บทที่ 731 การจากไปของอาจารย์จางหลินต้าว

บทที่ 731 การจากไปของอาจารย์จางหลินต้าว

เงาร่างชราผู้นั้นก็คือ จางหลินต้าว หัวหน้าสำนักผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน

ปัจจุบันเขาไม่มีลมหายใจเหลืออยู่ น้ำมันในตะเกียงที่เขากำไว้อย่างแนบแน่นก็แห้งเหือดไปแล้ว

จ้าวอู่เจียงสูดหายใจลึกๆ และเดินเข้าไปทีละก้าว

ในเมื่อจางหลินต้าวเสียชีวิตแล้ว แล้วคนอื่นๆ ล่ะ?

จ้าวอู่เจียงเดินมาถึงหน้าอาจารย์จางหลินต้าว พยายามยกตัวเขาขึ้น แต่จางหลินต้าวยังคงคุกเข่าอยู่เหมือนกับว่าความรู้สึกผิดกัดกินลึกเกินไปจนไม่ยอมลุกขึ้น

การล่มสลายของแผ่นดินต้าเซี่ย การทำลายล้างของโลกแห่งความลับ จางหลินต้าวไม่ใช่ผู้กระทำผิดหลัก แต่ก็ไม่อาจล้างบาปที่เขาได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งได้

จางหลินต้าวมีทั้งบุญคุณและความผิดต่อจ้าวอู่เจียง

จ้าวอู่เจียงถอนหายใจและพึมพำเบาๆ

“จางหลินต้าว ข้ามาแล้ว เรามาสะสางเรื่องระหว่างเรากันเถอะ”

เขาลองยกตัวจางหลินต้าวขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ร่างของจางหลินต้าวขยับตั้งตรงขึ้นและล้มลงบนเบาะรองนั่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเมตตาและความสงบ แต่มือยังคงกำตะเกียงไว้ไม่ยอมปล่อย

“เซวียนหยวนจิ้งและคนอื่นๆ พวกนางอยู่ที่ใด?”

จ้าวอู่เจียงถาม

เขารู้ว่าจางหลินต้าวเสียชีวิตแล้ว แต่ยันต์ของจางหลินต้าวนำเขาเข้ามาในสำนัก ทำให้เขาคิดว่าจางหลินต้าวน่าจะรู้ล่วงหน้าและเตรียมการบางอย่างไว้

และก็เป็นเช่นนั้น เมื่อเขาถามคำถามนั้น ผนังในห้องลับปรากฏรอยเลือดหลายจุด

รอยเลือดเหล่านั้นประกอบกันเป็นยันต์ซับซ้อน