บทที่ 761 ความสนิทสนม

บทที่ 761 ความสนิทสนม

ฮวาเจี๋ยอวี่ สตรีที่มีเสน่ห์และความงดงามในชุดสีสันสดใสของสำนักเทพบุปผา เดินอยู่ท่ามกลางความสนใจของบุรุษหลายคนที่ไม่อาจละสายตาไปได้

นางขมวดคิ้วเล็กน้อย ขณะที่ยังครุ่นคิดถึงคำพูดของจ้าวอู่เจียงก่อนหน้านี้

“จ้าวอู่เจียงผู้นี้อยากขอให้เจ้าช่วยทำบางอย่าง”

นางพยายามคิดซ้ำไปซ้ำมา คำว่า “ช่วยทำบางอย่าง” นั้นมีความหมายอะไร?

นางพยายามถอดรหัสคำพูดนั้น โดยพยายามคิดว่ามันเกี่ยวข้องกับเวลาไหม หรือเป็นคำพูดที่มีความหมายแฝงอยู่?

แต่ไม่ว่าจะพยายามคิดอย่างไร นางก็ยังไม่สามารถเข้าใจได้อย่างชัดเจน

ขณะที่นางยังคงคิดอย่างตั้งใจ จ้าวอู่เจียงพร้อมกับหลี่ฉวนจวินและเซวียนหยวนจิ้งเดินเข้ามาใกล้ สตรีจากสำนักเทพบุปผาต่างก็ตื่นตัวและเตรียมพร้อม ทุกคนจ้องมองไปที่พวกเขาด้วยความเย็นชา

จ้าวอู่เจียงเดินมาอย่างช้าๆ พร้อมกับยิ้มอย่างอบอุ่น

“น้องเจี๋ยอวี่”

ฮวาเจี๋ยอวี่ที่ยังถูกพันธนาการด้วยแส้เทพอสูรยังคงยืนอยู่ด้วยสีหน้าเย็นชา นางพยักหน้าเล็กน้อย

จ้าวอู่เจียงเดินเข้าไปใกล้และจับมือนางอย่างสนิทสนม นางต้องการจะขัดขืน แต่สุดท้ายก็ยอมให้เขาจับมืออย่างไม่เต็มใจ

จ้าวอู่เจียงโอบไหล่ของนางแล้วกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“ข้าหวังว่าเราจะสามารถเปลี่ยนความขัดแย้งให้กลายเป็นความสัมพันธ์ที่ดี เจ้าคิดว่าอย่างไร?”

ฮวาเจี๋ยอวี่รู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขาที่ข้างหู ใบหน้าของนางเริ่มแดงขึ้นเล็กน้อยและพูดเสียงเบาๆ

“จ้าวอู่เจียง ท่านพูดถูก”

จ้าวอู่เจียงยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาใช้นิ้วบีบปลายจมูกของนางอย่างอ่อนโยนแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์

“น้องเจี๋ยอวี่ ยังจำคำพูดที่ข้าเพิ่งพูดกับเจ้าได้ไหม? คำพูดที่ข้าบอกเจ้านั้นหมายถึงเวลายามอิ๋น และยังเป็นการเล่นคำหมายถึงเสื้อชั้นในของเจ้า”

ฮวาเจี๋ยอวี่เข้าใจความหมายในทันที ใบหน้าของนางแดงก่ำไปทั้งหน้า ร่างกายสั่นเล็กน้อยด้วยความโกรธ

เซวียนหยวนจิ้งที่มองเหตุการณ์นี้อยู่ก็แสดงสีหน้าขุ่นเคือง นางรู้ว่าทั้งสองคนนี้เพียงแค่แสดงละครกัน แต่นางก็ยังอดรู้สึกหึงเล็กน้อยไม่ได้

หลี่ฉวนจวินที่ยืนอยู่ข้างๆ รู้สึกตกตะลึงในสิ่งที่เขาเห็น จนคิดในใจว่า “จ้าวอู่เจียงพูดอะไรออกไป? ทำไมเขาถึงสามารถยั่วยวนได้ขนาดนี้? ข้าต้องเรียนรู้จากเขาบ้างแล้วละ เพื่อกลับไปยั่วยวนหลี่ซิ่วเหนียงผู้นั้น”