึงว่าตระกูลสวี่จะแต่งลูกเขยเข้ามาในบ้าน? นี่ไม่ขายหน้าเกินไปหน่อยเหรอ? ”

“ใช่ ผู้ชายอะไร ทำไมถึงทำเรื่องแบบนี้ได้ แต่งเข้าเพื่อเกาะผู้หญิงกิน หน้าไม่อาย”

“ฉันว่าแล้วทำไมถึงไม่เจอเจ้าสามของตระกูลสวี่มานานมาก ปรากฏว่าไม่ใช่แค่ตัวเองที่ไม่เอาไหน แต่มีลูกเขยก็ไม่เอาไหนด้วย”