บทที่ 1309 คนปากมากพูดสองมาตรฐาน

บทที่ 1309 คนปากมากพูดสองมาตรฐาน

ป้ายทองแดงมีความกว้างเพียงสองชุ่น ยาวสามชุ่น เป็นสีทองเหลือง

รูปร่างของป้ายทองแดงเป็นรูปสัตว์มงคลของตระกูลจีแห่งราชวงศ์เซียนต้าโจว มีลักษณะเป็นเต่ายักษ์เทียนหยวน แบนราบ ด้านหลังเรียบ สลักอักขระโบราณที่ซับซ้อน

แม้ว่าหลินอวี้จะไม่ได้อ่านหนังสือมากนัก จึงไม่รู้จักตัวอักษรมากมาย และยิ่งไม่รู้จักอักขระโบราณบนป้ายทองแดงนี้ แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคที่ทำให้เขาไม่สามารถจำได้ทันทีว่านี่คือหนึ่งในป้ายอาณัติทหารของราชวงศ์เซียนต้าโจว นั่นคือป้ายอาณัติประจำมณฑล

นี่คือป้ายอาณัติที่สามารถระดมกำลังทหารทั้งหมดของมณฑลใดก็ได้ในราชวงศ์เซียนต้าโจว!

หลินอวี้รู้สึกตื่นเต้นจนร่างกายทั้งหมดของเขาสั่นสะท้าน

การที่องค์ชายของเขาสามารถหยิบป้ายอาณัติทหารนี้ออกมาได้ หมายความว่าอะไร แม้แต่คนที่ไม่ฉลาดอย่างเขาก็รู้

ปัจจุบันในเมืองหลวง ไม่มีองค์ชายองค์ใดที่สามารถเข้าถึงป้ายอาณัติทหารได้

รวมถึงองค์รัชทายาทผู้กำกับดูแลราชการแผ่นดิน ก็ไม่สามารถหยิบป้ายอาณัติที่สามารถระดมกำลังทหารทั้งมณฑลนี้ได้

แต่องค์ชายของเขากลับหยิบออกมาได้อย่างง่ายดาย

หรือว่าฝ่าบาทและท่านราชครูได้กำหนดให้องค์ชายของเขาเป็นจักรพรรดิในอนาคตแล้ว?

ไม่เช่นนั้นองค์ชายจะมีป้ายอาณัติทหารนี้ได้อย่างไร?

ยิ่งหลินอวี้คิด เขายิ่งรู้สึกตื่นเต้น ตัวเขาที่ติดตามอยู่ข้างกายองค์ชาย ในอนาคตก็จะได้ขึ้นสู่ตำแหน่งสูงด้วยไม่ใช่หรือ?

จ้าวอู่เจียงสั่งอย่างเรียบเฉย “เจ้าไปยังมณฑลใหญ่ใกล้ ๆ แล้วยืมกำลังทหารมา”

ป้ายอาญาสิทธิ์นี้ ก็เป็นสิ่งที่เขา… อืม… จะว่าอย่างไรดี… ยืมมา

เมื่อเขาเลือกที่จะปลอมตัวมาตรวจการณ์ จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่เตรียมการป้องกันไว้รับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน?

เขาไม่ได้มาปลอมตัวเพื่อหาทางตาย แต่มาเพื่อตรวจสอบเรื่องการบรรเทาภัยพิบัติ

จ้าวอู่เจียงสั่งอีกว่า “รีบไป”

“ข้าจะไปสืบเรื่องนี้ก่อน เมื่อถึงเวลา เจ้าก็ตามสัญญาณของยันตร์อาญาสิทธิ์มาช่วยเหลือก็พอ”

“ฝ่าบาท หรือว่า ท่านรอให้ข้ายืมทหารมาก่อนแล้วค่อยไป?” หลินอวี้แสดงความกังวล

จ้าวอู่เจียงส่ายหน้า

“ยิ่งนานยิ่งมีเรื่องให้กังวล เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่นี่ คนที่อยู่เบื้องหลังคงรู้ตัวแล้ว เราไม่อาจปล่อยให้พวกเขาเตรียมตัวได้อย่างเต็มที่”

หลินอวี้พยักหน้า ถือป้ายอาญาสิทธิ์อย่างเคารพ ก่อนจะโค้งคำนับ ไม่พูดอะไรไร้สาระอีก แล้วร่างก็หายวับไป

จ้าวอู่เจียงค่อย ๆ ลุกขึ้น ปัดหิมะขาวที่เกาะอยู่บนเสื้อคลุมยาว กระโดดเล็กน้อยอยู่กับที่ ทำท่ายืดเหยียดเพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อ จากนั้นก็เหยียบย่ำบนหิมะและใช้ยันต์สายฟ้า มุ่งหน้าไปยังจวนเจ้าเมืองต้าไป๋ที่อยู่ใกล้ที่สุด

นี่เป็นจุดแวะแรกของเขา