บทที่ 1623 เซี่ยจีเลิกเขียน

บทที่ 1623 เซี่ยจีเลิกเขียน

จ้าวอู่เจียงนั่งอย่างสงบบนม้านั่งยาว มองเวลาเล็กน้อย ข่าวเช้าของดาวเสี่ยวชางได้เริ่มออกอากาศแล้ว

การรายงานข่าวในช่วงแรกล้วนเป็นเรื่องเล็กน้อย เช่น คดีฆาตกรรมที่สถานสงเคราะห์เทียนคงชิงหลางได้ระบุตัวผู้ต้องสงสัยแล้วว่าเป็นนักล่าเงินรางวัลที่ชื่อว่าจ้าวเจียง

เช่น ผู้บริหารบริษัทใหญ่แห่งหนึ่งในดาวเสี่ยวชางให้สัมภาษณ์

จากนั้นเป็นเรื่องใหญ่ ๆ ที่เกี่ยวกับทั้งอาณาเขตพันดารามีการปรับเปลี่ยนนโยบายอะไรบ้าง จุดกระโดดข้ามอวกาศนอกดวงดาวแห่งไหนปิดซ่อมบำรุงชั่วคราว ขอให้ผู้เดินทางหลีกเลี่ยงเส้นทางดังกล่าว

อีกตัวอย่างเช่น เมื่อเร็ว ๆ นี้ ชาวบ้านบนดวงดาวแห่งหนึ่งถ่ายภาพวัตถุลึกลับบนท้องฟ้าได้ สงสัยว่าอาจเป็นภาพลวงตา

และเช่น เมื่อเร็ว ๆ นี้พบคนที่มีพฤติกรรมผิดปกติปรากฏตัวตามดาวต่าง ๆ ทั่วอาณาเขตพันดารารวมถึงดาวเสี่ยวชางด้วย

ต่อมาจอใหญ่เริ่มฉายภาพการจับกุมคนที่มีพฤติกรรมผิดปกติเหล่านั้นโดยสำนักงานรักษาความสงบ

จ้าวอู่เจียงมองดูอย่างเรื่อยเปื่อย แต่เดิมรู้สึกเบื่อหน่าย ทว่าแววตากลับสั่นไหวอย่างรุนแรง เขาเห็นคนคุ้นเคยเก่าคนหนึ่งในกลุ่มผู้ถูกจับกุมเหล่านั้น

เขาลุกพรวดขึ้นยืนอย่างฉับพลัน มองไปรอบ ๆ เขารู้สึกว่าฟ้าดินในตอนนี้ราวกับพร่าเลือน

“พวกเจ้าทรยศทั้งหลาย อย่าเข้ามาใกล้ข้า!”

“ฮ่า ๆ ๆ… คนนี้บ้าไปแล้วเหรอ? ดูละครในวังมากไปหรือเปล่า? เพี้ยนไปแล้ว?”

“ข้า? นี่คงเป็นนักแสดงเล็ก ๆ คนไหนสินะ? แถวนี้กำลังไลฟ์สดอยู่หรือเปล่า?”

“ทำไมฉันถึงคิดว่าเธอดูเหมือนคนไข้ที่หลุดออกมาจากโรงพยาบาลบ้า? พูดจาไร้สาระ? อะไรกันข้า มเหสีแห่งต้าเซี่ย?”

“จุ ๆ เฮ้อ พวกนายว่าไหม สาวคนนี้หน้าตาดีจริง ๆ ทั้งใบหน้า รูปร่าง…”

“หลบ ๆ ๆ เจ้าหน้าที่สำนักงานรักษาความสงบมาแล้ว”

“…”

บนจอภาพอิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่กลางลานกว้าง กำลังฉายภาพการจับกุมผู้ป่วยจิตเวชที่มีพฤติกรรมผิดปกติโดยสำนักงานรักษาความสงบ

จ้าวอู่เจียงรู้สึกว่าโลกทั้งใบพร่าเลือนไป ชั่วขณะนั้นก็คิดว่าตนตาฝาดไปหรือเปล่า หญิงสาวที่ถูกจับกุมและร้องไห้คร่ำครวญนั้น ไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นหลิวเหม่ยเอ๋อร์ เจาอี๋แห่งราชวงค์ต้าเซี่ย หลานสาวของราชเลขาฝ่ายขวาหลิวเจ๋อ

เขาลูบศีรษะที่รู้สึกชาวูบ แล้วมองไปรอบ ๆ อีกครั้ง

บางทีทุกสิ่งที่เขากำลังประสบอยู่อาจเป็นแค่ภาพลวงตา?

ที่ไหนกันมีดินแดนลับเต๋อเหลียน ดินแดนน้ำศักดิ์สิทธิ์ทางใต้ ดินแดนเทพศักดิ์สิทธิ์ตอนกลาง หลังการล่มสลายของราชวงค์ต้าเซี่ยทั้งหมดอาจเป็นเพียงภาพหลอนก่อนความตายของจ้าวอู่เจียงแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ย

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ เป็นเรื่องจริงหรือลวงตากันแน่?

หรือเป็นเพราะสมองของเขารับรู้สถานการณ์ว่ากำลังจะฟื้นหรือกำลังจะตาย จึงสร้างข้อผิดพลาดขึ้นมาเตือนเขา?

“ความเย็นเยือกตลอดกาล สรรพสิ่งยังคงเงียบงัน

จิตใจควรสงบนิ่ง มองดูตัวตนอันเป็นหนึ่ง

จิตวิญญาณรวมเป็นหนึ่ง ลมหายใจควรเคลื่อนตาม”

จ้าวอู่เจียงนั่งจรดนิ้วทั้งสองข้างเข้าหากันตรงหน้า พร้อมร่ายบทกวีเบา ๆ

“จิตใจประดุจน้ำ น้ำใสคือใจนั่นเอง

สายลมไม่พัดพา ไร้คลื่นและความปั่นป่วน

นั่งเดียวในป่าไผ่ เป่าขลุ่ยดีดพิณขับกล่อม

จิตสงบนิ่งสมาธิ มังกรพิษต้องแปลงกาย