บทที่ 1246 ลูกศรทะลุเมฆ

บทที่ 1246 ลูกศรทะลุเมฆ

จ้าวอู่เจียงรู้ดีว่าหลี่หยวนเจิ่งจะปกป้องเขาได้เพียงชั่วคราว และอาจต้องแลกด้วยชีวิต

เขาไม่อาจยอมให้สหายต้องตายอีกครั้ง

และยังมีสิ่งสำคัญที่สุดอีกอย่าง

เบื้องหลังเขาคือตู๋กูหมิงเยว่และอีกสองคน

เขาไม่มีทางยอมให้ไฟสงครามลุกลามมาถึงพวกนาง

ไม่อาจลอง ไม่อาจเสี่ยง ไม่อาจพนัน

แม้ว่าหากเขาร่วมมือกับจูกัดเซี่ยวไป๋และคนอื่น ๆ จะมีโอกาสชนะสูง แต่เขาก็ไม่มีทางเอาความปลอดภัยของตู๋กูหมิงเยว่และอีกสองคนมาเสี่ยง

เพราะหากต่อสู้ขึ้นมา เพียงแค่เขาถูกขัดขวางหรือเสียสมาธิเพียงชั่วขณะ ทั้งสามคนที่อยู่เบื้องหลังก็จะตกอยู่ในอันตราย อาจถูกลอบทำร้ายได้

อีกทั้งนี่ยังเป็นการต่อสู้ที่มีโอกาสชนะต่ำมาก

ทางออกที่ดีที่สุดที่เขาคิดได้คือ… หนี!

ต้องพาตัวตู๋กูหมิงเยว่ เสี่ยวเนี่ยนเซี่ย และชิงเอ๋อร์ออกไปก่อน

ส่วนเขาจะถ่วงเวลาเยว่ปู้ฝานและคนอื่น ๆ ไว้ ชีวิตเขาก็ไม่ต้องกังวล

“หลี่หยวนเจิ่ง รบกวนท่านช่วยคุ้มกันพวกนางไปยังเมืองหลวงด้วย” จ้าวอู่เจียงตัดสินใจทันที แต่เดิมหากหลี่หยวนเจิ่งไม่ปรากฏตัว เขาก็คิดจะให้หลินอวี้พาสามคนรวมทั้งตู๋กูหมิงเยว่กลับไปก่อน

บัดนี้หลี่หยวนเจิ่งปรากฏตัว การคุ้มกันครั้งนี้ก็มีความมั่นใจมากขึ้น

“พี่จ้าวอู่เจียง…” หลี่หยวนเจิ่งแสดงท่าทีดุจสระน้ำลึก ดูสับสนอยู่บ้าง

“สำหรับข้าแล้ว นี่คือเรื่องสำคัญที่สุดในตอนนี้” จ้าวอู่เจียงยิ้มอ่อนโยน เขาไม่ได้ปิดบังซ่อนเร้น และไม่ได้ส่งเสียงกระซิบ

ด้วยคนที่อยู่ในที่นี้ล้วนไม่ใช่คนโง่ เพียงคิดสักนิด ก็รู้ว่าเขาจะทำอะไร อีกทั้งต่อหน้าทุกคนเช่นนี้ เขาก็ไม่อาจทำการลับหลังได้

หลี่หยวนเจิ่งพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“หลินอวี้ เจ้าไปคุ้มกันด้วย” จ้าวอู่เจียงกล่าวเพิ่ม

“พี่… พี่จ้าว ข้าต้องรอ…” หลินอวี้ประหลาดใจ แต่พูดยังไม่ทันจบ จ้าวอู่เจียงก็ยิ้มบาง ๆ พลางกล่าว

“หากองค์ชายของเจ้าอยู่ที่นี่ ต้องเห็นด้วยกับการตัดสินใจของข้าแน่”

“ถูกต้อง” จูกัดเซี่ยวไป๋ก็กล่าวว่า

“จีปอฉางกับพี่จ้าวก็ถือว่าคู่อริที่รู้ใจ เขาสนับสนุนการตัดสินใจของพี่จ้าว ไม่มีปัญหาอะไร”

หลินอวี้พยักหน้า เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่พูดไม่ออก

“จู่โจม! อย่าให้พวกมันหนีไปได้แม้แต่คนเดียว!” หวังปิ่งได้ยินจ้าวอู่เจียงกับคนอื่น ๆ ปรึกษากันโดยไม่ปิดบัง โทสะพลุ่งพล่าน โบกแขนซ้าย สั่งให้เยว่ปู้ฝานและคนอื่น ๆ บุกเข้าโจมตี

ในตระกูลหวัง เขาเป็นเช่นนี้เสมอมา

แต่เขาลืมไปว่าที่นี่ไม่ใช่ตระกูลหวัง