บทที่ 1075 พื้นที่เล็กลง

บทที่ 1075 พื้นที่เล็กลง

“ท่านพี่จี เดินทางปลอดภัย”

“องค์ชายสี่ ขันทีหลิน พวกเราจะพบกันอีกครั้งในแผ่นดินกลาง”

“สหายร่วมทาง พบกันใหม่”

“…”

ริมฝั่งแม่น้ำศักดิสิทธิ์ เสียงผู้คนดังอึกทึก บางคนกำลังกล่าวคำอำลา บางคนยังคงดูการแสดงพลางกินเม็ดแตงโม ทันใดในฝูงชนก็มีประกายพลังจากนักพรตหลายคนปรากฏขึ้น มีนักพรตร้องอุทานว่า

“ทำไมคนตระกูลหลี่ถึงมาช้าเช่นนี้?”

จ้าวอู่เจียงเหลือบมองร่างหลายร่างที่ปรากฏในฝูงชนแวบหนึ่ง แล้วก็หันกลับมา

หลินอวี้ล้วงเอาป้ายอาคมสีเหลืองซีดสองแผ่นออกมาจากอก แล้วยื่นให้องค์ชายสี่อย่างนอบน้อม “องค์ชาย ราชครูสั่งไว้เป็นพิเศษว่า เมื่อข้าน้อยมารับพระองค์กลับราชสำนัก ห้ามใช้แท่นส่งตัววิเศษ แต่ให้ใช้ยันต์ย่อระยะทางนี้แทน”

จ้าวอู่เจียงพยักหน้า รับยันต์มา ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่ง

เขาได้รับการถ่ายทอดวิชายันต์จากหัวหน้าสำนักศรัทธาษฎรจางหลินต้าวมาแล้ว จึงมีความรู้เกี่ยวกับยันต์อย่างลึกซึ้งพอสมควร

แต่สำหรับยันต์ย่อระยะทางที่อยู่ในมือนี้ เพียงแค่สัมผัสเบื้องต้นก็สามารถรู้สึกถึงพลังอันยิ่งใหญ่มหาศาลที่แฝงอยู่ภายใน

ยันต์นี้เป็นสิ่งที่ยากเกินกว่าวิทยายุทธ์ของเขาในตอนนี้จะสามารถวาดขึ้นมาได้ ตราอาคมลุกไหม้อยู่ในมือของเขาและเซวียนหยวนจิ้ง เถ้าถ่านสีดำของตราอาคมวนเป็นวงกลมรอบข้อเท้าของเขา ชั่วขณะถัดมาโลกในสายตาของเขาเปลี่ยนแปลงไป

แม้ว่าเขาจะไม่ได้ขยับตัวมากนัก แต่ริมฝั่งแม่น้ำศักดิสิทธิ์ใต้เท้าและผู้คนรอบข้างกลับหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว ภูเขาและแม่น้ำหมื่นลี้โดยรอบก็หดเล็กลงเช่นกัน

เพียงหนึ่งลมหายใจ โลกใต้เท้าของเขาราวกับเป็นแผนที่ที่มีชีวิตชีวา และตัวเขาเองก็เป็นดั่งยักษ์ที่เดินอยู่บนแผนที่นั้น

เขาก้าวออกไปหนึ่งก้าว ก็ข้ามผ่านภูเขาและแม่น้ำได้