บทที่ 835 คุกเข่า!

บทที่ 835 คุกเข่า!

จ้าวอู่เจียงในขณะนี้มีผมหงอกขาวโพลน เสียงแหบพร่า

“นี่หรือคือการกลืนฟ้าดิน?”

“หากเจ้าไม่สามารถเข้าใจได้ ก็จะต้องตายอย่างแก่เฒ่าในโลกของข้า” เสียงอ่อนโยนแต่ไร้ความรู้สึกของหญิงสาวตอบกลับมา

มือเรียวที่งดงามนั้นหายไป โลกรอบกายกลับเข้าสู่ความมืดสนิท

อะไรคือการกลืนฟ้าดิน?

จ้าวอู่เจียงพยายามทบทวนการเคลื่อนไหวของมือนั้นที่แตะหน้าผากเขา เขาแก่ชราในทันที และเสียงหญิงสาวบอกว่านี่คือการกลืนฟ้าดิน

สิ่งนี้มีความสำคัญอะไรหรือ?

วิชากลืนฟ้าดินดูดซับอายุขัยของเขาหรือ?

แต่คำตอบที่เขาให้ก่อนหน้านี้ว่าเป็นการกลืนกินนั้นถูกปฏิเสธ

ดังนั้นคำตอบไม่ใช่การกลืนกิน

แต่แก่นแท้ของวิชากลืนฟ้าคืออะไร? อะไรคือการกลืนฟ้าดิน?

จ้าวอู่เจียงตกอยู่ในความคิดลึกซึ้ง เขาทบทวนการเคลื่อนไหวของมือเรียวในทุกท่าที และทุกการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตนเองอย่างละเอียด

เวลาผ่านไปเท่าไรไม่รู้ ร่างกายของเขาแก่ชราลงเรื่อยๆ แต่ดวงตากลับยิ่งลึกซึ้งและสว่างไสวขึ้น

“ท่านไม่ได้ขอความยินยอมจากข้า กลับมาแย่งชิงอายุขัยของข้าไป โดยไม่เปิดโอกาสให้ข้าได้มีเวลาตั้งตัว ข้าไม่มีแม้แต่โอกาสจะต่อต้าน ท่านบอกว่านี่คือการกลืนฟ้าดิน แต่ความจริงนั้น นี่คือการแย่งชิงต่างหาก! การแย่งชิงที่ไม่ต้องการความยินยอมจากผู้ใด นี่คือการแย่งชิงที่ดุดัน!”

“ดังนั้น อะไรคือการกลืนฟ้าดิน? การแย่งชิงก็คือการกลืนฟ้าดิน! วิชากลืนฟ้าของท่าน แก่นแท้ก็คือการแย่งชิงอย่างไร้ความปรานี แย่งชิงพลังของฟ้าดินและทุกสิ่งในโลกใบนี้ แท้ที่จริงแล้วนั่นไม่ใช่การกลืนกิน ไม่ใช่การดูดซับ แต่คือการแย่งชิง!”

เมื่อคำพูดของจ้าวอู่เจียงสิ้นสุดลง ความมืดที่ห้อมล้อมรอบตัวเขาก็พลันหายไป

ลมเย็นพัดผ่านทั่วทั้งฟ้าดิน เหล่าผู้บำเพ็ญกรีดร้องด้วยความสิ้นหวัง ฮวาเจี่ยอวี๋ยังคงจับเขาไว้แน่น ดวงตาเลือดสองดวงบนฟากฟ้า และทุกคนยังคงถูกแรงดูดดึงเข้าไป

ทุกสิ่งเกิดขึ้นในช่วงเสี้ยวลมหายใจ

จ้าวอู่เจียงพึมพำด้วยเสียงแผ่วเบา

“คุกเข่า…”

แรงดูดจากฟากฟ้าเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ท้องฟ้าดูเหมือนแบ่งออกเป็นสองชั้น ก่อนที่มันจะโถมลงมาจากเบื้องบน มันคือปากยักษ์ของอสูรกลืนฟ้า

“ครืน!”

พื้นดินสั่นสะเทือน ทุกคนถูกปกคลุมในความมืดสนิท ได้กลิ่นคาวเลือดเข้าจมูกอย่างรุนแรง