บทที่ 81 เหล้าขยะ 1

จี้เจ๋อพูดไปพลาง เดินไปตรงหน้าเจียงเฉิงด้วยสีหน้าลอบยิ้มไปพลาง เดิมทีเขาได้ข่าวมาว่าวันนี้พี่หลิงหลงจะมาชงเหล้าที่นี่ด้วยตัวเอง ดังนั้นก็เลยมาดูเสียหน่อย คิดไม่ถึงว่าจะเจอเจียงเฉิงอยู่ที่นี่พอดี

เจียงเฉิงมองจี้เจ๋อแวบหนึ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่สนใจคำพูดของจี้เจ๋อเลยสักนิด แม้จี้เจ๋อจะเห็นเจียงเฉิงเป็นศัตรูหัวใจ ทว่าในความคิดของเจียงเฉิง จี้เจ๋อนี่ก็ไม่ต่างอะไรจากตัวตลก

“นี่ นายเป็นใครน่ะ? เขาจะมีปัญญาจ่ายหรือไม่มีปัญญาจ่ายแล้วเกี่ยวอะไรกับนาย?” ฟางหลันหลันจองคิวกลับมาพอดี เธอกำลังฝากตัวเป็นศิษย์ของเจียงเฉิง มีหรือที่จะยอมให้คนอื่นกลั่นแกล้งเจียงเฉิง

เดิมทีจี้เจ๋อได้ยินคำนี้ก็อยากจะโมโหทีเดียว ทว่าเมื่อเขาเห็นว่าเป็นฟางหลันหลัน ก็รีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นประจบประแจงทันที เอ่ยว่า “หลันหลัน เธอก็อยู่ที่นี่งั้นเหรอ เราสองคนนี่ดวงสมพงศ์กันจริงๆเลยนะ”

“ฉันรู้จักนายเหรอนายถึงเรียกฉันว่าหลันหลัน อย่ามาทำเหมือนเราสนิทกันมากนักเลย ฉันไม่รู้จักนาย” ฟางหลันหลันเอ่ยเสียงเย็น

จี้เจ๋อถูกหักหน้า สีหน้าเองก็เผยแววอับอาย ก่อนจะยิ้มแหย เอ่ยว่า “หลันหลัน ฉันคือจี้เจ๋อไง ครอบครัวเรารู้จักกัน”

“อ้อ—“ ฟางหลันหลันเผยสีหน้าเหมือนเข้าใจแจ่มแจ้ง

“นึกออกแล้วใช่ไหม” จี้เจ๋อถามอย่างดีใจ

“ไม่รู้จัก” ฟางหลันหลันตอบด้วยสีหน้าที่เย็นเยือกลงในพริบตา

คราวนี้จี้เจ๋อรู้สึกอับอายหนักกว่าเดิม ทว่าเขาเองก็ทำอะไรฟางหลันหลันไม่ได้ แม้ตระกูลจี้จะได้ชื่อว่าเป็นตระกูลใหญ่อันดับสองของเมืองหลูหยาง ทว่าเมื่อเทียบกับตระกูลฟางแล้วก็ยังคงด้อยกว่ามากนัก

“หลันหลัน เธอมาอยู่กับคนแบบนี้ได้ยังไงกัน? ไม่สมฐานะเธอเลยสักนิด” จี้เจ๋อถามฟางหลันหลันอย่างสงสัยใครรู่

“แล้วเกี่ยวอะไรกับนาย ฉันชอบที่จะอยู่กับเขา” ฟางหลันหลันพูดจบก็กอดแขนเจียงเฉิงเดินไปทางอื่น เอ่ยว่า “เราไปไกลๆหน่อยเถอะ เสียงแมลงวันที่นี่น่ารำคาญชะมัด”

จี้เจ๋อเห็นฟางหลันหลันสนิทสนมกับเจียงเฉิงมากขนาดนี้ ในใจเขาก็ยิ่งรู้สึกอิจฉาริษยา สวี่ฉิงกับเจียงเฉิงนอนเตียงเดียวกันแล้ว ตอนนี้แม้แต่คุณหนูใหญ่ตระกูลเจียงก็ยังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเจียงเฉิงขนาดนี้ เจียงเฉิงนี่มีเสน่ห์อะไรกันแน่? ทำไมถึงมีผู้หญิงวนเวียนอยู่รอบตัวเขามากมายแบบนี้?

“หึ!”

จี้เจ๋อแค่นเสียงเย็น แล้วหาที่นั่งนั่งลง เพราะเขาหาคนจองคิวไว้ล่วงหน้าแล้ว ดังนั้นเขาจะได้ลิ้มลองเหล้ารสเลิศก่อนเจียงเฉิง

ไม่นาน ก็ถึงคิวจี้เจ๋อแล้ว ฮั่วหลิงหลงชงเหล้าเสร็จก็วางไว้ตรงหน้าจี้เจ๋อ

“พี่หลิงหลง ไม่ได้เจอกันนาน พี่ยิ่งอยู่ยิ่งสวยจริงๆ” จี้เจ๋อพูดกับฮั่วหลิงหลงยิ้มๆ อยากตีสนิทกับฮั่วหลิงหลง

เฮั่วหลิงหลงทำเพียงกวาดดวงตาคู่สวยมองผ่านจี้เจ๋อ ไม่คิดจะคุยกับเขา

“สมกับเป็นเฟลมแฟรี่ อร่อยมากจริงๆ”