บทที่ 1245 ไม่ได้พบกันนาน

บทที่ 1245 ไม่ได้พบกันนาน

“ข้าคือผู้คุ้มกันขบวนสินค้า หลี่จั่ว”

เยว่ปู้ฝานและคนอื่น ๆ มองไปยังผู้มาใหม่ที่แปลกหน้าด้วยความสงสัย

สีหน้าของเยว่ปู้ฝานยังคงเรียบเฉย แต่คิ้วของเขาขมวดเป็นรอยเล็กน้อย

แต่เดิมเขามีความได้เปรียบ ฝ่ายของเขามีหลี่ซ่านฉุนผู้มีวรยุทธ์ขั้นหกสูงสุด และครอบครองวิชาลับสามระดับของตระกูลหลี่

มีนักกระบี่สองคนจากถ้ำกระบี่ตระกูลอู๋ อู๋ลิ่วอี่อยู่ในขั้นหก ส่วนอู๋เสี่ยวซานอยู่ในขั้นห้าสูงสุด

แม้หวังปิ่งจะขาดแขนไปข้างหนึ่ง พลังการต่อสู้ลดลง แต่ก็ยังเทียบเท่าขั้นห้าได้อย่างสบาย

ในทางกลับกัน ฝ่ายจ้าวอู่เจียงมีเพียงจูกัดเซี่ยวไป๋ที่อยู่ขั้นหนึ่ง และหลินอวี้ที่อยู่ขั้นหกสูงสุดเท่านั้น

เขารู้สึกได้ถึงพิษของมู่เชียนเชียนและเห็นหมอกพิษหลากสีที่หลงเหลืออยู่ แต่กลับไม่เห็นร่างของมู่เชียนเชียน

ถึงแม้มู่เชียนเชียนจะปรากฏตัว นางคงไม่ช่วยเยว่ปู้ฝานแน่ แต่ก็คงไม่ช่วยจ้าวอู่เจียงเช่นกัน

ในสถานการณ์เช่นนี้ เขามีความมั่นใจเกือบสิบส่วนที่จะจับตัวจ้าวอู่เจียงเพื่อกำจัดภัยร้ายแรงนี้

แต่บัดนี้กลับมีผู้คุ้มกันโผล่มาอย่างกะทันหัน

อีกฝ่ายอุ้มกระบี่และแบกกระบี่ พลังลมปราณสับสน มองไม่ออกว่ามีวรยุทธ์ระดับใด และแยกไม่ออกว่าเป็นมิตรหรือศัตรู

นี่อาจจะเป็นตัวแปรได้

ตระกูลหลี่หรือ… บางทีอาจจะเป็นยอดฝีมือที่ตระกูลหลี่จากแผ่นดินกลางส่งมาก็เป็นได้

แต่คนของตระกูลหลี่มีใครที่มีฉายาว่าผู้คุ้มกันขบวนสินค้าหรือ

ดูจากท่าทางการอุ้มกระบี่และการจับบังเหียนม้าตอนมาถึง มือข้างที่ถนัดคือมือซ้าย

นักกระบี่มือซ้าย? ในแผ่นดินกลางมีนักกระบี่มือซ้ายที่ชื่อหลี่จั่วหรือ?

เยว่ปู้ฝานมองหลี่ซ่านฉุนแวบหนึ่ง หวังจะยืนยันว่าเป็นนักพรตจากตระกูลหลี่หรือไม่ หลี่ซ่านฉุนก็แสดงสีหน้างุนงงเช่นกัน

ความหนักใจของเยว่ปู้ฝานเพิ่มขึ้นอีกส่วน ดูเหมือนว่าโอกาสที่จะเป็นมิตรนั้นมีน้อย เพราะไม่มีใครในพวกเขารู้จักนักกระบี่ที่ชื่อหลี่จั่วผู้นี้

ไม่นานเขาก็พบว่าสิ่งที่ตนคาดเดาไว้นั้นถูกต้อง

เพราะนักกระบี่ที่ชื่อหลี่จั่วค่อย ๆ ชักกระบี่ยาวที่ดูธรรมดา ๆ ออกมา พลางยิ้มพูดว่า

“พี่จ้าวสบายดีหรือ”

“หยวนเจิ่ง”

จ้าวอู่เจียงยิ้มอย่างอ่อนโยน พลางตอบเบา ๆ

เขาไม่มีวันลืมหลี่จั่วหรือหลี่หยวนเจิ่ง ผู้ที่ตายในมือของเซียวเหยาอ๋อง เซวียนหยวนอวี้เหิงแห่งต้าเซี่ย เพื่อตัวเขา

เขารู้สึกผิดต่อหลี่หยวนเจิ่งมาตลอด แต่หลังจากนั้น โลกก็เปลี่ยนแปลงเร็วเกินไป เขาไม่มีเวลาที่จะรู้สึกอะไรมากไปกว่านี้ ก่อนจะถูกดึงเข้าสู่การล่มสลายของโลก