บทที่ 1157 ความคิดแบบมนุษย์และเทพ

บทที่ 1157 ความคิดแบบมนุษย์และเทพ

‘คนนอก’

นั่นคือคำนิยามที่จ้าวอู่เจียงให้กับตัวเองในตอนนี้

แต่ตอนนี้เขาแฝงตัวในร่างของจีปอฉาง ดังนั้นจึงพอจะนับว่าเป็นคนในได้อย่างฝืดเฝื่อน

ดังนั้นเขาจึงมีส่วนร่วมในเรื่องนี้ แต่ก็ไม่ได้มีส่วนร่วมอย่างเต็มตัว

ดวงอาทิตย์จะกลืนดวงจันทร์ ฮ่องเต้จะสังหารองค์ชาย?

ก็ให้ฆ่าไปสิ

ตอนนี้จ้าวอู่เจียงอยู่ในสภาวะไม่ตายไม่เสื่อมในด้านเหตุและผล จะให้ฮ่องเต้จีทังกลืนกินได้จริงหรือ?

อีกอย่าง เขามีวิชากลืนนภา เมื่อถึงเวลานั้น ใครจะกลืนใครก็ยังไม่รู้

ยิ่งไปกว่านั้น จะฆ่ากันได้จริงหรือ?

ไม่พูดถึงการต่อต้านขององค์ชาย

หรือว่าประมุขสำนักศรัทธาปฐพีจางซวีคุน ผู้เป็นอาจารย์ของราชวงศ์เซียนต้าโจวในปัจจุบันจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย? จะไม่ออกมาแทรกแซงหรือ?

จางซวีคุนต้องการช่วยให้ราชวงศ์เซียนต้าโจวเจริญรุ่งเรือง จะปล่อยให้ราชวงศ์เซียนต้าโจวฆ่าฟันกันเองได้อย่างไร?

หรือว่าจีทังจะไม่กังวลว่าจางซวีคุนจะออกมาขัดขวาง? เหตุใดถึงได้โจ่งแจ้งเช่นนี้?

เรื่องนี้เบื้องหลังต้องไม่ธรรมดาอย่างที่เห็นแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ไม่เป็นไร จ้าวอู่เจียงพอจะรู้แล้วว่าจางซวีคุนต้องการทำอะไร แม้จะไม่ชัดเจนถึงสิบส่วน แต่ก็ราวหกหรือเจ็ดส่วนแล้ว

ความคิดทั้งหมดได้เรียบเรียงอยู่ในสมองของเขาแล้ว ทั้งหมดนี้เป็นผลจากการทบทวนในแต่ละวัน

นำเบาะแสทั้งหมดที่รู้มาแจกแจง ตั้งสมมติฐานอย่างกล้าหาญ และพิสูจน์อย่างระมัดระวัง

ทุกเหตุผลล้วนหนีไม่พ้นคำว่าผลประโยชน์

ไม่ว่าจะเป็นผลประโยชน์ทางวัตถุหรือทางจิตใจ

การทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ย่อมหนีไม่พ้นเหตุผลสองประการนี้

จางซวีคุนจัดให้จีปอฉางมาต้อนรับจ้าวอู่เจียงแล้วได้อะไร?

ดูเหมือนจะไม่ได้อะไรเลย

คงไม่ใช่แค่ความสบายใจกระมัง?