บทที่ 1144 การเปิดใช้กระจกทองแดงต้องทำมากกว่านี้

บทที่ 1144 การเปิดใช้กระจกทองแดงต้องทำมากกว่านี้

นอกจากนี้เขายังพบว่าภายในอาคารเต็มไปด้วยกลิ่นอายของฝุ่น เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครมาทำความสะอาดมาเป็นเวลานานมาก แม้แต่หน้าจอขนาดต่าง ๆ รวมถึงโต๊ะและเก้าอี้ก็มีฝุ่นจับหนาเป็นชั้น

จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้วแน่น ก่อนจะโบกมือใหญ่อีกครั้ง

เขาออกจากอาคารอาคารไปยังที่อื่น

แม้ในใจจะมีคำตอบอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังต้องการไปดูว่าที่อื่น ๆ บนดาวดวงนี้เป็นเช่นเดียวกันหรือไม่

จ้าวอู่เจียงวาบหายไปปรากฏที่อื่น ๆ อย่างต่อเนื่อง ไปยังหลายที่บนดาวดวงนี้ เพื่อยืนยันข้อสันนิษฐานของตน

ดาวดวงใบนี้ไม่มีผู้คนอยู่แล้ว

แต่ก่อนหน้านี้ จะต้องเคยมีมนุษย์หรือร่องรอยการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา และยังพัฒนาอารยธรรมที่ไม่ธรรมดาด้วย

แต่ราวกับว่าในชั่วข้ามคืน สิ่งมีชีวิตทั้งหมดได้หายสาบสูญไป

อาคารเหล่านี้ไม่มีใครมาดูแลรักษาเป็นเวลานาน พลังงานหมดสิ้น ตั้งตระหง่านอย่างโดดเดี่ยวในโลกที่รกร้างแห่งนี้

จ้าวอู่เจียงไม่พบร่องรอยของสงครามใด ๆ และไม่พบแม้แต่โครงกระดูกสักชิ้น

ราวกับว่ามีภัยพิบัติจากสวรรค์ลงมาทำลายสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกนี้ ทั้งวิญญาณและร่างกายถูกทำลายจนไม่เหลือซาก

เขายังพบว่าตนไม่สามารถสัมผัสสิ่งใดในโลกนี้ได้ ราวกับเป็นเพียงผู้มาเยือน น่าจะเป็นเพราะกระจกทำให้เขาเป็นได้แค่ผู้สังเกตการณ์ให้ เขาจึงได้แต่มองโดยที่ไม่สามารถแทรกแซงได้

เขายิ่งรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับพลังของกระจกนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ

ตามหลักการแล้ว นี่ควรจะเป็นอาวุธวิเศษของตระกูลเซวียนหยวนในยุคโบราณ แต่ทำไมในท้องฟ้าที่สะท้อนบนผิวกระจกถึงได้บันทึกภาพเหตุการณ์เช่นนี้ไว้

นี่เป็นเพียงดาวเคราะห์ที่จ้าวอู่เจียงสุ่มเลือกจากกาแล็กซีที่เขาสุ่มเลือกมาเท่านั้น

แล้วดาวเคราะห์มากมายที่มีร่องรอยอารยธรรมที่เขาเคยเห็นในกาแล็กซีนับไม่ถ้วนก่อนหน้านี้จะเป็นเช่นนี้เหมือนกันหรือไม่ พวกมันล้วนเผชิญกับความพินาศหรือไม่

พลังอะไรกันที่ก่อให้เกิดเรื่องเช่นนี้

ภัยพิบัติในยุคโบราณกาลหรือ

กฎสวรรค์หรือ