บทที่ 1114 องค์ชายไม่ร้อน ขันทีร้อนใจ

บทที่ 1114 องค์ชายไม่ร้อน ขันทีร้อนใจ

หลินอวี้กระวนกระวายใจอยู่บ้าง

หากพูดถึงการประลองวรยุทธ์ เขาคิดว่าองค์ชายของตนยังพอมีโอกาสชนะอยู่

แต่หากเป็นการประลองด้านการเขียนยันต์และการหลอมยา รวมถึงเรื่องโชคชะตาอันเลื่อนลอย แม้แต่เขาผู้เป็นบ่าวที่จงรักภักดีก็ยังไม่มั่นใจในตัวองค์ชายของตน

ในราชวงศ์อันยิ่งใหญ่ ใครบ้างไม่รู้ถึงความสามารถด้านสร้างยันต์ของรัชทายาท?

นอกจากพรสวรรค์ที่สูงส่งแล้ว ยังขยันขันแข็งอีกด้วย

ว่ากันว่ารัชทายาทมักฝึกฝนวิชายันต์จนดึกดื่น บางครั้งถึงขั้นไม่ยอมหลับไม่ยอมนอน

ส่วนองค์ชายของเขามักจะเกี้ยวพาราสีสตรีงามจนดึกดื่น

หากต้องประลองกันจริง ๆ องค์ชายของเขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของรัชทายาทได้อย่างไร?

สำคัญที่สุดคือองค์ชายของเขากลับตอบตกลงอย่างใจเย็น ไม่มีทีท่าร้อนใจเลยแม้แต่น้อย

หลินอวี้กังวลมาก แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้

แม้ว่าหยางกั๋วกงจะไม่ได้ระบุว่าองค์ชายสี่จะประลองกับใคร แต่คนที่นั่งอยู่ที่นี่ต่างก็รู้ดีว่า งานเลี้ยงค่ำวันนี้มีตัวละครเอกเพียงสองคน คนหนึ่งคือองค์ชายสี่ องค์ชายหกไข่มุก อีกคนคือรัชทายาทผู้เป็นเจ้าของตำหนักบูรพา

ไม่นานนัก บ่าวรับใช้จากตำหนักบูรพาก็เตรียมทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย

แผ่นไม้ท้อ แผ่นไม้พุทรา กระดาษเหลือง ชาด หมึกดำ น้ำบริสุทธิ์…

องค์ชายสี่และรัชทายาทนั่งประจันหน้า แขกผู้มีเกียรติทั้งหลายนั่งล้อมรอบทั้งสองคน ห่างออกไปหนึ่งจั้ง

เมื่อทั้งสองคนพยักหน้า การประลองวิชาเขียนยันต์จึงเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

รัชทายาทจีปออิงมีสีหน้าเคร่งขรึม เริ่มทำพิธีลงคาถาพู่กัน หมึก น้ำ กระดาษ และชาด…

นี่เป็นหนึ่งในขั้นตอนการเขียนยันต์ แม้ไม่ใช่ขั้นตอนที่จำเป็น แต่หลังจากลงคาถาแล้วจะทำให้ยันต์ที่เขียนมีพลังมากยิ่งขึ้น

จ้าวอู่เจียงมองท่าทางจริงจังและศรัทธาของรัชทายาทอย่างตั้งใจราวกับเป็นศิษย์ผู้ถ่อมตนที่กำลังเรียนรู้

แขกผู้มีเกียรติทั้งหลายเห็นองค์ชายสี่นั่งนิ่ง ไม่ขยับเขยื้อน ต่างสงสัย

รัชทายาทจีปออิงเริ่มจับพู่กันแล้ว สีหน้าเคร่งขรึม ปากพึมพำร่ายคาถา

แขกผู้มีเกียรติพากันพยักหน้าหงึกพลางคาถาตามในใจ