บทที่ 1384 เงาร่างอันงดงามอรชร

บทที่ 1384 เงาร่างอันงดงามอรชร

“ทูลฝ่าบาท อิ้นอ๋องและองค์ชายหกขอเข้าพบพ่ะย่ะค่ะ”

ภายในหอชมดาว ขันทีอาวุโสเพิ่งจัดฉลองพระองค์มังกรให้อวิ๋นเหวินเสร็จไม่นาน ก็มีเสียงรายงานดังมาจากด้านนอก

อวิ๋นเหวินโบกมือและสั่งให้ศิษย์ทั้งสองคนในหอชมดาวถือกระจกทองสัมฤทธิ์ออกไป

“เข้ามา”

“พ่ะย่ะค่ะ” เมื่อคนด้านนอกค่อย ๆ ผลักประตูเปิดออก จากนั้นอวิ๋นเจิงกับจ้าวอู่เจียงจึงก้าวเข้ามาในห้อง

จ้าวอู่เจียงกวาดสายตามองข้าวของเครื่องใช้ภายในหอชมดาวอย่างรวดเร็ว

ภายในนั้นช่างดูโบราณ เรียบง่าย ไม่มีเครื่องประดับมากนัก อีกทั้งบนเพดานก็สลักภาพดวงดาวทั่วฟ้า รวมถึงที่มุมทั้งสี่ของห้องมีรูปแกะสลักไม้รูปมังกรตั้งอยู่

“โอ้… หลานรัก เจ้ามาเสียที” ฮ่องเต้อวิ๋นเหวินก้าวเท้าเร็ว ๆ ไปต้อนรับจ้าวอู่เจียงด้วยท่าทางกระตือรือร้น แต่ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความเมตตา

“ถวายบังคมฝ่าบาท” จ้าวอู่เจียงก็ก้าวเข้าไปหาด้วยดวงตาเป็นประกาย แสดงความตื่นเต้นที่ได้รับความโปรดปรานอย่างตั้งใจปิดบังเล็กน้อย

การปิดบังนี้ดูไม่เนียนนัก เพราะมันสามารถมองออกได้ง่ายยิ่งนักราวกับเด็กที่มีนิสัยชอบเอาชนะได้รับคำชมและความรักจากผู้ใหญ่ เลยอดไม่ได้ที่จะดีใจแต่ก็แสร้งทำเป็นสงบเสงี่ยม

อวิ๋นเจิงได้แต่กลอกตามองอากาศ เพราะตาเฒ่าผู้นี้ไม่เคยกระตือรือร้นกับบุตรของตัวเองเช่นนี้มาก่อน แต่กลับมากระตือรือร้นกับบุตรคนอื่นเสียมาก ส่วนคนที่ไม่รู้คงคิดว่าอิ้นอ๋องเป็นบุตรของฮ่องเต้อวิ๋นเหวิน ส่วนเขานั้นเป็นทายาทของตระกูลจีแห่งราชวงศ์เซียนต้าโจว

“อิ้นอ๋อง ช่วงนี้ฝ่าบาททรงเอ่ยถึงแขกจากต้าโจวอยู่ตลอด พอทราบว่าเป็นท่าน ฝ่าบาทจึงยินดียิ่งนัก” ขันทีอาวุโสเวินปู๋เซิ่งยิ้มพลางคำนับจ้าวอู่เจียง

“ฮ่องเต้ทรงชื่นชอบบุรุษที่มีพรสวรรค์โดดเด่นและมีความสามารถล้ำเลิศเป็นพิเศษ”

จ้าวอู่เจียงมองขันทีชราข้างกาย ก่อนจะมองไปที่ฮ่องเต้อวิ๋นเหวินอีกหนึ่งครั้ง เพราะตั้งแต่เข้ามา เขาก็รู้สึกคุ้นเคยกับบุคคลผู้นี้

และคนผู้นี้น่าจะเป็นผู้บำเพ็ญระดับแปดภัยพิบัติที่ลอบโจมตีเขาบริเวณประตูเมืองกระมัง

ขณะนี้เขาเป็นผู้ฝึกบำเพ็ญระดับเก้าภัยพิบัติ เช่นนั้นการรับรู้ของผู้ที่อยู่ในตำแหน่งสูงต่อผู้ที่อยู่ตำแหน่งต่ำกว่านั้นจึงไวเป็นพิเศษ

เขาต้องการพูดตรงประเด็น และอยากถามว่าเรื่องที่จะหารือคืออะไร แต่ฮ่องเต้อวิ๋นเหวินกลับจับมือทั้งสองของเขา ก่อนจะตบหลังมือเบา ๆ ด้วยท่าทีเมตตาและอ่อนโยนราวกับเป็นผู้อาวุโสในตระกูล

“หลานรัก เจ้าเดินทางมาจากต้าโจว ผ่านฝุ่นธุลีนับหมื่นลี้ คงเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง หากมีอะไรก็ตาม พวกเราค่อยมาหารือกันที่งานลี้ยงดีกว่า”

“ฮ่องเต้เตรียมงานเลี้ยงสำหรับองค์ชายไว้แล้วพ่ะย่ะค่ะ” เวินปู๋เซิ่งยิ้มแย้ม พลางโค้งตัวและยื่นมือออกมาเชื้อเชิญ