บทที่ 1074 คำเตือนด้วยความหวังดี

บทที่ 1074 คำเตือนด้วยความหวังดี

คำพูดของเยว่ปู้ฝานรับเอาข่าวลือทั้งหมดไว้ เขาพูดอย่างเด็ดขาดว่าให้จูกัดเซี่ยวไป๋และจีปอฉางหยุดการวิพากษ์วิจารณ์ เพื่อไม่ให้ทำร้ายหวังซีอีก

ท่าทีและความรู้สึกลึกซึ้งของเขาทำให้ผู้ฝึกฝนหลายคนรู้สึกประทับใจ จูกัดเซี่ยวไป๋พูดอย่างมั่นใจ แต่ก็ไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ว่าอาจมีการใส่ร้ายหรือตัดตอนคำพูดบางส่วน

บางทีหวังซีและจ้าวอู่เจียง อาจจะเพียงแค่พูดคุยกันธรรมดาก็ได้?

หลินอวี้แห่งราชวงศ์ต้าโจวปกป้ององค์ชายของตนไว้ด้านหลัง เมื่อได้ยินคำพูดของเยว่ปู้ฝานก็แค่นเสียงเย็นชา จากนั้นหันไปคำนับองค์ชายสี่อย่างนอบน้อม แล้วพูดด้วยเสียงที่มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ได้ยินชัดเจนว่า

“องค์ชาย ราชครูส่งข้าน้อยมารับท่านโดยเฉพาะ เขตทางใต้ของแม่น้ำศักดิสิทธิ์นี้อยู่ห่างไกล เส้นทางกลับมีผู้คนมากมายและสายตาที่จับจ้อง องค์ชายควรออกเดินทางก่อนจะดีกว่า ไม่ควรพักนานเกินไป เพื่อหลีกเลี่ยงเหตุไม่คาดฝันที่อาจเกิดขึ้น และทำร้ายร่างกายอันมีค่าขององค์ชาย”

จ้าวอู่เจียงพยักหน้าช้า ๆ เห็นด้วยว่าควรออกจากที่นี่ก่อน

ไม่สามารถอยู่ริมฝั่งแม่น้ำศักดิสิทธิ์นานได้ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดใด ๆ

สายตาของเขาสบกับเซวียนหยวนจิ้ง แล้วเตรียมออกเดินทางพร้อมกับหลินอวี้แห่งราชวงศ์เซียนต้าโจว

ส่วนเรื่องที่นี่ สิ่งที่ควรเกิดก็จะเกิดขึ้นเอง เซี่ยวไป๋แห่งตระกูลจูกัด ไม่เคยวางแผนแม้กับเขา ดังนั้นสำหรับเรื่องนี้ เขาต้องมีการวางแผนอย่างละเอียดแน่นอนเขาไม่รู้ว่าความเป็นปรปักษ์ของจูกัดเซี่ยวไป๋ที่มีต่อเยว่ปู้ฝานนั้นมาจากที่ใด แต่สำหรับเขาแล้วก็ถือว่าเป็นเรื่องดี อย่างน้อยจูกัดเซี่ยวไป๋ก็จะไม่เป็นศัตรู

จูกัดเซี่ยวไป๋หมุนม้วนกระดาษในมือ จ้องมองเยว่ปู้ฝานด้วยสายตาเย็นชา ดูเหมือนกำลังเผชิญหน้า หรืออาจจะกำลัง “สาปแช่ง” เยว่ปู้ฝานด้วยสายตา

เมื่อเห็นหลินอวี้พูดอะไรบางอย่างกับจีปอฉางด้วยท่าทางนอบน้อม ดวงตาของเขาก็สั่นไหว จิตใจพลันเกิดความขัดแย้งขึ้นมาทันที

วันนี้จีปอฉางฉลาดกว่าวันก่อน ๆ “ร่วมมือ” กับเขาต่อต้านเยว่ปู้ฝานก็ถือว่ารู้ใจเขาอยู่

เขากำลังคิดว่าควรจะบอกความลับบางอย่างที่ตนเองค้นพบให้จีปอฉางรู้หรือไม่ เพื่อเป็นการไถ่บาปจากการวางแผนในอดีต หรือเพื่อสร้างความสัมพันธ์อันดีกับจีปอฉาง ในมือหมุนลูกเต๋าและม้วนกระดาษไปพร้อมกัน ไม่นานในใจก็มีความแน่นอนแล้ว เขาแค่นเสียงใส่เยว่ปู้ฝาน พลางทำสัญญาณมือ จากนั้นก็ส่งเสียงไปหาจีปอฉางว่า

“พี่จี ข้าบังเอิญได้ยินข่าวหนึ่ง ไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ แต่อาจเป็นประโยชน์ต่อท่าน อย่างน้อยก็ทำให้ท่านระวังตัวและสบายใจขึ้นได้ ร่างอมตะของราชวงศ์โจวแห่งเซียนอาจมีปัญหา พี่จี หากท่านไว้ใจข้า จงจำคำนี้ไว้ ‘ร่างอมตะไม่สามารถฝึกฝนได้’ ความหมายของมันข้าก็ไม่รู้ แต่ต้องระวังไว้”

จ้าวอู่เจียงได้ยินเสียงของเซี่ยวไป๋ดังขึ้นในใจ หลังจากฟังจบ ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย มองดูเซี่ยวไป๋อย่างลึกซึ้ง แล้วพยักหน้าช้า ๆ เป็นเชิงรับรู้ จากนั้นก็ตามการนำทางของหลินอวี้ แล้วบินจากไปจากริมฝั่งแม่น้ำศักดิสิทธิ์