บทที่ 1627 การแสดง

บทที่ 1627 การแสดง

ดาวเสี่ยวชาง เมืองฉางซิ่น สำนักงานรักษาความสงบ

จ้าวอู่เจียงจอดจักรยานยนต์บินไว้ไม่ไกลนัก เขาค่อย ๆ ปรับลมหายใจ สัมผัสถึงพลังงานในบริเวณรอบ ๆ สำนักงานรักษาความสงบว่าขัดแย้งกับพลังของเขาหรือไม่ จากนั้นก็ทำนิ้วคำนวณไปมาราวกับหมอดู

หลังจากผ่านไปเก้าลมหายใจ สีหน้าของจ้าวอู่เจียงพลันบึ้งตึง

เพราะเขาคำนวณอะไรไม่ได้เลย

อาจเป็นเพราะอาณาเขตพันดารากดทับพลังของผู้บำเพ็ญโบราณ และยังกดทับการล่วงรู้ลิขิตฟ้าด้วย? หรือว่าปัญญาประดิษฐ์ที่ควบคุมดูแลอาณาเขตพันดารา… ได้ปิดกั้นการตรวจจับทั้งหมด?

จ้าวอู่เจียงจัดแต่งเสื้อผ้า เรียบเรียงจิตใจ รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าค่อย ๆ จางหาย บุคลิกที่นุ่มนวลก็เปลี่ยนไปอย่างแผ่วเบา

ในขณะนี้ ดาราเอกจ้าวอู่เจียงกลับมาออนไลน์อีกครั้ง ทั่วร่างของเขาแผ่กลิ่นอายของคนที่มาสำนักงานรักษาความสงบเป็นครั้งแรก ทั้งความตื่นเต้น ความกังวลต่อญาติพี่น้อง และความเหนื่อยล้าจากแรงกดดันในชีวิต

เขาเดินเข้าไปในสำนักงานรักษาความสงบมาถึงเคาน์เตอร์บริการ ตอนนี้ไม่มีเหตุด่วน จึงไม่มีคนเข้าแถว เขาเดินเข้าไปใกล้อย่างประหม่า โน้มตัวไปข้างหน้า มือทั้งสองประสานกันวางไว้ที่หน้าอก สั่นเล็กน้อย

“ขอถามหน่อยครับ… เจ้าหน้าที่สำนักงานรักษาความสงบ ผมขอพบใครสักคนได้ไหมครับ?”

“ลงทะเบียนที่นี่ก่อน… คุณ… รหัสประจำตัวของคุณคืออะไร จะพบใคร?” เจ้าหน้าที่เคาน์เตอร์เป็นผู้หญิงผมสั้น เหลือบมองจ้าวอู่เจียงแวบหนึ่ง ดวงตากะพริบถี่ ๆ เห็นได้ชัดว่าตกตะลึงกับความหล่อเหลาของเขา

“xxxxxxxx จ้าวอู่เจียงครับ” จ้าวอู่เจียงพูดด้วยดวงตาที่มีเส้นเลือดแดง น้ำเสียงทั้งตื่นเต้นและราบเรียบ ทั้งร่างดูเหนื่อยล้าอย่างที่สุดแต่ก็ดูเหมือนกำลังฝืนตัวเองอยู่

“ผมมาตามหาญาติของผม หลิวเหม่ยเอ๋อร์”

หญิงผมสั้นพิมพ์ข้อมูลอย่างรวดเร็ว ป้อนหมายเลขประจำตัวของจ้าวอู่เจียงเข้าระบบ เมื่อเห็นข้อมูลที่แสดงบนหน้าจอ เธอก็เม้มปากเล็กน้อย

“ภรรยาของคุณเหรอ? เธอหายตัวไป? คุณมาแจ้งคนหาย?”

“ไม่ใช่ครับ” จ้าวอู่เจียงยิ้มขมขื่น

“เธอถูกพวกคุณกักตัวไว้”

“หืม?” หญิงผมสั้นเริ่มค้นหาข้อมูลในระบบอย่างรวดเร็ว พลางถามอย่างสงสัย