บทที่ 819 แหล่งกำเนิดเดียวกัน

บทที่ 819 แหล่งกำเนิดเดียวกัน

ท้องฟ้าถูกอาบด้วยสายน้ำสีเลือดสด

ภายใต้สายฝน ลมที่กรรโชกแรงนั้นมีสีแดงปนดำให้เห็นในสายตา

จ้าวอู่เจียงเก็บม้วนภาพที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาแล้วตรวจสอบอย่างละเอียด เขารู้สึกเหมือนเคยเห็นม้วนภาพนี้ที่ใดมาก่อน

เขาเก็บม้วนภาพใส่ลงในถุงเก็บของเพื่อให้สะดวกในการค้นหาผู้ที่อยู่เบื้องหลังการกระทำที่เกี่ยวข้องกับเขาและหวังชี

หยาดฝนขนาดใหญ่กระทบลงบนตัวเขา ทำให้เส้นผมและชุดของเขาเปียกโชก น้ำฝนกระเด็นบนร่างวิญญาณของเขาแล้วแตกออกเป็นหยดเล็กๆ ที่ยิ่งเล็กลงและกลายเป็นสีแดงเข้มขึ้นเรื่อยๆ

เขารู้สึกได้ถึงความร้อนที่เกิดขึ้นจากบริเวณที่ถูกฝนเลือดชโลมร่างกาย

แต่ความร้อนนี้ต่างจากที่เขาเห็นบนผิวของหวังชี

ฝนเลือดบนผิวของหวังชีเป็นการเผาไหม้ การกัดกร่อน และการกลืนกิน

แต่บนตัวเขา มันกลับให้ความรู้สึกเหมือนการเดือดพล่านและมีความรู้สึกที่คล้ายกับแหล่งกำเนิดเดียวกัน

อะไรที่สามารถกลืนกินวิญญาณได้โดยตรง?

อย่างน้อยวิชามหาเทพดูดดาวของเขาในขณะนี้ ก็ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ วิชามหาเทพดูดดาวสามารถดูดซับพลังชีวิตและพลังลมปราณ แต่ไม่สามารถกลืนกินวิญญาณได้โดยตรง

สิ่งที่มีแหล่งกำเนิดเดียวกันกับวิชามหาเทพดูดดาว และสามารถกลืนกินวิญญาณได้โดยตรง อาจมีเพียงวิชามหาเวทที่ทำให้ผู้บำเพ็ญหลายคนหวาดกลัวและปรารถนา นั่นคือ “วิชามารกลืนสวรรค์”

วิชามารกลืนสวรรค์ มีต้นกำเนิดจากยุคโบราณ ไม่มีผู้ใดรู้ที่มาที่ไปและไม่สามารถสืบหาต้นกำเนิดได้ เดิมชื่อ “คัมภีร์กลืนสวรรค์” แต่เนื่องจากความรุนแรงและความบ้าคลั่งของมัน ผู้คนจึงเรียกมันว่า “วิชามารกลืนสวรรค์” ในภายหลังนั่นเอง

ไม่มีสิ่งใดที่วิชานี้ไม่สามารถกลืนกินได้ ไม่ว่าจะเป็นพลังปราณธรรมชาติหรือมวลพลังที่ซ่อนอยู่ในอาวุธและสมบัติวิเศษ แม้แต่พลังของธาตุดินน้ำลมไฟหรือลมปราณชีวิตและเลือดในร่างของสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ต่างๆ หรือมวลสารพิเศษอื่นๆ ก็สามารถถูกกลืนกินได้ไม่มีข้อแม้เช่นกัน

มันเป็นวิชาที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

มีผู้คนเคยกล่าวไว้ว่า แม้ว่าวิชามารกลืนสวรรค์จะเป็นวิชามหาเวท แต่ก็เพียงพอที่จะเทียบเคียงกับวิถีแห่งธรรมได้

ท้องฟ้ากลับมืดมิดยิ่งขึ้น ขณะที่จ้าวอู่เจียงยืนท่ามกลางสายฝน ความคิดของเขายิ่งกระตือรือร้น ดูเหมือนว่าในสายฝนนี้จะมีพลังบางอย่างซ่อนอยู่ เป็นความเข้าใจที่รอเขาค้นพบเพียงผู้เดียวเท่านั้น

ตราบใดที่เขาเข้าใจสิ่งนี้ เขาก็จะสามารถพัฒนาวิชามหาเทพดูดดาวให้ทรงพลังยิ่งขึ้น แม้ว่าจะไม่เทียบเท่าวิชามารกลืนสวรรค์ แต่ความแตกต่างก็จะยิ่งน้อยลง

ฝนที่ตกลงมาได้ทำให้เขาเปียกโชกไปทั่วร่าง แต่เขากลับรู้สึกว่าตัวเองยังขาดบางสิ่งบางอย่างไป

ในขณะนั้นเอง เสียงอ่อนโยนแต่เย็นชาของหญิงสาวก็ดังขึ้นในหัวของเขา

“การกลืนสวรรค์คืออะไร?”