ตอนที่ 1244
บทที่ 1244 ผู้คุ้มกันหลี่จั่ว
October 22, 2026
บทที่ 1244 ผู้คุ้มกันหลี่จั่ว
“หากเจ้าต้องการอยู่ที่นี่ก็อยู่ไปเถอะ” หลี่ซ่านฉุนปล่อยมือจากปกเสื้อของหวังปิ่ง ร่างของหวังปิ่งทรุดลงพิงกับลำต้นอันแข็งแกร่งของต้นอู๋ถง
หลี่ซ่านฉุนพูดเสียงเรียบ
“ข้าไปละ”
ร่างของเขาพร่าเลือนไปชั่วขณะ แต่เพียงแวบเดียวก็กลับชัดเจนขึ้นมาอีกครั้ง เขาถอนหายใจอย่างจนปัญญา
“พี่ซ่านฉุนรีบร้อนไปไหนกัน?” เงาร่างของเยว่ปู้ฝานปรากฏขึ้นพร้อมกับหลี่ซ่านฉุน ลมหายใจของเขาดูวุ่นวายเล็กน้อย แต่ไม่เห็นบาดแผลใด ๆ บนร่าง ดูเหมือนการขัดขวางของหลินอวี้จะไม่ได้ผล
หลี่ซ่านฉุนได้ยินน้ำเสียงตำหนิเบา ๆ จึงหัวเราะเยาะ
“แล้วเหตุใดเจ้าจึงมาช้านัก?”
เยว่ปู้ฝานไม่ตอบ รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้าง ดวงตาของเขาจ้องมองเงาร่างที่อยู่ไม่ไกลจากกำแพงดินด้วยแววตาหม่นหมอง
จ้าวอู่เจียง!
เขาไม่เคยคิดเลยว่าวันนี้จะได้พบจ้าวอู่เจียงอีกครั้งที่นี่
เขาคิดว่าจ้าวอู่เจียงหลบซ่อนตัวอยู่ในดินแดนลับเต๋อเหลียนเสียอีก
“ฮ่า ๆ ๆ…” เยว่ปู้ฝานอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา เสียงหัวเราะเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด
ในที่สุดเขาก็สามารถกำจัดจ้าวอู่เจียงที่เป็นฝันร้ายในใจนี้ได้อย่างราบคาบเสียที!
วันนี้ถือเป็นวันแห่งโชคลาภของเขาจริง ๆ ศัตรูมากมายมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ เขาจะกำจัดพวกมันให้สิ้นซากในคราวเดียว
หลังจากนี้ชีวิตของเขาจะราบรื่นไร้อุปสรรค
“องค์ชาย! องค์ชาย…”
หลินอวี้หอบหายใจระรัวมาปรากฏตัวนอกโรงเรียน เขาอยากจะบอกองค์ชายว่า เขาล้มเหลวในการสกัดเยว่ปู้ฝาน วรยุทธ์ของเยว่ปู้ฝานช่างประหลาดนัก
แต่เมื่อมองไปรอบ ๆ กลับไม่เห็นร่างขององค์ชายเลย
เขาเห็นจูกัดเซี่ยวไป๋ร่างกระพริบวูบวาบ
“จูกัดเซี่ยวไป๋ องค์ชายไปไหน?”
จูกัดเซี่ยวไป๋คิดอย่างว่องไว
“ไปยังสถานที่สำคัญแห่งหนึ่ง องค์ชายรู้ว่าเจ้าจะมา จึงให้เจ้าช่วยพวกข้าหนึ่งแรง”
“เจ้าเห็นหรือไม่?”
“เยว่ปู้ฝานและคนอื่น ๆ ล้วนอยู่ที่นี่”
“เรื่องที่องค์ชายของเจ้ามีความแค้นกับเยว่ปู้ฝาน ข้าคงไม่ต้องอธิบายอีกกระมัง?”