บทที่ 80 พี่หลิงหลง

“หู่จือ จัดการเรียบร้อยแล้วหรือ?” เสียงที่สงบของพี่อู๋ตี๋ดังออกมา

"ไม่... พี่อู๋ตี๋ ไม่สำเร็จครับ”

“ไม่สำเร็จ?”

“ใช่ และเขารู้ว่าคุณเป็นคนสั่ง ฝากให้ผมมาบอกคุณว่า ถ้าคุณยังไม่หยุด ให้ระวังตัวเอาไว้”

"..."

หลังจากจางหู่พูดจบ พี่อู๋ตี๋ก็เงียบ ในขณะที่ จางหู่ ไม่รู้จะทำอย่างไร จู่ๆพี่อู๋ตี๋ก็หัวเราะในทันที "ฮ่าฮ่าฮ่า น่าสนใจดี ถ้าเป็นแบบนี้ ก็คอยดูแล้วกันว่าใครกันแน่ที่ควรระวัง”

ขณะที่พูด พี่อู๋ตี๋วางสายไปโดยตรง เดิมทีจางหู่อยากจะเตือนพี่อู๋ตี๋ ว่าเจียงเฉิงน่ากลัวเพียงใด แต่เขารู้ถึงความน่ากลัวของพี่อู๋ตี๋เช่นกัน

ในบ่อน้ำพุร้อน พี่อู๋ตี๋สวมเสื้อคลุมอาบน้ำสีสันสดใสนอนอยู่บนเก้าอี้โยก และข้างๆ เขาก็มีผู้หญิงคนหนึ่งนอนอยู่บนเก้าอี้โยกที่มีผมยาวสีดำสนิทและดูงานอย่างมาก ใต้เสื้อคลุมอาบน้ำห่อหุ้มร่างกายที่เซ็กซี่เอาไว้ ขาที่เรียวยาวและขาวสะอาดนั้นโค้งงอเล็กน้อย เผยออกมาจากใต้เสื้อคลุมอาบน้ำ ซึ่งน่าทึ่งมาก

ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น เธอคือเสิ่นปิง คณบดีโรงพยาบาลเมืองหลูหยางที่หนึ่ง

“คณบดีเสิ่นพูดถูก เจียงเฉิงไม่ธรรมดา” พี่อู๋ตี๋เหลือบมองขาที่สวยงามภายใต้เสื้อคลุมอาบน้ำของเสิ่นปิง และพูดเบา ๆ

“ดูเหมือนว่าคนที่คุณหามา ทำงานล้มเหลว?” เสิ่นปิงกล่าวด้วยเสียงเฉยเมย

“ผมให้จางหู่ไป ไม่ได้ตั้งใจจะหวังให้สำเร็จอยู่แล้ว ฉันแค่ลองดู” พี่อู๋ตี๋อย่างเฉยเมย “ถ้าผมลงมือจริงๆ มีวิธีหมื่นกว่าวิธีที่สามารถทำให้เขาตายไปอย่างเงียบๆ”

เมื่อเสิ่นปิงได้ยินคำพูดที่มั่นใจและไม่เกรงกลัวของพี่อู๋ตี๋ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ "จริงเหรอ? ถ้าคิดแบบนี้ นายอาจตายอย่างอนาถ"

เสิ่นปิงรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของเจียงเฉิง หลังจากที่ฆ่าตัวตายแล้ว เจียงเฉิงดูเหมือนจะเป็นคนที่เปลี่ยนไป เทตนิคการแพยท์ของเขาพัฒนาก้าวกระโดด ศิลปะการต่อสู้ยอดเยี่ยม ชาญฉลาด คนแบบนี้ไม่ง่ายเลยที่จะรับมือ

“จริงเหรอ? คณบดีเสิ่นมีวิธีไหนที่จัดการกับเขาได้บ้าง? คุณเองก็สงสัยในตัวเขาไม่ใช่เหรอ?” พี่อู๋ตี๋ ถามเสิ่นปิงด้วยรอยยิ้ม

เสิ่นปิงลุกขึ้นและเหยียดร่างกาย มองไปที่พี่อู๋ตี๋ และพูดเบา ๆ ว่า "นั่นเป็นเรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวกับนาย"

เมื่อพูดอย่างนั้น เสิ่นปิงหันหลังและจากไปที่นี่ ราวกับว่าเธอไม่เห็นหัวพี่อู๋ตี๋เลย

เมื่อเห็นท่าทีไม่แยแสของเสิ่นปิงแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของพี่อู๋ตี๋ก็หายไป

ฮึม ผู้หญิงตัวแสบ ไม่ช้าก็เร็ว ฉันจะเอาเธอขึ้นเตียงให้ได้ หยิ่งผยองเข้าไปอีกสิ

แม้ว่าพี่อู๋ตี๋จะคิดอย่างนั้นในใจ แต่เขารู้ว่าเสิ่นปิงมีภูมิหลังที่ลึกล้ำและลึกลับมาก จะไปยั่วยุเธอตอนนี้ไม่ได้ เขาทำได้แค่คิดมีอะไรกับเสิ่นปิงในหัวไปสักพันครั้งหมื่นครั้ง

“ดูไม่ออก ว่านายจะต่อสู้เก่งขนาดนี้” ฟางหลันหลันขับรถไปยังร้านเหล้าฮั่นถังที่เจียงเฉิงกล่าว

“ทำไมเหรอ? คุณอยากฝึกด้วยเหรอ?” เจียงเฉิงมองฟางหลันหลันและยิ้ม