บทที่ 1142 ทดลองเงื่อนไขการเปิดใช้งาน

บทที่ 1142 ทดลองเงื่อนไขการเปิดใช้งาน

จ้าวอู่เจียงตรวจสอบกระจกทองแดงเป็นครั้งที่สามแล้ว

เขายังคงไม่พบความผิดปกติใด ๆ และไม่พบวิธีการใช้งานกระจกแต่อย่างใด

เซวียนหยวนจิ้งก็เลียนแบบน้ำเสียงที่เคยตะโกนว่า ‘หยุด!’ เมื่อครู่ สั่งการกระจกไม่หยุด ทั้ง ‘เปิด’ ‘เปิดใช้งาน’ ‘ส่องสิ่งของ’ ‘จงลอย’ ‘จงแตก’ และอื่น ๆ

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่กระจกทองแดงประกอบตัวกลับคืนเมื่อครู่ จนถึงตอนนี้มันก็ยังคงไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

จ้าวอู่เจียงรู้ดีว่ากระจกทองแดงนี้คืออาวุธเทพที่แฝงไว้ด้วยพลังอันทรงพลัง แต่จนถึงตอนนี้ เขาก็ยังไม่รู้วิธีใช้พลังของกระจกทองแดง

อาวุธเทพนั้นล้ำค่านัก แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุดก็ไม่จำเป็นต้องมี

ตอนนี้เขาเหมือนกำลังเฝ้าภูเขาสมบัติ ได้แต่มอง ได้แต่สัมผัส แต่ไม่สามารถแปรสมบัติให้เป็นประโยชน์ได้

ครึ่งชั่วยามต่อมา จ้าวอู่เจียงและเซวียนหยวนจิ้งพลิกแพลงทดลองวิธีใช้กระจกเซวียนหยวนไปมา แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะสำเร็จแต่อย่างใด จึงต้องล้มเลิก รอโอกาสบังเอิญอีกครั้งเพื่อหาวิธีเปิดใช้งาน

เซวียนหยวนจิ้งก็ไม่มีอาการผิดปกติใด ๆ เศษกระจกที่เคยเจาะเข้าไปในกลางหน้าผากของนางก็ไม่ได้เป็นอะไรและไม่ได้ทิ้งแผลอะไรไว้

จ้าวอู่เจียงจึงได้แต่เก็บกระจกกลับเข้าถุงเก็บของ จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างเกียจคร้าน

เซวียนหยวนจิ้งผู้มีจิตใจกว้างขวางผลักเบา ๆ ที่ตัวจ้าวอู่เจียงพลางกล่าวอย่างงอน ๆ

“หรือว่าพวกเราจะทำต่อ?”

“หืม?” จ้าวอู่เจียงชะงักไปชั่วขณะ คำพูดเย้าแหย่ของเซวียนหยวนจิ้งทำให้เขาสังเกตเห็นรายละเอียดบางอย่าง

สองครั้งที่ผ่านมา ที่กระจกเกิดความผิดปกติล้วนเกิดขึ้นในยามที่เขากับเซวียนหยวนจิ้งกำลังร่วมรักกัน

ครั้งแรกกระจกจะร้อนระอุในตอนที่ทั้งสองก็กำลังหลงใหลกันอย่างดูดดื่ม

ครั้งนี้กระจกผิดปกติอีกครั้ง พอดีกับตอนที่เขากับเซวียนหยวนจิ้งกำลังร่วมรักกันพอดี

หรือว่าเงื่อนไขการกระตุ้นกระจกทองคือการดูดซับพลังหยินหยางจากการร่วมรัก?

หรือว่าต้องการพลังสายเลือดของตระกูลอวี้และตระกูลเซวียนหยวน?

หรือว่าเป็นอย่างอื่น?

“ทำต่อไป” จ้าวอู่เจียงพยักหน้า เขาต้องการทดสอบดูว่ากระจกเป็นอย่างไรกันแน่

ดังนั้นทั้งสองจึงเริ่มต้นอีกครั้ง