บทที่ 66 รักษาแบบนี้นี่เอง 1

“โรงพยาบาลแล้วยังไง? หยอกเย้ากับพยาบาลในโรงพยาบาล ถึงจะยิ่งน่าตื่นเต้นไม่ใช่เหรอ?” พี่หัวโล้นพูดและขยิบตาให้ชายอีกสองคน

ทันทีที่ชายหนุ่มทั้งสองก้าวไปข้างหน้าเพื่อจับหลินหยุนเอ๋อ

ในขณะที่หลินหยุนเอ๋อกำลังหวาดกลัวจนทำอะไรไม่ถูก ประตูของห้องพักผู้ป่วยก็ถูกผลักให้เปิดออก และเจียงเฉิงก็เดินเข้ามา

“คุณหมอ ช่วยด้วยค่ะ” เมื่อเห็นเจียงเฉิงสวมชุดกาวน์สีขาว หลินหยุนเอ๋อก็รีบไปแอบอยู่ข้างหลังเจียงเฉิง

เจียงเฉิงมองดูสถานการณ์ในห้องพักผู้ป่วย และเข้าใจในทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเขาเห็นพี่หัวโล้นอยู่บนเตียงผู้ป่วย รอยยิ้มที่มีเลศนัยก็ปรากฏขึ้นที่มุมปาก “คุณเอง”

พี่หัวโล้นเงยหน้าขึ้นและเห็นเจียงเฉิง เขาตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ชี้ไปที่เจียงเฉิงอย่างโกรธเคืองและด่าว่า “แม่งเอ๊ย แกนี่เอง”

“กรุณาให้เกียรติด้วยครับ ตอนนี้ผมเป็นหมอเจ้าของเคสของคุณ” เจียงเฉิงพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ

พี่หัวโล้นสังเกตว่าจริงๆ แล้วเจียงเฉิงสวมชุดกาวน์สีขาว และไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญขนาดนี้ คนที่ทำร้ายตัวเองจนสาหัส เป็นหมอเจ้าของเคสของตัวเอง

ให้ตายเถอะ แบบนี้ตัวเองคงจะไม่ถูกไอ้หมอนี่เล่นงานใช่ไหม?

พี่หัวโล้นรู้ดีว่าที่นี่ตัวเองมีลูกน้องแค่สองคน และเป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของคนคนนี้ ตอนนี้แข็งเจอแข็งเป็นการรนหาที่ตาย

“คุณออกไปเถอะ ผมไม่ต้องการการให้คุณรักษา เปลี่ยนให้หมอคนอื่นมา” พี่หัวโล้นพูดอย่างเย็นชา

“ต้องขอโทษด้วยครับ หมอคนอื่นๆ ในโรงพยาบาลของเราต่างมีงานต้องทำ มีแค่ผมที่สามารถมาดูอาการของคุณได้” เจียงเฉิงพูดไปพลางเดินเข้าไปหาพี่หัวโล้น

เมื่อเห็นรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากของเจียงเฉิง พี่หัวโล้นก็รู้สึกเหน็บหนาวในใจ

“คุณ......คุณจะทำอะไร?”

“ไม่ได้ทำอะไร ผมดูฟิล์มเอกเรย์ของคุณแล้ว แขนทั้งสองข้างของคุณได้รับบาดเจ็บสาหัส” เจียงเฉิงรับฟิล์มเอกเรย์มาจากในมือของหลินหยุนเอ๋อและพูดด้วยสีหน้าเป็นกังวล

พี่หัวโล้นพูดไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง ให้ตายสิ แกเป็นคนทำร้ายฉันจนกลายเป็นแบบนี้ ได้รับบาดเจ็บหรือไม่ แกไม่รู้เหรอ? "

“ดูจากอาการแล้ว คงทำได้แค่จัดการตัดแขนทิ้ง” เจียงเฉิงหันไปมองหลินหยุนเอ๋อและพูดว่า “บันทึกไว้ และเตรียมการผ่าตัด”

“ค่ะ” หลินหยุนเอ๋อตอบรับโดยตรง

“เดี๋ยว......เดี๋ยวก่อน” พี่หัวโล้นตกใจและรีบพูดว่า “คุณบอกว่าจะรักษายังไงนะ? ตัดแขน?”

เจียงเฉิงพยักหน้าและพูดว่า “ใช่ คุณไม่ใช่แค่กระดูกหักแล้ว แต่กระดูกแตกละเอียด ไม่มีทางอื่น นอกจากการตัดแขน”

“ดูเหมือนว่าอาการบาดเจ็บที่มือของคุณจะเบาเกินไป คุณถึงได้คิดที่จะรังแกพยาบาลในโรงพยาบาลของเรา” เจียงเฉิงส่ายหัวอย่างเสียดาย

เมื่อหลินหยุนเอ๋อได้ยินคำพูดของเจียงเฉิง เธอก็รู้สึกขอบคุณในใจ และรู้ว่า เจียงเฉิงกำลังออกหน้าแทนตัวเอง